Μια αίσθηση τολμηρής φρεσκάδας διακρίνει το παίξιμο του Nemanja Radulović, καθιστώντας αυτό το πλούσιο σε περιεχόμενο άλμπουμ με έργα Prokofiev ιδιαίτερα ανταποδοτικό. Σε 86 λεπτά, ο καλλιτέχνης ερμηνεύει το Δεύτερο Κοντσέρτο Βιολιού μαζί με τη Philharmonia υπό τη διεύθυνση του Santtu-Matias Rouvali. Επίσης, παρουσιάζει δύο παραμελημένες σονάτες και μια συλλογή από πρωτότυπα έργα και μεταγραφές, με τη συμμετοχή της πιανίστριας Laure Favre-Kahn.

Το κοντσέρτο λαμβάνει μια διακριτική, υποστηρικτική προσέγγιση από τον Rouvali, ο οποίος παραχωρεί εύκολα το “δεύτερο βιολί” στον πρωταγωνιστή. Ο Radulović εισχωρεί με τολμηρή επίθεση και μια εκτέλεση που ισορροπεί στο “σκοινί” της τονικότητας, σχεδόν ανατρέποντας την ισορροπία στο φινάλε. Η ίδια ατρόμητη αφοσίωση αποδίδει καρπούς και αλλού: στην ευδιάθετη μεταγραφή του Heifetz της Γαβότας από την Κλασική Συμφωνία, για παράδειγμα, ή στο αιχμηρό εμβατήριο από το Έργο “Η Αγάπη για Τρία Πορτοκάλια”.

Περιορίζοντας τον εαυτό του, ο Radulović καλλιεργεί μια λεπτή αίσθηση διαλόγου με τον Johan Dalene στην παραμελημένη Σονάτα για Δύο Βιολιά. Η Σονάτα για Σόλο Βιολί επωφελείται από παρόμοιο συνδυασμό ποιητικότητας και συγκράτησης. Ωστόσο, είναι στις επιλογές μπαλέτου που προσφέρει τα ενθουσιώδη και θεαματικά στοιχεία. Το “Μάσκες” από τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα έχει αξιοσημείωτη αύρα, ενώ η “Λακέρια” εκτέλεση του “Θανάτου του Τυβάλτ”, με την Favre-Kahn να τον ακολουθεί στενά, είναι εντυπωσιακή. Επιπλέον, ένα τρίο κρουστών προσδίδει ακαταμάχητο άρωμα στο Grand Waltz από τη Σταχτοπούτα.