Ο τίτλος αυτού του αναζωογονητικού ντοκιμαντέρ για την κολύμβηση σε ανοιχτή θάλασσα, εκ πρώτης όψεως, φαντάζει ως μια ειρωνική υπενθύμιση για κάτι που οι αθλητές ουσιαστικά δεν μπορούν να ελέγξουν: την πιθανότητα να γίνουν τροφή για καρχαρίες. Όμως, όπως το εφαρμόζει ο Αυστραλός Sowerby, αποδεικνύεται μια εκπληκτικά βαθιά και ενδυναμωτική αρχή για την αποδοχή των αμφιβολιών και των φόβων, και όχι την “πτώση” από τις εσωτερικές μας ευαλωτότητες.
Ο Mark Sowerby είναι ένα συχνά παρατηρούμενο είδος: ο επενδυτικός τραπεζίτης που αναζητά τη λύτρωση. Έχοντας απομακρυνθεί από το 1%, στρέφεται στην κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων και πραγματοποιεί μια τραυματική διάσχιση της Μάγχης το 2015. Στη συνέχεια, η εταιρεία του γίνεται “δολώματα” για τους short-sellers. Η αυτοεκτίμησή του σε χίλια κομμάτια, η κατάθλιψη τον καταπίνει. Συνειδητοποιώντας ότι μπορεί να επεξεργαστεί το τραύμα μέσω εντατικής κολύμβησης στην πισίνα, ο Sowerby αποφασίζει ότι η ολοκλήρωση των υπόλοιπων έξι σταδίων του “Oceans Seven” – ενός συνόλου σκληρών διασχίσεων καναλιών παγκοσμίως – είναι η θεραπεία που χρειάζεται.
Με την πρόκληση να έχει σχεδιαστεί ώστε να φέρνει τους συμμετέχοντες αντιμέτωπους με την υδάτινη “κρυπτονίτη” τους τουλάχιστον δύο φορές, η φυσική πλευρά είναι τρομακτική. Υπερδυναμικά πλάνα από drone υπογραμμίζουν την πρόοδο του Sowerby, παρόμοια με αυτήν του πλαγκτόν. Ένας κυνικός γιατρός συνοψίζει τις επιπτώσεις της προοδευτικής υποθερμίας – του εχθρού νούμερο 1 στη Βόρεια Θάλασσα μεταξύ Σκωτίας και Ιρλανδίας (34,5 χλμ.) και στο Στενό Tsugaru της Ιαπωνίας (19,5 χλμ.) – ως “όλα να γίνονται σιγά σιγά χειρότερα – μια πολύ άθλια κατάσταση”. Οι μεγάλοι λευκοί καρχαρίες δεν είναι καν το χειρότερο πράγμα στο Κανάλι Moloka’i της Χαβάης (42 χλμ.). Αυτό θα ήταν οι εφιαλτικοί *cookiecutter sharks* (είδος μικρού καρχαρία) που εκτοξεύονται κάθετα από τα βάθη για να αποσπάσουν κομμάτια σάρκας στο μέγεθος γροθιάς.
Ωστόσο, περισσότερο από αυτές τις πτυχές, η μαραθώνια κολύμβηση είναι μια άσκηση αντιμετώπισης του ίδιου μας του μυαλού και ανάπτυξης μιας συγκεκριμένης ευχαρίστησης γι’ αυτό. Η Γεθσημανή του Sowerby έρχεται κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής διάσχισης του Καναλιού Catalina (32,3 χλμ.), όπου ομολογεί ότι “μάχεται” για ώρες μέσα από μια “σούπα” αυτο-απεχθάνουσας σκέψης. Ο σκηνοθέτης Jeff Tseng δίνει εύστοχη έμφαση στο ρόλο του προπονητή στο να αποφασίσει εάν αυτή η “βασάνιση” πρέπει να συνεχιστεί ή να σταματήσει. Ο άνθρωπος στο σκάφος, Tim Denyer, περιγράφει το έργο ως παροχή ενσυναίσθησης, αλλά όχι συμπάθειας.
Με την ταινία να επιλέγει να παρουσιάσει σύντομα και αρκετούς άλλους “συν-μαζοχιστές” της κοινότητας, δεν εξερευνά πλήρως την ψυχολογική ανάρρωση του Sowerby. Ίσως όμως αυτά τα πράγματα να μην μπορούν να εξηγηθούν πλήρως, μόνο να βιωθούν. Αν μη τι άλλο, αυτή η γενναία ιστορία σε αφήνει χαρούμενο που εκείνος τη βίωσε για λογαριασμό μας.
Το “Don’t Be Prey” κυκλοφορεί στις 20 Μαρτίου στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις 27 Μαρτίου στην Ιρλανδία και στις 7 Μαΐου στην Αυστραλία.
[PLACEHOLDER_1 url=https://www.youtube.com/watch?v=CnXz6zroTKI]
