Το 1839, ο 26χρονος Richard Wagner παραλίγο να πνιγεί κατά τη διάρκεια ενός επικίνδυνου ταξιδιού στη Βαλτική, ξεκινώντας από τη Ρίγα. Αυτή η εμπειρία, όπως υποστήριξε ο ίδιος, αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για το έργο The Flying Dutchman, τον θρύλο του ανθρώπου που είναι καταδικασμένος να περιπλανιέται για πάντα στους ωκεανούς με το πλοίο-φάντασμά του, παρέχοντάς του την αφηγηματική βάση για την πρώτη ώριμη όπερά του. Ο Wagner αντιμετώπιζε το λιμπρέτο του ως ποίημα, το οποίο πραγματεύεται θεμελιώδη ερωτήματα όπως η γέννηση, η ζωή, ο έρωτας και ο θάνατος.
Η νέα παραγωγή της Welsh National Opera, σε σκηνοθεσία του Jack Furness, ξεκινά με μια γυναίκα που γεννά, ενώ τα άγρια κύματα της εισαγωγής συμπίπτουν με τις συσπάσεις της. Έτσι γεννιέται η Senta, η οποία είναι προορισμένη, από μικρό παιδί, να δει τη μητέρα της να πεθαίνει, παρασυρόμενη στο κενό πάνω στο νοσοκομειακό της κρεβάτι. Η Senta αναδεικνύεται σε μια τραυματισμένη ψυχή, εμμονική σε βαθμό παραλογισμού με την ιστορία του Ολλανδού, του οποίου η μόνη ελπίδα για λύτρωση –η αγάπη μιας πιστής γυναίκας– καθίσταται δυνατή μόνο όταν αγγίζει στεριά μία φορά κάθε επτά χρόνια.
Η ισχύς αυτής της σκηνοθετικής παρέμβασης εντοπίζεται στον οπτικό τομέα. Η απουσία πλοίων, τόσο του Ολλανδού όσο και του Daland, αναπληρώνεται από τους υποβλητικούς φωτισμούς της Lizzie Powell και τον σχεδιασμό της Elin Steele, που επικεντρώνονται σε θολά χρώματα και μια αίσθηση απειλητικής ομίχλης. Μουσικά, η παραγωγή αποδίδεται εξαιρετικά από ένα καστ με εξαιρετική γερμανική άρθρωση, με τον James Creswell να ξεχωρίζει ως Daland και τον Simon Bailey να ενσαρκώνει έναν βασανισμένο αλλά συμπαθή Ολλανδό. Η Rachel Nicholls προσφέρει μια εντυπωσιακή ερμηνεία στον ρόλο της Senta, ενώ η ορχήστρα της WNO, υπό τη διεύθυνση του Tomáš Hanus, αποδίδει το έργο με ιδιαίτερη ένταση. Οι παραστάσεις ολοκληρώνονται σε περιοδεία στο Wales Millennium Centre στο Cardiff, στο Theatre Royal Plymouth, στο Birmingham Hippodrome και στο Milton Keynes theatre έως τις 15 Μαΐου.
