Μια πτήση της Ryanair από το Bristol προς το Δουβλίνο, η οποία απογειώθηκε εν μέσω της καταιγίδας Amy τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, κατέληξε σε εφιάλτη για τους επιβάτες. Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες προσγείωσης στο Δουβλίνο, το αεροσκάφος εκτράπηκε στο Manchester. Εκεί, οι επιβάτες παρέμειναν στο αεροπλάνο για έξι ώρες, χωρίς καμία παροχή, πριν αποβιβαστούν άγαρμπα αργά τη νύχτα.
Παρά τις υποσχέσεις ότι το προσωπικό της Ryanair θα κανονίσει ταξί και ξενοδοχεία, κανένας υπάλληλος δεν τους συνόδευσε, ενώ ο τερματικός σταθμός ήταν έρημος. Αναγκασμένοι να βρουν μόνοι τους λύση, ο αφηγητής και άλλοι επιβάτες αναγκάστηκαν να πληρώσουν για ταξί και διαμονή. Η Ryanair δεν επικοινώνησε μαζί τους, ούτε εμφανίστηκε κάποια πτήση για την επόμενη ημέρα, αναγκάζοντας τον αφηγητή να επιστρέψει στο Bristol με δύο λεωφορεία.
Η αποτυχημένη αυτή μετακίνηση κόστισε 900 λίρες, ωστόσο η Ryanair αρχικά αρνήθηκε να επιστρέψει τα χρήματα της πτήσης και απέρριψε την αξίωση των 240 λιρών για το ξενοδοχείο και τη μεταφορά, ισχυριζόμενη ότι η πτήση είχε καταγραφεί ως προσγειωμένη στο Δουβλίνο.
Η επικοινωνία με την αεροπορική εταιρεία ήταν αποκαρδιωτική. Αρχικά, οι εκπρόσωποι εξυπηρέτησης πελατών επέμεναν στην υποβολή της αξίωσης μέσω της διαδικτυακής πύλης, η οποία δεν εμφάνιζε την πτήση ως ακυρωμένη ή καθυστερημένη. Μετά από δύο εβδομάδες, η αεροπορική εταιρεία δήλωσε απροσδόκητα ότι ο επιβάτης είχε επανακλειστεί σε πτήση προς Δουβλίνο που δήθεν αναχώρησε ενώ ο ίδιος βρισκόταν ακόμη στο εκτρεπόμενο αεροσκάφος. Λόγω της μη επιβίβασής του σε αυτή την “φανταστική” πτήση, του δηλώθηκε ότι δεν δικαιούνταν αποζημίωση για τα έξοδα. Αιτήματα για επικοινωνία σχετικά με την πτήση αυτή ή τον αριθμό των επιβατών της απορρίφθηκαν.
Μόνο μετά από παρέμβαση, η Ryanair παραδέχτηκε ότι ο επιβάτης είχε “εσφαλμένα ενημερωθεί”. Τελικά, του επιστράφηκε το κόστος της πτήσης και προσφέρθηκε να καλύψει τα έξοδα ξενοδοχείου και μεταφοράς. Σχετικά με τις δωρεάν αναψυκτικές παροχές, στις οποίες οι αεροπορικές εταιρείες υποχρεούνται μετά από καθυστέρηση άνω των δύο ωρών, η εταιρεία αρχικά ανέφερε ότι το μπαρ ήταν ανοιχτό, για να παραδεχτεί αργότερα ότι ήταν επί πληρωμή. Οι επιβάτες μπορούσαν, όπως ανέφεραν, να διεκδικήσουν το κόστος μέσω της διαδικτυακής πύλης, με την τελική κατάληξη να είναι προφανής.
