Η τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος “Scarpetta” της Patricia Cornwell, μια σειρά που φαινόταν να βρίσκεται υπό κατασκευή εδώ και πολλά χρόνια, έφτασε επιτέλους στις οθόνες μας. Η Nicole Kidman ενσαρκώνει τον ομώνυμο ρόλο, συνεχίζοντας την εντυπωσιακή της πορεία στην τηλεόραση, ενώ η Jamie Lee Curtis συμμετέχει ως παραγωγός και πρωταγωνίστρια. Ωστόσο, μετά από μια τόσο μακρά αναμονή, το αποτέλεσμα κρίνεται απογοητευτικό: ένα προβλέψιμο και αδιάφορο δημιούργημα που αποδομεί το πρωτότυπο έργο, προσθέτοντας μια κυνική, τεχνολογική διάσταση.
Η σειρά διαδραματίζεται σε δύο χρονικά επίπεδα, χωρίς εμφανή λόγο. Στο παρόν, η Kidman υποδύεται την Kay Scarpetta, επικεφαλής ιατροδικαστικής υπηρεσίας της Virginia. Η Scarpetta, μια ψυχρή και επαγγελματίας, αλλά επιρρεπής στην υπέρβαση ορίων, στοιχειώνεται από μυστικά του παρελθόντος. Ένα έγκλημα, όπου ανακαλύπτεται ένα γυναικείο πτώμα δεμένο με σχοινί, την αναγκάζει να ανατρέξει στο παρελθόν. Επιστρέφουμε στις δεκαετίες του ’90, όπου η νεαρή Scarpetta (Rosy McEwen) κυνηγά έναν δολοφόνο που αφήνει ένα περίεργο, ιριδίζον κατάλοιπο στα θύματά του. Αρχικά, η ιδέα φαντάζει ενδιαφέρουσα, παρά τις εναλλαγές μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, οι οποίες δεν υπήρχαν στο πρωτότυπο μυθιστόρημα. Η υπόθεση ότι η Scarpetta και ο συνάδελφός της, Pete Marino (Bobby Cannavale), μπορεί να είχαν ενοχοποιήσει τον λάθος άνδρα στα ’90s – εποχή που τα DNA στοιχεία ήταν στα σπάργανα – θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση ενός έξυπνου whodunnit. Αντ’ αυτού, βλέπουμε μια νωθρή διαδικαστική σειρά που μόλις και μετά βίας καταφέρνει να χτίσει αγωνία. Στιγμές βίας προκύπτουν από το πουθενά, μεγάλες αποκαλύψεις φτάνουν στην Scarpetta ως αιφνίδιες, deus ex machina ανακαλύψεις, ενώ οι νεκρές γυναίκες λειτουργούν απλώς ως “τροφοδότες” της πλοκής με έναν τρόπο που μοιάζει παλιομοδίτικος και αηδιαστικός. Ο τόνος της σειράς είναι αλλοπρόσαλλος, άλλοτε θυμίζοντας “Η Σιωπή των Αμνών” και άλλοτε “Diagnosis: Murder”.
Ωστόσο, τα χειρότερα έπονται. Η “Scarpetta” επιχειρεί να εκσυγχρονίσει το υλικό της πηγής, ενσωματώνοντας – ναι, πραγματικά – ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης ως έναν από τους βασικούς χαρακτήρες. Η Janet (Janet Montgomery) είναι η αποθανούσα σύζυγος της ανιψιάς της Scarpetta, Lucy (Ariana DeBose). Υπάρχει μια υπο-πλοκή, σε στυλ “Black Mirror”, σχετικά με τη σχέση τους, η οποία γίνεται γρήγορα επαναλαμβανόμενη. Για όσους επιθυμούν να δουν τη Jamie Lee Curtis – που παίζει τη μητέρα της Lucy, Dorothy – να συνομιλεί με μια οθόνη υπολογιστή, η “Scarpetta” προσφέρει αυτή τη μοναδική ευκαιρία. Επιπλέον, υπάρχει μια αμήχανα τοποθετημένη ιστορία σχετικά με μια εταιρεία που κατασκευάζει τρισδιάστατα όργανα σώματος, η οποία καταλήγει στον θάνατο μιας ομάδας αστροναυτών. Φαίνεται ότι κανείς από τους εμπλεκόμενους δεν είχε αρκετή πίστη στο υλικό της πηγής. Η αίσθηση ότι η Scarpetta παλεύει ενάντια σε ένα μισογυνιστικό τμήμα – όπως στο μυθιστόρημα της Cornwell – περιορίζεται χονδρικά στο να ζητά από τον Marino να μην χρησιμοποιεί λέξεις όπως “πόρνη” παρουσία της.
Η Kidman και η Curtis έχουν εξαιρετική χημεία και φανερά απολαμβάνουν τους ρόλους τους ως αδελφές που η παιδική τους έχθρα έχει ξεσπάσει σε ενήλικη έχθρα. Ωστόσο, οι σκηνές τους θα μπορούσαν να προέρχονται από οποιοδήποτε μέτριο δράμα και από μόνες τους δεν μπορούν να σώσουν την “Scarpetta”. Η McEwen, επίσης, προσπαθεί, αλλά είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς ποια είναι η πρωταγωνίστρια, πέρα από τις επαγγελματικές και προσωπικές τραγωδίες που τη διαμόρφωσαν (σε μια ελαφρώς αδέξια ανάκληση στο παρελθόν, μαθαίνουμε ότι ο πατέρας της δολοφονήθηκε μπροστά της στο παντοπωλείο του).
Η “Scarpetta” αποτελεί αναμφισβήτητα την κορυφή του “Prestige Trash”. Κάποτε, μια σειρά με τόσα γνωστά ονόματα θα έπρεπε να ήταν τουλάχιστον μέτρια – τώρα, είναι αποδεκτό να προστίθεται όλο και περισσότερη ανοησία, επεκτείνοντας αυτό που θα μπορούσε να είναι ένα συμπαγές τετράπτυχο σε οκτώ όλο και πιο παράδοξα επεισόδια. Μήπως μια έξυπνη, ελαφρώς εκσυγχρονισμένη μεταφορά θα φαινόταν πολύ “σοβαρή” για τους αρμόδιους; Η τάση να βασίζονται σε υπάρχοντα πνευματικά δικαιώματα είναι κουραστική, αλλά η “Scarpetta” αναδεικνύει τον κίνδυνο της υπερβολικής προσπάθειας.
Η σειρά “Scarpetta” είναι διαθέσιμη στο Prime Video.
