Μετρημένα τα δάχτυλα για μια νέα προσφυγική κρίση, καθώς οι γειτονικές χώρες του Ιράν προετοιμάζονται για πιθανή φυγή εκατομμυρίων ανθρώπων, εξαιτίας του πολέμου που έχουν εξαπολύσει οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατά της Τεχεράνης. Η σύγκρουση, που βρίσκεται στον 18ο κύκλο της, έχει ήδη στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 1.400 άτομα, πυροδότησε αντιποίνων από την Τεχεράνη προς χώρες του Κόλπου και το Ισραήλ, και έχει εκτοξεύσει τις παγκόσμιες τιμές πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι.
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) εκτιμά ότι 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ήδη εκτοπιστεί εντός του Ιράν από τις 28 Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησαν οι αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις. Αν και ο αριθμός των ανθρώπων που διασχίζουν τα σύνορα παραμένει, προς το παρόν, συγκριτικά μικρός, οι γειτονικές χώρες βρίσκονται σε αυξημένη επιφυλακή. Το Ιράν μοιράζεται σύνορα με επτά χώρες: Αφγανιστάν, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Ιράκ, Πακιστάν, Τουρκία και Τουρκμενιστάν.
Η Ερυθρά Ημισέληνος του Ιράν αναφέρει ότι έχουν υποστεί ζημιές πάνω από 10.000 πολίτες, συμπεριλαμβανομένων 65 σχολείων και 32 ιατρικών εγκαταστάσεων, ενώ πάνω από 1.400 άτομα έχουν σκοτωθεί από τις επιθέσεις. Πλήγματα έχουν σημειωθεί σε κατοικημένες περιοχές στην Τεχεράνη, το Σιράζ και την Ισφαχάν. Παράλληλα, οι εμπορικές πτήσεις έχουν ανασταλεί λόγω κλειστού εναέριου χώρου.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι οι επιθέσεις, εστιάζοντας κυρίως στην Τεχεράνη και σε δυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές, ωθούν τους εκτοπισμένους προς επαρχίες που συνορεύουν με το Τουρκμενιστάν, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Αυτή η συγκέντρωση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για διασυνοριακή κίνηση. Εάν η Τεχεράνη, μια πόλη με περίπου 10 εκατομμύρια κατοίκους, χάσει το δίκτυο ηλεκτροδότησης ή την παροχή νερού, οι κάτοικοι μπορεί να αναγκαστούν να φύγουν μαζικά, οδηγώντας σε ξαφνική και μαζική εκτόπιση, όπως συνέβη και στον πόλεμο της Συρίας.
Η Τουρκία, μία από τις γειτονικές χώρες, ανησυχεί ιδιαίτερα, καθώς ήδη φιλοξενεί μεγάλο αριθμό προσφύγων από τη Συρία και άλλες χώρες. Μια νέα εισροή Ιρανών μεταναστών θα επιβάρυνε περαιτέρω την ανθρωπιστική κατάσταση, δημιουργώντας νέες προκλήσεις. Η Τουρκία, που μοιράζεται 530 χιλιόμετρα συνόρων με το Ιράν και επιτρέπει την είσοδο χωρίς βίζα, έχει λάβει έκτακτα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης των συνόρων με τείχη και παρατηρητήρια.
Η κλίμακα του πληθυσμού του Ιράν (περίπου 90 εκατομμύρια) καθιστά την παρούσα κατάσταση ιδιαίτερα επείγουσα. Μια αναλογική εκτόπιση από το Ιράν θα αντιστοιχούσε σε ανθρωπιστική κρίση χωρίς προηγούμενο, με εκατομμύρια να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και εκατομμύρια να γίνουν διεθνείς πρόσφυγες. Επιπλέον, το Ιράν φιλοξενεί ήδη 3,7 εκατομμύρια εκτοπισμένους, κυρίως από το Αφγανιστάν, δημιουργώντας μια διπλή κρίση: Ιρανούς πολίτες που φεύγουν και Αφγανούς και Ιρακινούς πρόσφυγες που εκτοπίζονται για δεύτερη φορά.
Το Ιράκ, η Συρία, το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν αντιμετωπίζουν ήδη δικές τους κρίσεις, περιορίζοντας την ικανότητά τους να απορροφήσουν μεγάλο αριθμό προσφύγων. Το Ιράκ, με τα μακρύτερα σύνορα με το Ιράν, βρίσκεται σε περίπλοκη θέση, καθώς έχει δεχτεί πληρώματα από στρατιωτικές συγκρούσεις και επιπλέον κλειστούς συνοριακούς σταθμούς.
Στα ανατολικά του Ιράν, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν αντιμετωπίζουν αλληλοεπικαλυπτόμενες πιέσεις. Εκατομμύρια Αφγανοί έχουν επιστρέψει βίαια από το Ιράν και το Πακιστάν, ενώ οι εντάσεις μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν επιδεινώνουν την κατάσταση. Η αποσταθεροποίηση της ιρανικής οικονομίας επιβαρύνει το Αφγανιστάν μέσω μειωμένων εμπορικών ροών και αυξημένων επιστροφών προσφύγων.
Στο Πακιστάν, η μεθόριος με το Ιράν, που διασχίζει την ασταθή επαρχία Μπαλοχιστάν, αποτελεί πηγή ανησυχίας. Εάν ξεκινήσει σημαντική ροή προσφύγων, η κατάσταση στην Μπαλοχιστάν θα γίνει δύσκολα διαχειρίσιμη για το Ισλαμαμπάντ, με αυξημένο κόστος ασφαλείας και οικονομίας.