“Εγώ είμαι ο μαλάκας που κατέστρεψε τους πύργους”, φωνάζει ο Moe Kazra των Prostitute στο “All Hail”, εναρκτήριο κομμάτι του εφιαλτικού, θεατρικού τους ντεμπούτου άλμπουμ, “Attempted Martyr”. Μέσα από συντριπτικές συγχωνεύσεις industrial punk με στοιχεία από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ανατολική Ασία, το συγκρότημα εξερευνά τη δυσφήμιση των Αράβων στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την 11η Σεπτεμβρίου, υιοθετώντας βίαιες χαρακτηριστικές περιγραφές, που συχνά κατευθύνονται προς την αραβο-πλειοψηφούσα κοινότητα του Dearborn, στο Μίσιγκαν. “Πολλοί Άραβες στην περιοχή μας λένε ‘ήταν πολύ δυνατό’ ή ‘ήταν όμορφο’. Δεν το περίμενα πραγματικά”, δηλώνει ο Kazra, Λιβανέζος Αμερικανός. “Η μουσική είναι κακή.”
Οι στίχοι του άλμπουμ, γραμμένοι από τον Kazra και τον ντράμερ Andrew Kaster, οι οποίοι μιλούν σε βιντεοκλήση, αποτελούν ένα καταιγισμό βίαιων φαντασιώσεων, παρανοϊκών ψιθύρων και λογοτεχνικών αναφορών, που εκτείνονται από τις “Χίλιες και μία νύχτες” έως το “Blood Meridian” του Cormac McCarthy. Το άλμπουμ, που γράφτηκε κατά τη δημιουργία του συγκροτήματος το 2020 αλλά κυκλοφόρησε ανεξάρτητα στα τέλη του 2024, έγινε απροσδόκητη επιτυχία στους φίλους της πανκ. Τώρα, υπό τη νέα τους δισκογραφική Mute, η οποία θα επανεκδώσει τον δίσκο αυτή την εβδομάδα, οι Prostitute βρίσκονται ανάμεσα στις πιο συναρπαστικές και αντισυμβατικές ανακαλύψεις του σύγχρονου αμερικανικού ροκ.
Το Dearborn είναι η πρώτη πόλη με αραβική πλειοψηφία στις ΗΠΑ και φιλοξενεί το μεγαλύτερο τζαμί της χώρας, καθιστώντας την στόχο ισλαμοφοβικής και ξενοφοβικής προκατάληψης. Ο Kaster θυμάται ότι όταν μεγάλωνε, “άκουγες πράγματα όπως ‘εφαρμόζουν τον νόμο της Σαρίας εκεί, λιθοβολούν ανθρώπους στους δρόμους’, και εγώ αναρωτιόμουν, ‘τι στο διάολο λες;'”. Με την υπόλοιπη σύνθεση να αποτελείται από τους κιθαρίστες Ross Babinski και Bret Wall, και τον μπασίστα Dylan Zaranski, όλα τα μέλη μεγάλωσαν σε αυτή την παρεξηγημένη πόλη, η οποία έχει χαρακτηριστεί “πρωτεύουσα τζιχάντ της Αμερικής” από την Wall Street Journal. “Είναι απλώς ένα πολύ ειρηνικό, πολυπολιτισμικό μέρος”, λέει ο Kaster. “Βλέπεις παιδιά να τρέχουν και οικογένειες στις βεράντες.”
Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου συγκλόνισαν τις τοπικές φυλετικές σχέσεις όταν το συγκρότημα ήταν στο δημοτικό σχολείο. “Οι περισσότεροι φίλοι μου ήταν Άραβες, οι περισσότεροι συμμαθητές μου ήταν Άραβες”, λέει ο Kaster. “Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια φοίτησης στο σχολείο του Dearborn, υπήρχε πάντα ένας διαχωρισμός. Υπήρχαν τα αραβόπουλα, και εδώ τα λευκόπουλα. Παίζαμε ξεχωριστά.” Την επόμενη μέρα των επιθέσεων, θυμάται Άραβες συμμαθητές να μιλούν σαν να έπρεπε να απολογηθούν για ό,τι συνέβη. “Κοιτάζοντας πίσω, είναι τρελό ότι ένα παιδί στο δημοτικό έπρεπε να ανησυχεί γι’ αυτά.”
Ο Kazra βίωσε αυτές τις φοβίες από πρώτο χέρι. “Η οικογένειά μου δέχτηκε απειλές πολλές φορές. Ως Άραβας από το Dearborn, απέρριψα την καταγωγή μου μεγαλώνοντας – τη φυλή μου”, λέει. “Μόνο στα 20 μου άρχισα να κουράζομαι να κρύβομαι, να απορρίπτω τον πολιτισμό μου και τους ανθρώπους που γνωρίζω. Σε εκείνο το σημείο, σκέφτηκα: Δικαιούμαι αποζημιώσεις!” λέει, χαμογελώντας. “Θέλω ένα αρχοντικό 3 εκατομμυρίων δολαρίων για ό,τι έχω περάσει. Θέλω κάποια χρήματα, Αμερική. Μου χρωστάς!”
Αυτές οι εμπειρίες επηρέασαν το “Attempted Martyr” με την προκλητική του επίθεση στην προκατάληψη, σε μουσική που ο Kazra περιγράφει ως “άντληση έμπνευσης από το Ισλάμ και τον αραβικό πολιτισμό και την παρουσίασή τους όσο το δυνατόν πιο ακραία”. Ο Kaster έχει δηλώσει προηγουμένως ότι παίρνουν τα στερεότυπα των μουσουλμάνων που έχουν διαδοθεί στις ΗΠΑ “και τα αγκαλιάζουν, τα ενισχύουν σε γκροτέσκες καρικατούρες, πετώντας τα πίσω στα πρόσωπα των ανθρώπων”. Μερικές φορές, οι Prostitute ενσαρκώνουν μυθοπλαστικές εκδοχές πραγματικών προσώπων στο “All Hail”, συμπεριλαμβανομένου του Hamaas Abdul Khaalis (ο οποίος ηγήθηκε της πολιορκίας των Hanafi στην Ουάσινγκτον το 1977) και των δραστών της 11ης Σεπτεμβρίου – μια απόφαση που ο Kazra τονίζει ότι επηρεάστηκε από “το αίσθημα του αποκλεισμού στην Αμερική ως Άραβας που μεγάλωνε”.
Παρόλο που τελικά απομυθοποιούν τη βία, με τον Kaster να σημειώνει ότι κάθε τραγούδι “καταλήγει σε κάποιο είδος αποτυχίας”, αυτή η βία είναι πανταχού παρούσα στο άλμπουμ. “Τρελοί, υπερβολικοί χαρακτήρες αφθονούν στη λογοτεχνία, αλλά όχι τόσο πολύ στη μουσική”, λέει ο Kazra. Ο Kaster προτείνει ότι άλλοι τραγουδιστές μπορεί να ανησυχούν ότι θα γίνουν αντιληπτοί κατά λέξη, ή ότι θα αποξενώσουν τους θαυμαστές που αναζητούν έναν καλλιτέχνη με τον οποίο μπορούν να ταυτιστούν: “Είναι δύσκολο να έχεις μια παρα-κοινωνική σχέση με έναν δολοφόνο τρομοκράτη.”
Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για σοβαρό σατιρικό σχολιασμό. Πάνω από ουρλιαχτά, φθίνοντα synth, το κομμάτι “Joumana Kayrouz” αποτίνει παράδοξο φόρο τιμής σε μια Λιβανέζα δικηγόρο προσωπικών τραυματισμών που εμφανίζεται συχνά στις πινακίδες του Μίσιγκαν. “Έχει σχεδόν μια δυστοπική, δεσποτική παρουσία”, λέει ο Kaster για τις διαφημίσεις της, περιγράφοντας τον ομιλητή ως “ένα σκυλί που λαχταρά αυτή την παντοδύναμη θεά – που είναι επίσης δικηγόρος”.
Ο ήχος του “Attempted Martyr” είναι τόσο βίαιος και αποπροσανατολιστικός όσο και οι στίχοι. Εμπνευσμένος από soundtrack τρόμου, ο Kazra ήθελε να δημιουργήσει “μυστήριο και σύγχυση σχετικά με το τι συμβαίνει μουσικά” μέσω δειγμάτων που είναι δύσκολο να τοποθετηθούν: οι Ιάπωνες noise-rockers Ground Zero και η μαλική ομάδα takamba Tallawit Timbouctou, στρεβλωμένοι σε γαλλοκόπτη industrial θόρυβο και headbanging ρυθμούς.
Δεν είναι όλοι φαν αυτής της ακρότητας. “Κανείς από την οικογένειά μου δεν ασχολείται με αυτή τη μουσική, για αυτούς είναι ανόητη και προσβλητική”, γελάει ο Kazra. Ωστόσο, με μια διεθνή περιοδεία και δεύτερο άλμπουμ στο σχέδιο, οι Prostitute βρίσκουν θαυμαστές αλλού. “Αν δίνουμε φωνή ή τουλάχιστον ένα συναίσθημα στις απογοητεύσεις που νιώθουν οι άνθρωποι”, λέει ο Kaster, “αυτό είναι υπέροχο.” Η επανέκδοση του “All Hail” κυκλοφορεί στις 13 Μαρτίου από τη Mute.
