Ένας κορυφαίος Δημοκρατικός σε επιτροπή του αμερικανικού Κογκρέσου που εστιάζει στην Κίνα, ζητά από τον Υπουργό Εξωτερικών Marco Rubio να καλύψει την κενή θέση του Αρκτικού Διαμεσολαβητή στο Υπουργείο Εξωτερικών. Η έκκληση αυτή γίνεται υπό το φως της εντεινόμενης ανταγωνιστικότητας με το Πεκίνο και αυξάνεται η πίεση για άμεση κάλυψη του κενού.
Ο Πρέσβης-Διαμεσολαβητής για Υποθέσεις της Αρκτικής ηγείται της αμερικανικής δέσμευσης με το Συμβούλιο της Αρκτικής (οκτώ χώρες) και συντονίζει τα αμερικανικά συμφέροντα που σχετίζονται με την ασφάλεια, την οικονομική ανάπτυξη και τη διακρατική συνεργασία. Η θέση παραμένει κενή από τον Ιανουάριο, όταν αποχώρησε ο πρώτος κάτοχός της, Mike Sfraga.
«Σε μια εποχή που η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας επεκτείνει δραματικά τη στρατιωτική, οικονομική και επιστημονική της παρουσία στην περιοχή της Αρκτικής, αυτή η παρατεταμένη κενή θέση υπονομεύει την εκπροσώπησή μας στο Συμβούλιο της Αρκτικής και τη θέση μας σε μια από τις πιο στρατηγικά ζωτικής σημασίας περιοχές του κόσμου», έγραψε ο Raja Krishnamoorthi, μέλος της Ειδικής Επιτροπής της Βουλής για το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας, σε επιστολή που εξασφάλισε η Post.
Ο Krishnamoorthi, Δημοκρατικός από το Ιλινόι, δήλωσε ότι η συμπεριφορά της Κίνας έχει γίνει «πιο εχθρική» τον τελευταίο χρόνο, επισημαίνοντας αναφορές για κινεζικά ερευνητικά σκάφη που δραστηριοποιήθηκαν στην αμερικανική Αρκτική κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Επιπλέον, τόνισε τα σχέδια ανάπτυξης υποδομών της Κίνας στην Αρκτική – όπως υποθαλάσσια δίκτυα καλωδίων – τα οποία εγείρουν «σημαντικές ανησυχίες διπλής χρήσης», καθώς και «άνευ προηγουμένου επίπεδα στρατιωτικής συνεργασίας και συνεργασίας για θέματα ασφάλειας» μεταξύ του Πεκίνου και της Ρωσίας, μέλους του Συμβουλίου της Αρκτικής.
Η παραμονή της θέσης του Αμερικανού απεσταλμένου κενή, έτσι, «επιτρέπει στο Πεκίνο και τη Μόσχα να προσπαθούν να διαμορφώσουν τους περιφερειακούς κανόνες προς όφελός τους», προειδοποίησε ο Krishnamoorthi στην επιστολή που εστάλη στον Rubio την Τετάρτη.
Το Υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο. Η κινεζική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον επίσης δεν απάντησε.
Η θέση του πρέσβη-διαμεσολαβητή, που δημιουργήθηκε το 2022 υπό την κυβέρνηση Joe Biden με διακομματική υποστήριξη, αναβάθμισε την προηγούμενη θέση του συντονιστή της Αρκτικής, σηματοδοτώντας μεγαλύτερη αμερικανική δέσμευση στην περιοχή.
Οι ΗΠΑ ήταν ιδρυτικό μέλος του Συμβουλίου της Αρκτικής, το οποίο ιδρύθηκε το 1996, αλλά δεν είχαν πρέσβη εγκεκριμένο από τη Γερουσία αφιερωμένο στις υποθέσεις της Αρκτικής μέχρι το 2024.
Η επιστολή του Krishnamoorthi απευθυνόταν στον Rubio, αλλά ο Αμερικανός πρόεδρος είναι αυτός που τελικά κάνει τις προτάσεις για πρέσβεις.
Στην εθνική στρατηγική εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης Donald Trump που δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα, η Αρκτική δεν αναφέρεται, σε αντίθεση με την έκδοση του 2022 που περιλάμβανε ειδική ενότητα για την Αρκτική.
Ο Krishnamoorthi δεν είναι ο πρώτος που τονίζει τη σημασία ενός Αρκτικού πρέσβη για τις ΗΠΑ. Νωρίτερα φέτος, μια διακομματική ομάδα νομοθετών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία εισήγαγαν νομοσχέδια για τη δημιουργία μόνιμου Αμερικανού Πρέσβη-Διαμεσολαβητή για Υποθέσεις της Αρκτικής.
Μια εκδοχή αυτού συμπεριλήφθηκε σε αναγκαστική νομοθεσία άμυνας των ΗΠΑ, γνωστή ως National Defence Authorisation Act, η οποία προχώρησε στη Βουλή την Τετάρτη.
«Από την αυξημένη κίνηση πλοίων έως τον αυξανόμενο ανταγωνισμό με τη Ρωσία και την Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να διασφαλίσουν ότι έχουμε μια ισχυρή, ενιαία παρουσία στην Αρκτική», δήλωσε τον Μάιο ο Ami Bera, υποστηρικτής του νομοσχεδίου για την Αρκτική και κορυφαίος Δημοκρατικός στην υποεπιτροπή για την Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής.
Η Κίνα έχει αυξήσει την παρουσία της στην Αρκτική τα τελευταία χρόνια, αξιοποιώντας τη στρατιωτική, οικονομική και επιστημονική συνεργασία με τη Ρωσία. Η τήξη του θαλάσσιου πάγου λόγω της κλιματικής αλλαγής αυξάνει τη στρατηγική σημασία της Αρκτικής, όπου μια αναδυόμενη βόρεια θαλάσσια διαδρομή – μέρος αυτού που η Κίνα έχει αναφέρει ως «Polar Silk Road» – αναμένεται να γίνει η συντομότερη ναυτιλιακή γραμμή που συνδέει την Κίνα και την Ευρώπη. Τον Σεπτέμβριο, το πρώτο πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων από την Κίνα που χρησιμοποίησε αυτήν τη διαδρομή απέπλευσε, φτάνοντας στη Βρετανία 20 ημέρες αργότερα.
Παρά το γεγονός ότι δεν έχει εδάφη στην Αρκτική, το Πεκίνο αυτοχαρακτηρίστηκε «κοντινή στην Αρκτική κράτος» στην έκθεση πολιτικής της Αρκτικής του 2018, τονίζοντας τα συμφέροντά του στην επιστημονική έρευνα, την προστασία του περιβάλλοντος, την αξιοποίηση πόρων, τις ναυτιλιακές διαδρομές και τη διαχείριση υποδομών.
Από το 2019, η Κίνα έχει εγκαινιάσει τρία νέα παγοθραυστικά, με περισσότερα σκάφη καθ’ οδόν. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, η ακτοφυλακή των ΗΠΑ ανέφερε ότι εντόπισε το Xue Long 2, το τελευταίας γενιάς πολικό ερευνητικό παγοθραυστικό της Κίνας, και τέσσερα άλλα παγοθραυστικά να πλέουν κοντά στην ακτή της Αλάσκας, γεγονός που την ώθησε να στείλει τα δικά της σκάφη και αεροσκάφη για να παρακολουθήσουν τις δραστηριότητές τους.
Τον Ιούλιο του 2024, η Βορειοαμερικανική Διοίκηση Αεροδιαστημικής Άμυνας (NORAD) ανακοίνωσε ότι εντόπισε για πρώτη φορά κινεζικά βομβαρδιστικά H-6 και ρωσικά Tu-95, ικανά για πυρηνικές επιθέσεις, να επιχειρούν από κοινού στον εναέριο χώρο ανοιχτά των ακτών της Αλάσκας, γεγονός που οδήγησε αμερικανικά μαχητικά F-16 και F-35 και καναδικά CF-18 να τα αναχαιτίσουν.
Τέσσερα πλοία του Ναυτικού του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού εντοπίστηκαν επίσης από την ακτοφυλακή των ΗΠΑ στη Θάλασσα Bering κοντά στα Αλεούτια Νησιά τον ίδιο μήνα. Τον Οκτώβριο του 2024, η κινεζική ακτοφυλακή πραγματοποίησε την πρώτη της κοινή περιπολία με τον ρωσικό ομόλογο στην Αρκτική.
Ο ίδιος ο Trump έχει αναφερθεί στην κινεζική δραστηριότητα στην Αρκτική για να δικαιολογήσει την πρόθεσή του να θέσει την Γροιλανδία, μια ημιαυτόνομη δανική επικράτεια στην Αρκτική, υπό αμερικανικό έλεγχο, λέγοντας ότι «υπάρχουν κινεζικά πλοία παντού».
Ο Krishnamoorthi επέκρινε τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στην Αρκτική στην επιστολή του, σημειώνοντας ότι μέχρι στιγμής έχει περιοριστεί στο «να αποξενώνει τους συμμάχους των ΗΠΑ και να απειλεί τη Γροιλανδία με προσάρτηση».
