Στο βιβλίο τους Sinostan που κυκλοφόρησε το 2022, οι Raffaello Pantucci και Alexandros Petersen περιγράφουν την Κεντρική Ασία ως την «άθελη αυτοκρατορία» της Κίνας. Η περιοχή των πέντε χωρών –Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργιστάν, Τουρκμενιστάν και Τατζικιστάν, γνωστές ως C5– βρίσκεται πλέον στην καρδιά της πρωτοβουλίας Belt and Road της Κίνας. Αν και για χρόνια ήταν παραμελημένες, σήμερα μετατρέπονται σε κρίσιμους παίκτες στην παγκόσμια σκακιέρα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόσφατη επίσκεψη του διευθύνοντος συμβούλου John Lee Ka-chiu στο Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν –τις δύο μεγαλύτερες οικονομίες της περιοχής– φαίνεται να έγινε την κατάλληλη στιγμή. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οι χώρες αυτές ήταν οικονομικά απομονωμένες και εξαρτημένες από τη Ρωσία. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η περιοχή ταλανίστηκε από διαφθορά, εθνοτικές διαμάχες και αστάθεια. Ωστόσο, η κινεζική στρατηγική άλλαξε τα δεδομένα. Το Πεκίνο, θέλοντας να σταθεροποιήσει την περιοχή Xinjiang, επένδυσε δισεκατομμύρια σε υποδομές, κατανοώντας ότι η δική του ευημερία εξαρτάται από την ανάπτυξη των γειτόνων του.
Σήμερα, η «Μεσαία Δίοδος» (Trans-Caspian International Transport Route) μήκους 4.250 χιλιομέτρων, μεταφέρει εμπορεύματα από την Κίνα προς την Ευρώπη, παρακάμπτοντας τα ναυτιλιακά σημεία συμφόρησης, όπως το στενό του Ορμούζ. Ο στόχος για το 2029 είναι η μεταφορά 300.000 μονάδων εμπορευματοκιβωτίων ετησίως. Επιπλέον, οι χώρες της C5 επωφελούνται από την ανάγκη της παγκόσμιας οικονομίας για ενέργεια και πρώτες ύλες, όπως το ουράνιο και τα σπάνια μέταλλα, ενώ σταδιακά απεξαρτώνται από τη ρωσική οικονομική επιρροή.
Αν και το Χονγκ Κονγκ δύσκολα θα αφήσει μεγάλο αποτύπωμα, η συγκυρία είναι ιδανική. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κεντρικής Ασίας παραμένει υπερβολικά εξαρτημένο από τη Ρωσία, και το Χονγκ Κονγκ μπορεί να προσφέρει τις απαραίτητες λύσεις για μια πιο ισορροπημένη ανάπτυξη, μετατρέποντας τις ευκαιρίες σε οφέλη και για τις δύο πλευρές.
