Επτά χρόνια αφότου η πρωτοβουλία Tulsa Remote ξεκίνησε να προσφέρει 10.000 δολάρια σε εργαζομένους για να μετακομίσουν στην πόλη της Οκλαχόμα, το πείραμα έχει εξελιχθεί σε μελέτη περίπτωσης για το πώς τα κίνητρα μετακίνησης μπορούν να ενισχύσουν την τοπική οικονομία και να διευρύνουν το ανθρώπινο δυναμικό από το οποίο μπορούν να αντλήσουν οι εργοδότες. Περισσότεροι από 4.000 εργαζόμενοι μετεγκαταστάθηκαν, συμβάλλοντας με περίπου 878 εκατομμύρια δολάρια σε οικονομικό αντίκτυπο.

Αυτή η επιτυχία άνοιξε τον δρόμο για την επόμενη κίνηση της Τούλσα: τη βοήθεια προς τους εργοδότες να αντλήσουν παγκόσμιο ταλέντο. Από την έναρξή του το 2022, το Tulsa Visa Network έχει βοηθήσει σχεδόν 100 άτομα από 34 χώρες να εξασφαλίσουν βίζα, προσφέροντας ένα πρακτικό μοντέλο σε μια εποχή που τα δαπανηρά τέλη βίζας H-1B και ένα πιο περίπλοκο μεταναστευτικό περιβάλλον αναγκάζουν πολλούς εργοδότες να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο προσλαμβάνουν διεθνώς.

Ο Σταν Χράπακ, επικεφαλής του Tulsa Visa Network, δηλώνει ότι το πρόγραμμά του βλέπει σταθερή ζήτηση φέτος τόσο από άτομα που αναζητούν υποστήριξη για βίζα όσο και από μικρομεσαίες εταιρείες που προσπαθούν να πλοηγηθούν σε ένα ολοένα και πιο πολύπλοκο σύστημα. Περίπου οι μισοί από αυτούς που έχει βοηθήσει το δίκτυο εργάζονται στον τομέα STEM, αν και το δίκτυο υποστηρίζει επίσης προσλήψεις σε τομείς όπως τα χρηματοοικονομικά και ο λογιστικός κλάδος.

Ο Τζάστιν Χάρλαν, διευθύνων σύμβουλος του μητρικού προγράμματος Experience Tulsa, αναφέρει ότι το Tulsa Remote έχει προσελκύσει επαγγελματίες των οποίων οι απομακρυσμένες θέσεις εργασίας ενισχύουν την κοινότητα χωρίς να εκτοπίζουν τους τοπικούς εργαζομένους – και ότι το Visa Network βασίζεται στην ίδια φιλοσοφία. “Είναι εξαιρετικά εξειδικευμένα άτομα που έρχονται [για ρόλους] που οι εταιρείες συχνά δυσκολεύονται να καλύψουν σε τοπικό επίπεδο, και καθιστά πολύ δύσκολη την επιχειρηματολογία ότι αυτό δεν προσθέτει κάτι στην κοινότητα.”

Το μεγαλύτερο μάθημα για τους υπεύθυνους HR είναι ότι η στρατηγική της Τούλσας δεν αφορά μόνο τα χρηματικά κίνητρα. Αφορά τον σχεδιασμό μιας εργασιακής εμπειρίας που κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να ζήσουν κάπου, να μείνουν και να χτίσουν μια ζωή εκεί, προσθέτει ο Χάρλαν.

Το πρόγραμμα Experience Tulsa έχει επεκτείνει τις προσφορές του πολύ πέρα από τα αρχικά 10.000 δολάρια και την βοήθεια για βίζα. Οι συμμετέχοντες λαμβάνουν πλέον επίδομα υγείας και ευεξίας 200 δολαρίων μηνιαίως, πρόσβαση σε δωρεάν χώρο συνεργασίας και ένα μάθημα πιστοποίησης απομακρυσμένης εργασίας που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με το NYU.

Ο οργανισμός φιλοξενεί επίσης εκδηλώσεις οικοδόμησης κοινότητας, όπως βραδιές κινηματογράφου και μαθήματα χορού. Αυτό, όπως λέει ο Χάρλαν, είναι το σημείο όπου πολλοί εργοδότες εξακολουθούν να υστερούν. Οι εταιρείες, ειδικά εκείνες με υβριδικά ή απομακρυσμένα εργατικά δυναμικά ή εκείνες που προσπαθούν να προσελκύσουν διεθνές ταλέντο, πρέπει να σκέφτονται συνειδητά πώς οι εργαζόμενοι βιώνουν τη ζωή εκτός γραφείου. “Συχνά, τα τμήματα HR θα δώσουν απλώς μια τυπική αναγνώριση ή θα κάνουν τα γρήγορα και εύκολα πράγματα στα οποία έχουμε συνηθίσει,” λέει ο Χάρλαν. “Αλλά όταν οι εταιρείες κάνουν επιπλέον προσπάθειες και υπερβαίνουν τις προσδοκίες, νομίζω ότι γίνεται αντιληπτό και μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο όσον αφορά την ποιότητα ζωής που έχει κάποιος.”