Μια νέα τάση, γνωστή ως “French Sunday”, κερδίζει έδαφος, προσφέροντας έναν τρόπο να αγκαλιάσουμε την τέχνη της χαλάρωσης και της απόλαυσης, εμπνευσμένη από τη Γαλλία. Αν και η ιδέα της ανάπαυσης την έβδομη ημέρα είναι αρχαία, με ρίζες ακόμα και στην Παλαιά Διαθήκη, το “French Sunday” είναι μια πιο σύγχρονη προσέγγιση, εστιάζοντας στην υιοθέτηση μιας συγκεκριμένης νοοτροπίας.
Ο όρος “French Sunday” δεν αναφέρεται απλώς σε μια κυριακάτικη ρουτίνα, αλλά σε μια κατάσταση πνεύματος. Πρόκειται για την ανακάλυψη της εσωτερικής “frenchness” και την αποσύνδεση από την καθημερινή παραγωγικότητα. Αυτό σημαίνει απόλυτη αποφυγή εργασίας, σχεδιασμού ή άλλων υποχρεώσεων.
Πώς, λοιπόν, μπορεί κανείς να υιοθετήσει το “French Sunday”; Το περιοδικό Vogue έχει συντάξει έναν οδηγό που περιλαμβάνει ποικίλες δραστηριότητες. Στις προτάσεις συγκαταλέγονται: το αργό πρωινό με καφέ και γλυκό, η ανάγνωση ενός βιβλίου, όπως του Προυστ, η ακρόαση τζαζ μουσικής, η απόλαυση μιας όμορφης θέας και η αφήγηση των σκέψεων να ρέουν ελεύθερα.
Επιπλέον, η γαστρονομία κατέχει κεντρική θέση, με την προετοιμασία ενός γεύματος που απαιτεί χρόνο, όπως ένα ολόκληρο ψητό κοτόπουλο με λεμόνι. Η έννοια του “flâner”, που σημαίνει ατέρμονο περπάτημα, είναι επίσης αναπόσπαστο κομμάτι, επιτρέποντας την χαλαρή εξερεύνηση του περιβάλλοντος, ίσως ενώ το κοτόπουλο ψήνεται. Άλλες προτάσεις περιλαμβάνουν την επίσκεψη σε ένα μουσείο, όπου κάθε έργο τέχνης μελετάται χωρίς την ανάγκη ερμηνείας ή ανάλυσης.
Παραδοσιακά, τα καταστήματα στη Γαλλία παραμένουν κλειστά τις Κυριακές, αν και αυτή η συνήθεια αλλάζει. Ωστόσο, οι Γάλλοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις Κυριακές με σοβαρότητα. Μια PR για γαλλικούς πελάτες στη Νέα Υόρκη, η Céline Kaplan, δήλωσε χαρακτηριστικά: “Έγινε μια διάρρηξη στο Λούβρο – μια Κυριακή πρωί, ενώ η χώρα κοιμόταν ακόμη”. Αυτό υπογραμμίζει πόσο ιερή θεωρείται η ημέρα. Ακόμη και οι διαμαρτυρίες στη Γαλλία, σύμφωνα με την Kaplan, διεξάγονται καθημερινά εκτός Κυριακής.
Ενώ ορισμένες πτυχές της τάσης μπορεί να εμπνέονται από τη δημοφιλή σειρά “Emily in Paris”, η ουσία παραμένει η ίδια: η υιοθέτηση μιας νοοτροπίας που ευνοεί την ανάπαυση, την απόλαυση και την αποσύνδεση.
