Ο Kazuo Ishiguro, μια διακριτική αλλά ισχυρή μορφή στον χώρο του κινηματογράφου, είναι γνωστός για τη χαρακτηριστική αγγλο-ιαπωνική μελαγχολία του. Η μεταφορά του “The Remains of the Day” από τη Ruth Prawer Jhabvala για τον σκηνοθέτη James Ivory, αποτελεί μια συγκλονιστική μελέτη στη μετάνοια. Αντίστοιχα, η μεταφορά του Alex Garland και Mark Romanek στο επιστημονικής φαντασίας μυθιστόρημα “Never Let Me Go” υπήρξε μια βουτιά στην ιδιομορφία και τη θλίψη. Ακόμη και ως σεναριογράφος, ο Ishiguro ανέδειξε το σενάριο για το “Living”, μια επανεκτέλεση του “Ikiru” του Akira Kurosawa, σε μια υπέροχη μεταμόρφωση.
Ωστόσο, το “A Pale View of Hills”, βασισμένο στο πρώτο μυθιστόρημα του Ishiguro του 1982 και μεταφερμένο στον κινηματογράφο από τον Ιάπωνα συγγραφέα-σκηνοθέτη Kei Ishikawa, αφήνει μια αίσθηση απογοήτευσης και αδυναμίας. Πρόκειται για μια χλιαρή, υγρή ταινία, της οποίας η επιτηδευμένη και απότομη λήξη δεν αποδίδεται με μια σαφή, ικανοποιητική ανατροπή. Για εμένα, υπονομεύει τις προσδοκίες μας σχετικά με την ερμηνεία της συναισθηματικής αλήθειας της κύριας ηρωίδας και της ιστορίας της ζωής της.
Η ταινία εκτυλίσσεται σε δύο χρονικές γραμμές. Η μία τοποθετείται στην Αγγλία της δεκαετίας του 1980, όπου η Etsuko (Yo Yoshida), μια Ιαπωνίδα χήρα που ζει στο εξωτερικό σε προχωρημένη μέση ηλικία, βλέπει την ενήλικη δημοσιογράφο κόρη της, Niki (Camilla Aiko), να παλεύει με τη μνήμη της μεγαλύτερης ετεροθαλούς αδελφής της, Keiko – δηλαδή της μεγαλύτερης κόρης της Etsuko – η οποία αυτοκτόνησε. Η Etsuko λέει πάντα στη Niki ότι άφησε τον σύζυγό της στην Ιαπωνία για να ζήσει με έναν ξένο, και ότι ήρθαν στην Αγγλία μαζί με την Keiko. Η Niki γεννήθηκε αργότερα στην Αγγλία.
Η δεύτερη, “αναδρομική” αφηγηματική γραμμή, λαμβάνει χώρα στη Ναγκασάκι της δεκαετίας του 1950, μια πόλη που αναρρώνει, ή δεν αναρρώνει, από το τραύμα της ατομικής βόμβας. Εδώ, τα τοπία είναι όμορφα αποδοσμένα, και οι δύο ταινίες που προβάλλονται σε έναν τοπικό κινηματογράφο: το “The Flavour of Green Tea Over Rice” του Ozu και το “To Live” του Kurosawa, υπαινίσσονται τις στυλιστικές επιρροές. Η Suzu Hirose υποδύεται μια νεαρή έγκυο γυναίκα, δυσαρεστημένη με τον άξεστο νεαρό σύζυγό της, υπάλληλο, του οποίου ο πατέρας έχει έρθει να μείνει μαζί τους. Πρόκειται για έναν πομπώδη συνταξιούχο δάσκαλο που της λέει να τον αποκαλεί “Κύριο Ogata” και εξοργίζεται από ένα άρθρο περιοδικού γραμμένο από έναν πρώην μαθητή που τον καταγγέλλει για τη διάδοση της απερίσκεπτης, αντιδραστικής ιδεολογίας που οδήγησε στο Pearl Harbor. Όμως, η γυναίκα γοητεύεται από μια γειτόνισσα, μητέρα που μεγαλώνει μόνη της το παιδί της, τη Sachiko (Fumi Nikaido), η οποία σχεδιάζει να φύγει από την Ιαπωνία για τις ΗΠΑ με τον Αμερικανό φίλο της.
Μόλις αποκαλύπτεται το τέλος, κάποια από την φαινομενικά χωρίς νόημα και άσχετη αφήγηση αποκτά αναδρομικά νόημα. Ωστόσο, μπορεί κανείς να περάσει μεγάλο μέρος αυτής της ταινίας αναρωτώμενος αν θα μάθουμε περισσότερα για την ενήλικη ζωή της Keiko και τη φρικτή κατάθλιψη που την οδήγησε στην αυτοκτονία. Εκνευριστικά, αυτό το τεράστιο γεγονός αναφέρεται μόνο ελάχιστα, και κανείς δεν θα έχει άδικο να αναρωτηθεί γιατί η ιστορία της Etsuko δεν θα μπορούσε να ειπωθεί πιο άμεσα. Δεν πρόκειται για μια καθαρή οπτική.
Το “A Pale View of Hills” προβάλλεται στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας από τις 13 Μαρτίου.
