Τι συμβαίνει όταν η πιο συναισθηματικά φορτισμένη μουσική του 20ού αιώνα συναντά μια υπερδραστήρια ταινία κινουμένων σχεδίων; Το αποτέλεσμα, που θα μπορούσε εύκολα να είχε καταλήξει σε ένα καλλιτεχνικό αλαλούμ, αποδείχθηκε ένας θρίαμβος μέσα από την εμπνευσμένη συνεργασία της Royal Philharmonic Orchestra με τα πολυβραβευμένα 1927 Studios.
Η Turangalîla-symphonie του Olivier Messiaen, βαθιά επηρεασμένη από τον θρύλο του Τριστάνου και της Ιζόλδης, προσφέρει 80 λεπτά πλούσιων μουσικών συγκινήσεων που καταλήγουν σε μια χαρούμενη έκρηξη αισθησιακής και πνευματικής αγάπης. Οι περίπου 100 μουσικοί ανταπεξήλθαν με άνεση στις πολυπλοκότητες του έργου, υπό την καθοδήγηση του Vasily Petrenko, ο οποίος οδήγησε την ορχήστρα μέσα από τα πιο απαιτητικά μουσικά μονοπάτια με εντυπωσιακή διαύγεια. Οι ελαστικοί ρυθμοί δημιούργησαν τεράστιες κορυφώσεις, χωρίς ωστόσο να αλλοιωθούν τα ζωντανά χρώματα της σύνθεσης. Ο Steven Osborne, έμπειρος στο εξαιρετικά δύσκολο σολιστικό μέρος του πιάνου, ήταν ιδιαίτερα επιβλητικός στις λαμπερές καντέντζες, ενώ τα απόκοσμα glissandos της Cécile Lartigau στο ondes Martenot διέκοπταν με καθαρότητα τον ορχηστρικό καταιγισμό.
Η ταινία, ένας ευφυής φόρος τιμής στη χρυσή εποχή του βωβού κινηματογράφου, προβαλλόταν σε οθόνη πάνω από τη σκηνή. Με μια γεμάτη ένταση αφήγηση που περιλάμβανε απρόθυμες νύφες, γενναίους ιππότες, ζηλόφθονες βασιλιάδες και πανούργους απατεώνες, αρχικά φάνηκε ότι θα μπορούσε να επισκιάσει τη μουσική. Ωστόσο, από το δεύτερο μέρος και μετά, έγινε σαφές ότι η οπτική δράση ήταν απόλυτα εναρμονισμένη με τον εκφραστικό παλμό της παρτιτούρας. Χάρη στη σύμπνοια των δημιουργών της ταινίας και του Vasily Petrenko, η μουσική δομή και η δραματική δράση ήταν τόσο ακριβώς συγχρονισμένες, που ο θεατής δεν είχε παρά να απολαύσει το θέαμα.
Το αποτέλεσμα ήταν μια οπτική πανδαισία. Η ανήσυχη και γεμάτη υπονοούμενα εικονογραφία συνδύαζε στοιχεία ζωντανής δράσης, που θύμιζαν τους μανιερισμούς των Gloria Swanson, Douglas Fairbanks και Lon Chaney, με σουρεαλιστικά κολάζ stop-motion που θα μπορούσαν να ανήκουν σε επεισόδιο των Monty Python. Σε κάποια στιγμή, ο Vasily Petrenko, ο οποίος είχε καταφέρει να εμφανιστεί μέσα στην ταινία, στράφηκε προς το κοινό και έκλεισε το μάτι. Σε μια άλλη, κατακόκκινα τριαντάφυλλα ξεπρόβαλαν από κάθε σημείο των εκστασιασμένων εραστών. Η ιδιοφυΐα της παράστασης έγκειται στο πώς τέτοια παιχνιδιάρικα οπτικά μέσα κατάφεραν να εναρμονιστούν απόλυτα με τη μεθυστική μουσική του Olivier Messiaen. Το φεστιβάλ Multitudes συνεχίζεται στο Southbank Centre, London, έως τις 30 Απριλίου.
