Η κούρσα για τη Σελήνη αποτελεί πλέον το κεντρικό πεδίο αντιπαράθεσης, με τις ΗΠΑ και την Κίνα να δίνουν μια σκληρή μάχη για την κυριαρχία πέρα από τα γήινα σύνορα. Σε πρόσφατη ακρόαση στο Κογκρέσο, αναφέρθηκε πως η Κίνα αποτελεί τη «σημαντικότερη απειλή και ανταγωνιστή στο διάστημα», χρησιμοποιώντας τις δυνατότητές της ως εργαλείο διπλωματίας και επιρροής.

Οι δύο υπερδυνάμεις έχουν θέσει υψηλούς στόχους: η Κίνα στοχεύει στην πρώτη επανδρωμένη προσελήνωση το 2030, ενώ το πρόγραμμα Artemis των ΗΠΑ επιδιώκει την επιστροφή αστροναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης έως το 2028, με σκοπό τη δημιουργία μόνιμης βάσης έως το 2030. Οι ειδικοί τονίζουν ότι όποια χώρα κερδίσει αυτόν τον αγώνα, δεν θα εξάγει απλώς τεχνολογία, αλλά θα καθορίσει τους όρους με τους οποίους ρέει η πληροφορία και λειτουργούν τα δίκτυα παγκοσμίως.

Ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής Randy Fine εξέφρασε την ανησυχία του, επισημαίνοντας ότι η Κίνα φαίνεται να αντιλαμβάνεται την κατάσταση ως πόλεμο, κάτι που οι ΗΠΑ ίσως δεν συνειδητοποιούν στον ίδιο βαθμό. Παράλληλα, αναλύθηκε ο ρόλος της Κίνας στον Παγκόσμιο Νότο, όπου μέσω της πρωτοβουλίας Belt and Road Initiative, παρέχει ολοκληρωμένα διαστημικά πακέτα σε αναπτυσσόμενες χώρες, δημιουργώντας τεχνολογικές εξαρτήσεις. Σύμφωνα με την Kari Bingen από το Centre for Strategic and International Studies, το Πεκίνο αναπτύσσει κέντρα ελέγχου και κεραίες σε Λατινική Αμερική και Αφρική, ενισχύοντας την επιρροή του.

Ενώ κατά τον Ψυχρό Πόλεμο ο ανταγωνισμός επικεντρωνόταν στη Σοβιετική Ένωση, σήμερα η Κίνα έχει σημειώσει μια από τις ταχύτερες ανόδους στην ιστορία των διαστημικών προγραμμάτων. Η κατάσταση περιπλέκεται καθώς η Ρωσία παραμένει στο κάδρο, όμως η διαστημική δραστηριότητα μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε πεδίο στρατιωτικής και αμυντικής αντιπαράθεσης.