Στην τελευταία νύχτα του πρώτου Σαββατοκύριακου της Coachella, μετά από περισσότερα από δώδεκα τραγούδια, εντυπωσιακές αλλαγές κοστουμιών και μια από τις πιο λαμπερές χορογραφίες που έχουν παρουσιαστεί ποτέ σε headliner set, η Κολομβιανή σούπερ σταρ Karol G, τελικά συστήθηκε στα Αγγλικά. «Είμαι η Carolina Giraldo από το Medellín της Κολομβίας, και σήμερα, είμαι η πρώτη Λατίνα γυναίκα που έγινε headliner στην Coachella», δήλωσε, εισπράττοντας ζητωκραυγές από ένα πλήθος στολισμένο με σημαίες του Μεξικού, του Πουέρτο Ρίκο, της Βενεζουέλας, της Κολομβίας και άλλων λατινικών χωρών. «Είμαι πολύ χαρούμενη και πολύ περήφανη», πρόσθεσε, «αλλά ταυτόχρονα, νιώθω ότι άργησε. Το φεστιβάλ αυτό μετράει 27 χρόνια». Τόσο ειλικρινής όσο και εύστοχη, η δήλωσή της θύμισε την Beyoncé το 2018, η οποία είχε ευχαριστήσει το φεστιβάλ που της επέτρεψε να γίνει η πρώτη μαύρη γυναίκα headliner, αναρωτώμενη «Αλήθεια;»
Η Beyoncé είναι σίγουρα ένα όνομα που αξίζει να επικαλεστούμε – ίσως να μην ξαναδούμε ποτέ μια εμφάνιση τόσο virtuosic και πολιτισμικά σημαντική όσο η «Beychella» – αλλά την Κυριακή το βράδυ, η Karol G σίγουρα έκανε την υπέρβαση για να κερδίσει μια θέση στο πάνθεον του φεστιβάλ. Η 90λεπτη εμφάνισή της, που έμοιαζε να είναι αποτέλεσμα ετών προετοιμασίας αλλά και αβίαστης εξάσκησης, ήταν, όπως ακριβώς και η κομβική εμφάνιση του Bad Bunny τρία χρόνια νωρίτερα, μια έξαρση υπερηφάνειας των Latinx και μια δήλωση παναμερικανικής ενότητας, αλλά και των χαρών της απόλυτα θανατηφόρας, χορευτικής μουσικής που σε κάνει να ιδρώνεις. Από τη στιγμή που εμφανίστηκε, λαμπερή με ένα αστραφτερό χρυσό μπικίνι, πλαισιωμένη από έναν στρατό ευλύγιστων χορευτών – «ούτε το Nascar δεν έχει αυτές τις καμπύλες», όπως καυχήθηκε στο απολαυστικό εναρκτήριο τραγούδι Latina Foreva – τα πυροτεχνήματα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, δεν σταμάτησαν ποτέ. Αν θα χρειαζόντουσαν 27 χρόνια, καλά θα έκανε να πετάξει ένα αναμφισβήτητο πανηγύρι.
Περισσότερο από τους περισσότερους άλλους μεγάλους καλλιτέχνες φέτος, η Karol G προσέφερε ένα σόου που έμοιαζε να είναι προσαρμοσμένο όσο το δυνατόν περισσότερο στην ζωντανή εμπειρία, όσο και στην μετάδοση μέσω livestream. Ίσως να ήταν η κλίμακα του proto-cave rave σκηνικού της (με χαλαρό θέμα την έμφυτη, πρωτόγονη αγριότητα των γυναικών), που την ύψωσε σχεδόν δύο ορόφους πάνω από το έδαφος, ή η μέγιστη αισθησιακή προσέγγιση των πολλών, πολλών χορευτών της, αλλά ήταν η μοναδική καλλιτέχνης που είδα αυτό το Σαββατοκύριακο που δεν έδειχνε να χάνεται στη σκηνή, ικανή να αρέσει τόσο στον θαυμαστή που βρισκόταν μισή ώρα κάτω στο γρασίδι, όσο και στις ακριβώς εστιασμένες κάμερες που την παρακολουθούσαν. Οποιαδήποτε απογοήτευση για την μισάωρη καθυστέρησή της – φαινόταν πως απαιτήθηκε πολύς φωτισμός στην σπηλιά – έλιωσε αμέσως από ένα ατμοσφαιρικό εναρκτήριο σετ που συνδύαζε τα πιο δυνατά κομμάτια από το άλμπουμ της του 2025 / δήλωση της λατινικής μουσικής Tropicoqueta, με επιτυχίες από το Mañana Será Bonito του 2023 που την καθιέρωσε.
Μετά από μια ευτυχώς σύντομη διακοπή, η La Bichota – ένας τίτλος που η ίδια επινόησε, σημαίνοντας «boss bitch» – επανεμφανίστηκε με ένα εντυπωσιακό αξεσουάρ κεφαλής σε στυλ καρναβαλιού, για το κομμάτι Tropicoqueta, μια εναρκτήρια αναφορά στην ευρεία έκταση της λατινικής μουσικής ιστορίας. Μιλώντας σχεδόν αποκλειστικά στα Ισπανικά, η 35χρονη τραγουδίστρια συνδύασε άψογα μια περιήγηση σε περιφερειακά λατινικά στυλ, με την δική της, δυναμική, sex-positive reggaeton pop. Το Tropicoqueta έδωσε τη θέση του σε ένα μεξικανικό συγκρότημα mariachi, αποτελούμενο αποκλειστικά από γυναίκες, του οποίου ο ήχος στο Ese Hombre Es Malo ήταν υπέροχα πολυεπίπεδος, και στη συνέχεια σε ένα ντουέτο με την Μεξικανο-Αμερικανίδα pop star Becky G. Η Becky G, προσέφερε πιο άμεσες παρατηρήσεις σχετικά με το τρέχον πολιτικό κλίμα των ΗΠΑ από ό,τι θα μπορούσε ή θα έπρεπε να πει η Karol G: «¡Que viva Mexico! ¡Que viva Colombia! Και σε όλους τους μετανάστες μας, σας αγαπάμε πολύ», είπε στα Ισπανικά, πριν μεταβεί στα Αγγλικά: «Ακούσατε τι είπα». Μια θλιμμένη μπαλάντα με τον Greg Gonzalez των Cigarettes After Sex, μετατράπηκε σε χορογραφία μέσα σε νερό που έφτανε μέχρι τους αστραγάλους, τόσο «βρώμικο» που διέκρινε κανείς τη θηλυκή θεότητα, γυρισμένο σαν σε ψυχεδελικό, ερωτικό κλαμπ. Στη συνέχεια, ακολούθησε μια σόλο εμφάνιση του Πουερτορικανού θρύλου της reggaeton, Wisin, για μια σειρά από επιτυχίες – Saoco, Mayor Que Yo, Rakata – οι οποίες εισέπραξαν μερικές από τις πιο δυνατές ακαπέλλα εκτελέσεις σε ένα ήδη πολύ δυνατό σόου.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο εορτασμός της Λατινοαμερικάνικης υπερηφάνειας σε μια γιγάντια σκηνή, αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ, είναι ταυτόχρονα συμβολικά σημαντικός και περίπλοκος: αν δεν πεις τίποτα για την κυβερνητική καταστολή κατά των ισπανόφωνων Λατίνων, κινδυνεύεις να φανείς δειλός, αδιάφορος. αν πεις κάτι, κινδυνεύεις να κατηγορηθείς για προχειρότητα, πόσο μάλλον να αντιμετωπίσεις την οργή της ηγεσίας της χώρας. Η Karol G, που δεν είναι άγνωστη στην αντιπαράθεση για το τι λέει και τι όχι, κατάφερε να περπατήσει σε λεπτό μονοπάτι. «Δεν αφορά μόνο εμένα, αφορά την κοινότητα των Λατίνων, την αγάπη του λαού μου», είπε με 10 λεπτά να απομένουν για το τέλος της συναυλίας. «Και ταυτόχρονα, αυτό είναι για τους Λατίνους μας που αγωνίζονται σκληρά σε αυτή τη χώρα τελευταία. Τους υποστηρίζουμε.»
Τόνισε το μήνυμα της «ενότητας, της ανθεκτικότητας και της δύναμης» – «Απλά θέλω όλοι να είναι περήφανοι για το από πού προέρχονται», πρόσθεσε – με μια ξεσηκωτική διασκευή του Mi Tierra, από την πρωτοπόρο Κουβανο-Αμερικανίδα καλλιτέχνη Gloria Estefan, και στη συνέχεια με ένα φινάλε, σε μια EDM-φτιαγμένη εκδοχή του Provenza, που αξιοποίησε την πλήρη δύναμη της κεντρικής σκηνής. Με ουράνια λέιζερ, φώτα strobes, πυροτεχνήματα, βεγγαλικά και κομφετί ταυτόχρονα, με όχι μία, αλλά τρεις ψεύτικες πτώσεις του ρυθμού και ένα χαμόγελο που έλαμπε περισσότερο από τα φώτα της σκηνής, δεν υπήρχε αμφιβολία για το μήνυμα: αυτή μπορεί να ήταν η στιγμή της Karol G, αλλά η νίκη ανήκει σε πολλούς περισσότερους.
