Η Κίνα έχει προγραμματίσει αύξηση 7% στις αμυντικές της δαπάνες για φέτος, διατηρώντας τον ρυθμό ανάπτυξης σε μεγάλο βαθμό σταθερό, ακόμη και καθώς ο Λευκός Οίκος στοχεύει να αυξήσει τις δαπάνες για τον στρατό.
Σε έναν προϋπολογισμό που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη κατά την έναρξη της ετήσιας συνόδου του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου (NPC), το Πεκίνο δήλωσε ότι θα διαθέσει 1,91 τρισεκατομμύρια γουάν (277 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) για την άμυνα.
Το 7% είναι ελάχιστα χαμηλότερο από την αύξηση 7,2% του περασμένου έτους, αλλά εξακολουθεί να υπερβαίνει τον στόχο αύξησης του ΑΕΠ κατά 4,5% έως 5% που έχει τεθεί για φέτος.
Ο Song Zhongping, στρατιωτικός αναλυτής και πρώην εκπαιδευτής του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), δήλωσε ότι η αύξηση αντικατοπτρίζει την «μέτρια ανάπτυξη στις αμυντικές δαπάνες» της Κίνας.
Ο Song δήλωσε ότι ο PLA χρειάζεται περισσότερες επενδύσεις για εκπαίδευση και εξοπλισμό, ιδιαίτερα για τη συντήρηση νέων συστημάτων.
Ωστόσο, σε καιρό ειρήνης, η Κίνα πρέπει να διαθέσει μεγαλύτερους οικονομικούς πόρους στην εκπαίδευση, την επιστήμη και την τεχνολογία, καθώς και στην κοινωνική πρόνοια, ανέφερε. «Ως εκ τούτου, οι αμυντικές δαπάνες πρέπει να παραμείνουν μέτριες».
Ωστόσο, δεδομένου ότι η αμυντική της βιομηχανία είναι «σχετικά ανεξάρτητη και πλήρης», η Κίνα θα μπορούσε «να αυξήσει περαιτέρω τον στρατιωτικό της προϋπολογισμό εάν εμπλακεί σε σύγκρουση».
Η Κίνα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στρατιωτικός δαπανητής στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τις αμυντικές δαπάνες της Αμερικής να ξεπερνούν κατά πολύ αυτές της Κίνας ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Για το οικονομικό έτος 2026, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump ζήτησε αρχικά 1,01 τρισεκατομμύρια δολάρια για την άμυνα, μια αύξηση 13% σε σχέση με το 2025. Αυτό αργότερα αναθεωρήθηκε σε περίπου 900 δισεκατομμύρια δολάρια, με το Υπουργείο Άμυνας να εξασφαλίζει επιπλέον χρηματοδότηση 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Ο Trump ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα ότι σχεδίαζε να αυξήσει αυτήν την κατανομή σε 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2027.
Η ανακοίνωση για τον κινεζικό αμυντικό προϋπολογισμό έγινε καθώς τα αμερικανο-ισραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν εισήλθαν στην έκτη ημέρα τους.
Το Πεκίνο έχει καταδικάσει τα πλήγματα ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου και έχει ζητήσει από όλα τα μέρη να σταματήσουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Καθώς παρουσίαζε τις προτεραιότητες της χώρας για τον επόμενο χρόνο, ο Πρωθυπουργός Li Qiang δήλωσε ότι η Κίνα αντιμετωπίζει «επίμονα αυξανόμενους γεωπολιτικούς κινδύνους».
Είπε ότι ο PLA θα «προωθήσει σταθερά την στρατιωτική εκπαίδευση και την ετοιμότητα για πόλεμο, και θα επιταχύνει την ανάπτυξη προηγμένων μαχητικών ικανοτήτων… ενισχύοντας τη στρατηγική ικανότητα για τη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας, της ασφάλειας και των αναπτυξιακών συμφερόντων».
Ο Li δήλωσε επίσης ότι η «πολιτική διόρθωση» του στρατού θα «συνεχίσει να βαθαίνει» – μια αναφορά που περιλάμβανε την συνεχιζόμενη εκστρατεία κατά της διαφθοράς στον PLA και την αμυντική βιομηχανία, η οποία έχει οδηγήσει σε απομάκρυνση πέντε μελών της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής, του ανώτατου σώματος λήψης αποφάσεων για τον στρατό της χώρας.
Ο Song, ο στρατιωτικός αναλυτής, δήλωσε ότι η στρατιωτική χρηματοδότηση είχε υπονομευθεί από «παραλογισμούς» και «διαφθορά», και τα χρήματα έπρεπε να «βελτιστοποιηθούν» για να «ικανοποιήσουν τις πρακτικές ανάγκες της στρατιωτικής ετοιμότητας και της κατασκευής εθνικής άμυνας».
Για τον σκοπό αυτό, η Εθνική Επιτροπή Ανάπτυξης και Μεταρρυθμίσεων (NDRC) έχει προτείνει «βελτιώσεις στα συστήματα διαχείρισης και τους μηχανισμούς για τον στρατιωτικο-βιομηχανικό τομέα».
Σε μια έκθεση προς το NPC, η NDRC, το σώμα που είναι υπεύθυνο για την έρευνα οικονομικής πολιτικής, δήλωσε ότι χρειάζονται αναβαθμίσεις για «ολοκληρωμένες ικανότητες προστασίας για βασικές εγκαταστάσεις σε ζωτικούς τομείς και περιοχές προτεραιότητας». Δεν ανέφερε ποιους τομείς και περιοχές θα περιλάμβαναν.
Φέτος είναι μια κρίσιμη στιγμή για τον PLA, καθώς πλησιάζει την προθεσμία του 2027 για την επίτευξη των «εκατονταετών» στόχων στρατιωτικής εκσυγχρονισμού.
Η κινεζική ηγεσία δεν έχει καθορίσει αυτούς τους στόχους, αν και ορισμένοι εξωτερικοί παρατηρητές, ιδίως από τις ΗΠΑ, έχουν δηλώσει ότι οι στόχοι σχετίζονται με την ετοιμότητα του PLA να καταλάβει την Ταϊβάν με τη βία.
Το Πεκίνο θεωρεί την Ταϊβάν ως έδαφος που πρέπει να επανενωθεί με την ηπειρωτική χώρα, με τη βία αν χρειαστεί. Οι περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, δεν αναγνωρίζουν την Ταϊβάν ως ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο, η Ουάσινγκτον αντιτίθεται σε οποιαδήποτε προσπάθεια κατάληψης του νησιού με τη βία και υποχρεούται νομικά να προμηθεύει όπλα στο νησί για να βοηθήσει την αυτοάμυνά του.
Στην ετήσια έκθεση εργασίας της κυβέρνησης, το Πεκίνο φάνηκε να σκληραίνει την προειδοποίησή του προς τις δυνάμεις υπέρ της ανεξαρτησίας στην Ταϊβάν, δηλώνοντας ότι θα «συντρίψει» αποφασιστικά αυτούς φέτος. Πέρυσι, η έκθεση εργασίας ανέφερε ότι θα «αντιταχθεί» σε αυτές τις δυνάμεις.
Ο Li επανέλαβε επίσης τη δέσμευση του Πεκίνου να «αντιταχθεί στην εξωτερική παρέμβαση» στο ζήτημα της Ταϊβάν.
Ο Zhu Songling, καθηγητής στο Ινστιτούτο Μελετών της Ταϊβάν στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου Union, δήλωσε ότι η αλλαγή στη διατύπωση υποδηλώνει ότι το Πεκίνο μπορεί να εντείνει τις προσπάθειες κατά της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν φέτος.
«Το “αντιτίθεμαι” εκφράζει μια στάση, ενώ το “συντρίβω” υπονοεί τη λήψη άμεσων και πρακτικών μέτρων». Ο Zhu πρόσθεσε ότι «η ένταση των προσπαθειών φέτος είναι πιθανό να είναι ισχυρότερη» και τα μέτρα πιο σκληρά.
Οι εντάσεις στα Στενά της Ταϊβάν αυξάνονται από τότε που ο ηγέτης της Ταϊβάν William Lai Ching-te του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος, το οποίο τείνει προς την ανεξαρτησία, ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Μάιο του 2024.
Ο Lai χαρακτήρισε το Πεκίνο «ξένη εχθρική δύναμη», την ισχυρότερη ρητορική από την Ταϊπέι μέχρι σήμερα. Τον περασμένο Μάρτιο, εισήγαγε 17 μέτρα ασφαλείας για να αντιμετωπίσει αυτό που περιέγραψε ως προσπάθειες διείσδυσης, κατασκοπείας και εξαναγκασμού από την ηπειρωτική χώρα.
Το Πεκίνο, με τη σειρά του, έχει επικρίνει τον Lai για εμμονή σε μια θέση υπέρ της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν, και έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον τέσσερις μεγάλους γύρους στρατιωτικών ασκήσεων γύρω από το νησί από την ορκωμοσία του.
Η έκθεση εργασίας επανέλαβε επίσης τον στόχο του Πεκίνου για «προώθηση της υπόθεσης της εθνικής επανένωσης», ενώ επιβεβαίωσε τη μακροχρόνια δέσμευσή του στην αρχή «μία Κίνα» και την συναίνεση του 1992, μια τακτική κατανόηση ότι και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν ότι υπάρχει μόνο μία Κίνα, αλλά η καθεμία μπορεί να έχει τη δική της ερμηνεία του τι αντιπροσωπεύει η Κίνα.
Ο Li πρόσθεσε ότι το Πεκίνο θα προωθήσει την ειρηνική ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των Στενών, ζητώντας βαθύτερες ανταλλαγές και ολοκληρωμένη ανάπτυξη, προώθηση της κινεζικής κουλτούρας μέσω των Στενών της Ταϊβάν, και πολιτικές για την εξασφάλιση ίσης μεταχείρισης για τους Ταϊβανέζους συμπατριώτες.
Ο Zhu δήλωσε ότι η αναφορά στην ίση μεταχείριση ήταν σημαντική, περιγράφοντάς την ως «ένα βασικό βήμα» στην προώθηση της ολοκληρωμένης ανάπτυξης, μια πολιτική που το Πεκίνο έχει επεκτείνει τα τελευταία χρόνια για να ενθαρρύνει περισσότερους Ταϊβανέζους να ζήσουν στην ηπειρωτική χώρα.
