Η κλασική βρετανική ταινία του Robert Hamer, “Kind Hearts and Coronets” (1949), που θεωρείται από πολλούς η κορυφαία κωμωδία των Ealing Studios και, κατά τη γνώμη μου, η σπουδαιότερη ταινία όλων των εποχών, χρειάζεται την τόλμη της Cecilia Giménez, της ερασιτέχνη Ισπανίδας καλλιτέχνιδας που “αποκατέστησε” μια εικόνα του Χριστού, αφήνοντάς τον να μοιάζει με γίβωνα. Αυτή η επανεκτέλεση, βέβαια, δεν είναι τόσο “γιγαντιαία” όσο θα μπορούσε να είναι. Ωστόσο, όπως και με την αμήχανη εκδοχή των Coen Brothers για το “The Ladykillers” των Ealing, ή με το βαρύ χέρι του Todd Phillips στο remake του “School for Scoundrels” του Hamer, το ερώτημα παραμένει: γιατί να γίνει κάτι τέτοιο, ειδικά όταν η νέα αμερικανική τοποθεσία αφαιρεί το κρίσιμο στοιχείο της ταξικής συνείδησης και της ταξικής ντροπής;
Η πρωτότυπη ταινία πρωταγωνιστούσε στον Dennis Price, ως Louis, βοηθό υφασματέμπορου κατά την Εδουαρδιανή εποχή, ο οποίος ήταν ο απώτερος κληρονόμος ενός δουκάτου. Ζούσε σε ευγενή φτώχεια, καθώς η αείμνηστη μητέρα του είχε απορριφθεί σκληρά από την καλοπροαίρετη οικογένειά της, επειδή παντρεύτηκε κάτω από την κοινωνική της τάξη – για χάρη της αγάπης, στην πραγματικότητα. Ο Louis, εκδικητικός, ξεκινά να δολοφονήσει όλα τα μέλη της οικογένειας που στέκονται ανάμεσα σε εκείνον και τον τίτλο – και όλοι τους ερμηνεύονται αριστοτεχνικά από τον Alec Guinness, σε έναν εφιάλτη τύπου Fregoli, όπου όλοι οι εχθροί του Louis είναι ο ίδιος αλαζόνας τέρας. Η Joan Greenwood υποδύεται τη Sibella, μια κυνική καπάτσα, οι σνομπιστικές της αγριότητες πυροδοτούν το σχέδιο του Louis, και η Valerie Hobson είναι η Edith, η εκλεπτυσμένη χήρα ενός από τους θύματά του, με την οποία ερωτεύεται.
Αυτή η νέα εκδοχή, σε σκηνοθεσία John Patton Ford (γνωστός για το θρίλερ “Emily the Criminal” με την Aubrey Plaza), μεταφέρει τη δράση στη σημερινή εποχή των ΗΠΑ, με τον Glen Powell να υποδύεται έναν νεαρό άνδρα με το παράξενο όνομα Becket Redfellow, αποκλεισμένο από την οικογένεια και πρόθυμο να δολοφονήσει μεθοδικά για να αποκτήσει τον έλεγχο της οικογενειακής περιουσίας. Η Margaret Qualley είναι η ελκυστική φιγούρα της Sibella και η Jessica Henwick είναι η πραγματική αγάπη του Becket. Η ταινία παραμένει πιστή στην πλοκή της πρωτότυπης, αλλά τα θύματα παίζονται με αδύναμο τρόπο από… διαφορετικούς ηθοποιούς. Ίσως κανένας ηθοποιός δεν τόλμησε να αναλάβει τον εκπληκτικό πολυ-ρόλο του Guinness. (Ποιος θα μπορούσε να είχε προσπαθήσει; Ο Benedict Cumberbatch; Ο Andrew Scott; Ο Eddie Redmayne; Ο Jonathan Bailey;)
Ο ίδιος ο Powell, αν και αρκετά πρόθυμος, είναι αρκετά αδιάφορος, χωρίς καθόλου την παγωμένη κομψότητα του Price ή τη μαινόμενη δύναμη των πληγωμένων του συναισθημάτων, και η ταινία που προκύπτει δεν πλησιάζει ποτέ την ευφυή, πρωτότυπη σάτιρα του ανδρικού καριερισμού. Μια χλωμή μίμηση. Το “How to Make a Killing” είναι διαθέσιμο τώρα στις ΗΠΑ και την Αυστραλία, και στο Ηνωμένο Βασίλειο από τις 13 Μαρτίου.
