Η αμερικανική ειδίκευση για την Κίνα βρίσκεται σε οριακό σημείο, καθώς οι ειδικοί με πολυετή εμπειρία στο πεδίο αποχωρούν, ενώ οι συνθήκες για τη δημιουργία νέων γνώσεων γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες. Καθώς οι ΗΠΑ διανύουν την 250ή επέτειο από την ίδρυσή τους, η ικανότητα της χώρας να κατανοεί τον σημαντικότερο στρατηγικό της εταίρο φαίνεται να φθίνει, προκαλώντας ανησυχία για μια «κρίσιμη έλλειψη» ειδικών μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Στο παρελθόν, οι Αμερικανοί μελετητές της δεκαετίας του 1980 και του 1990 χτίζανε τη γνώση τους μέσω της άμεσης επαφής: ταξίδευαν με τρένα, λεωφορεία και βάρκες σε απομακρυσμένα χωριά, μαθαίνοντας από πρώτο χέρι την κινεζική κοινωνία. Σήμερα, ωστόσο, ο αριθμός των Αμερικανών φοιτητών στην Κίνα έχει υποχωρήσει δραματικά σε λιγότερους από 2.000, από περίπου 15.000 που ήταν πριν από μία δεκαετία, σύμφωνα με το US-China Education Trust.
Οι λόγοι είναι πολλοί και σύνθετοι. Από την πανδημία του 2020 και τους περιορισμούς στη χορήγηση βίζας, μέχρι την αυστηρότερη πολιτική πίεση και από τις δύο πλευρές, το «πεδίο» έχει κλείσει. Επιπλέον, οι νεότεροι μελετητές φαίνεται να προσεγγίζουν την Κίνα μέσα από ένα πρίσμα «στρατηγικού ανταγωνισμού» και ψηφιακών δεδομένων, χάνοντας την προσωπική επαφή και το ενδιαφέρον για την κουλτούρα που χαρακτήριζε τους παλαιότερους ακαδημαϊκούς.
Ο Dennis Wilder, πρώην στέλεχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και της CIA, επισημαίνει ότι το πρόβλημα δεν είναι η γνώση της γλώσσας, αλλά η αίσθηση του «κοινωνικού οικοσυστήματος» της Κίνας, η οποία αποκτάται μόνο με μακροχρόνια παραμονή. Την ίδια στιγμή, οι επαγγελματικές προοπτικές για τους νέους ειδικούς περιορίζονται, καθώς η αγορά εργασίας και οι κυβερνητικές χρηματοδοτήσεις μεταβάλλονται. Καθώς οι δύο χώρες απομακρύνονται πολιτικά, ο κίνδυνος μιας «επιστημονικής αποσύνδεσης» γίνεται όλο και πιο ορατός, μετατρέποντας τους πρώην συνεργάτες σε ξένους.
