Η κλιμάκωση του πολέμου που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατά του Ιράν έχει θέσει την παγκόσμια κοινότητα σε κατάσταση συναγερμού εδώ και επτά εβδομάδες, με μια εύθραυστη εκεχειρία να προσφέρει τις τελευταίες 10 ημέρες μια ανάσα έντασης. Οι επιθέσεις εναντίον του Ιράν, μιας χώρας 90 εκατομμυρίων κατοίκων με πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου, έχουν προκαλέσει τον θάνατο περισσοτέρων από 2.000 ανθρώπων, τον εκτοπισμό εκατομμυρίων και εκτεταμένες καταστροφές σε υποδομές κρίσιμης σημασίας, συμπεριλαμβανομένων περιοχών κοντά στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, έχει εκτοξεύσει απειλές για ολοκληρωτική εξάλειψη του πολιτισμού του Ιράν, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον.
Παρά το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ και την Ευρώπη καταδεικνύουν πως ο πόλεμος είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής, η έντονη οργή δεν έχει μετατραπεί σε μαζικές διαδηλώσεις, όπως συνέβη κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα και της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Armed Conflict Location and Event Data, τον πρώτο μήνα των εχθροπραξιών καταγράφηκαν περίπου 3.200 σχετικές διαδηλώσεις παγκοσμίως, αριθμός σημαντικά μικρότερος σε σύγκριση με τις 6.100 διαδηλώσεις κατά του πολέμου στη Γάζα.
Αναλυτές επισημαίνουν διάφορους παράγοντες για αυτό το φαινόμενο. Ο καθηγητής Shibley Telhami από το University of Maryland τονίζει πως, σε αντίθεση με άλλες συγκρούσεις, δεν υπήρξε το φαινόμενο της «συσπείρωσης γύρω από τη σημαία», ενώ ο Jeremy Varon από το The New School περιγράφει τον πόλεμο ως έναν «πόλεμο βιντεοπαιχνιδιού» με χρήση drones και πυραύλων, που καθιστά το ανθρώπινο κόστος σχεδόν αόρατο. Παράλληλα, η κόπωση των ακτιβιστών από την αδυναμία τους να σταματήσουν προηγούμενες γενοκτονίες, καθώς και η καταστολή στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, έχουν περιορίσει τη διάθεση για κινητοποιήσεις.
Η εικόνα του Ιράν στη Δύση αποτελεί επίσης έναν κρίσιμο παράγοντα διαφοροποίησης, καθώς η χώρα παρουσιάζεται ως ένα κυρίαρχο κράτος που συχνά έρχεται σε αντιπαράθεση με τον πληθυσμό του, περιπλέκοντας την ηθική επιχειρηματολογία των αντιπολεμικών κινημάτων. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μια πιθανή κλιμάκωση, όπως μια χερσαία εισβολή ή μια απότομη αύξηση του κόστους ζωής λόγω της ενεργειακής κρίσης, θα μπορούσε να μεταβάλει άμεσα τα δεδομένα και να πυροδοτήσει μαζικές αντιδράσεις.
