Ο Michael Krupka περνούσε συχνά έξω από το κατάστημα επισκευής ποδηλάτων Via Bicycle στη Φιλαδέλφεια, προτού αποφασίσει να μπει μέσα. Ως φωτογράφος, και όχι ως ποδηλάτης, τον τραβούσε η ακαταστασία από σκελετούς και ανταλλακτικά στο μπροστινό παράθυρο. «Ο πατέρας μου ήταν μηχανουργός και όταν ήμουν παιδί είχαμε ένα εργαστήριο στο σπίτι όπου μπορούσε να επισκευάσει σχεδόν οτιδήποτε μηχανικό συναντούσε», θυμάται ο Krupka. «Ως καλλιτεχνικό παιδί, δεν κληρονόμησα αυτές τις δεξιότητες, αλλά έχω μια αισθητική έλξη για τις μηχανές και τα μηχανικά αντικείμενα».

Εκείνη την ημέρα, ο Krupka βρισκόταν έξω σε μια «εσκεμμένη κυνηγετική αποστολή για φωτογραφίες». Ζήτησε άδεια από έναν άνδρα που επισκεύαζε ένα ποδήλατο κοντά στην είσοδο. «Απλώς σήκωσε τους ώμους και συνέχισε», λέει ο Krupka. «Ήλπιζα να αποτυπώσω το γραφικό χάος σε φόντο του φωτισμένου από πίσω παραθύρου. Αυτό που βρήκα ήταν μια ακόμη πιο μπερδεμένη σκηνή, με ακόμη περισσότερα ποδήλατα στο προσκήνιο, τα οποία χρησιμοποίησα για το κάτω τρίτο της σύνθεσης», λέει. «Η λήψη έχει κάτι από λαβύρινθο ή παζλ, ένα είδος γρίφου που μπορεί να έχει ενδιαφέροντα στοιχεία μέσα του».

Ο Krupka προσθέτει ότι η προσθήκη χρώματος θα είχε «σημαντικά μειώσει την επίδραση της γεωμετρίας των σκελετών, των τροχών, των καθισμάτων. Το μπλε-γκρι χρώμα προσθέτει ένα επίπεδο βάθους και ενέργειας, και έχει και αυτή την πινελιά νοσταλγίας. Θα στοιχημάτιζα ότι πολλοί από εμάς κάναμε ποδήλατο όταν ήμασταν νέοι».