Οι Κινέζοι επιστήμονες σχεδιάζουν να εξοπλίσουν τον μελλοντικό διαστημικό σταθμό τους στη Σελήνη, ο οποίος αναμένεται να είναι έτοιμος έως το 2035, με ένα ημιανθρώπινο ρομπότ. Το ρομπότ αυτό, τοποθετημένο σε τροχήλατη πλατφόρμα, υπόσχεται να συνδυάσει την κινητικότητα με την ευκινησία που θυμίζει ανθρώπινη. Στόχος του είναι να κινείται άνετα στην επιφάνεια της Σελήνης, αναλαμβάνοντας από κατασκευαστικές εργασίες και συντήρηση μέχρι επιστημονικά πειράματα, συλλογή δειγμάτων και ανάλυση.
Σύμφωνα με τους ερευνητές του Ινστιτούτου Διαστημικών Συστημάτων του Πεκίνου (Beijing Institute of Spacecraft System Engineering), η μέση του ρομπότ μπορεί να περιστραφεί κατά 180 μοίρες προς κάθε κατεύθυνση και να λυγίσει προς τα εμπρός έως και 90 μοίρες. Ταυτόχρονα, το ευέλικτο χέρι του διαθέτει τέσσερις βαθμούς ελευθερίας, επιτρέποντάς του να εκτελεί εξαιρετικά ακριβείς κινήσεις. Όπως αναφέρουν στην επιστημονική δημοσίευση “Journal of Deep Space Exploration” του Δεκεμβρίου, η τροχήλατη κίνηση προσφέρει μεγαλύτερη ταχύτητα και σταθερότητα σε σύγκριση με το περπάτημα με δύο πόδια, παρέχοντας μια στέρεη βάση για τις εργασίες του άνω μέρους του σώματος. Η Κίνα έχει ήδη πλούσια εμπειρία με τροχήλατα οχήματα, όπως οι σεληνάκατοι Yutu και ο Άρης rover Zhurong.
Οι τροχοί θα διαθέτουν μεταλλική πλέξη με χαλύβδινα πέλματα, καθιστώντας τους ελαφρούς και ανθεκτικούς. Θα προσφέρουν επίσης ευελιξία, απορρόφηση κραδασμών και αξιόπιστη λειτουργία σε ακραίο κρύο, επιτρέποντας έτσι άνετες μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων στην τραχιά επιφάνεια της Σελήνης. Η ιδέα των ανθρωποειδών ή ημιανθρώπινων ρομπότ για διαστημικές αποστολές δεν είναι καινούργια. Το Robonaut, μια συνεργασία της NASA και της General Motors, ήταν το πρώτο ανθρωποειδές ρομπότ που στάλθηκε στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) το 2011, όπου βοήθησε αστροναύτες σε εργασίες ρουτίνας ή επικίνδυνες, χειριζόμενο εργαλεία και πραγματοποιώντας συντήρηση σε συνθήκες μικροβαρύτητας.
Η Κίνα, σε συνεργασία με άλλες χώρες, έχει προτείνει τη δημιουργία της Διεθνούς Σεληνιακής Ερευνητικής Βάσης (ILRS) στην περιοχή του νότιου πόλου της Σελήνης, με σκοπό τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης επιστημονικής εγκατάστασης που θα λειτουργεί αυτόνομα για μεγάλες χρονικές περιόδους, με περιστασιακή ανθρώπινη παρουσία. Ως προπομπός για την ILRS, η κινεζική αποστολή Chang’e-7, προγραμματισμένη για το τέλος του έτους, θα πραγματοποιήσει επιτόπιες έρευνες για πιθανό νερό σε μόνιμα σκιασμένες περιοχές κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης.
Οι Κινέζοι επιστήμονες έχουν ήδη κάνει σημαντικά βήματα, δοκιμάζοντας προσομοιωμένα σεληνιακά τούβλα στον διαστημικό σταθμό Tiangong και σχεδιάζοντας ένα παγκόσμιο σύστημα εντοπισμού θέσης σε σεληνιακή τροχιά. Εκτός από το ημιανθρώπινο ρομπότ, η ομάδα του Πεκίνου έχει προτείνει και μια εξάποδη πλατφόρμα, ικανή για ελεγχόμενη προσγείωση στη Σελήνη και μεταφορά φορτίου, ως μέρος ενός ολοκληρωμένου ρομποτικού συστήματος για την κατασκευή του σταθμού. Ένα τέτοιο σύστημα, σε αντίθεση με τον παραδοσιακό σχεδιασμό τεσσάρων ποδιών, εξασφαλίζει ότι τρία πόδια θα παραμένουν πάντα σε επαφή με την επιφάνεια της Σελήνης κατά την κίνηση, δημιουργώντας μια σταθερή τριγωνική στήριξη και επιτρέποντας μεγαλύτερη ικανότητα μεταφοράς φορτίου. Μετά την προσγείωση, οι κινητήρες θα επεκτείνουν και θα συστέλλουν τα πόδια, επιτρέποντας στην πλατφόρμα να περπατά μεταφέροντας εξοπλισμό.
Η σεληνιακή βάση θα αποτελέσει την πρώτη επιστημονική βάση που θα χτιστεί από ανθρώπους σε άλλο ουράνιο σώμα. Η κατασκευή και λειτουργία της, χωρίς προηγούμενη εμπειρία, παρουσιάζει μεγάλες προκλήσεις και απαιτεί σημαντική καινοτομία. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, είναι απίθανο μία μόνο χώρα ή οργάνωση να αναλάβει πλήρως το κόστος ανάπτυξης του απαραίτητου εξοπλισμού ή να ολοκληρώσει το έργο έγκαιρα μόνη της. Για τον λόγο αυτό, η συνεργασία πολλαπλών εταίρων, που θα συνδυάσουν τεχνολογικές και οικονομικές δυνάμεις, είναι απαραίτητη.
