Ο Danny Dyer, ένας ηθοποιός που κερδίζει τον θαυμασμό ή την κριτική, αποδεικνύεται ικανός ηθοποιός και έχει παρουσιάσει αξιόλογα ντοκιμαντέρ, ειδικά για τη σύγχρονη αρρενωπότητα. Ωστόσο, το νέο του εγχείρημα, “The Dyers’ Caravan Park”, δείχνει να μην είναι κάτι παραπάνω από ένα αποτυχημένο πείραμα.
Η ιδέα πίσω από τη σειρά είναι απλή: ο Danny, έχοντας νοσταλγικές αναμνήσεις από τις παιδικές του διακοπές σε πάρκα τροχόσπιτων, όπου απολάμβανε την αίσθηση κοινότητας, επενδύει σε ένα οικογενειακό πάρκο, το Priory Hill στην περιοχή Leysdown-on-sea, Isle of Sheppey. Μαζί με την κόρη του, Dani, στοχεύουν στην αναζωογόνηση του πάρκου, της βιομηχανίας και την επιστροφή του “μεγάλου βρετανικού καλοκαιριού”. Η σειρά έξι επεισοδίων παρακολουθεί τις προσπάθειές τους κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας.
Ωστόσο, από τα πρώτα κιόλας επεισόδια, γίνεται εμφανές ότι οι προσπάθειες είναι μάλλον επιφανειακές. Ο Danny απουσιάζει από την έναρξη της σεζόν, προτιμώντας τα Brit Awards, αφήνοντας απογοητευμένους τους ιδιοκτήτες Jimi και Alex, καθώς και την υπόλοιπη ομάδα που προσπαθεί να διατηρήσει ζωντανή την επιχείρηση εν μέσω του ανταγωνισμού από φθηνές πτήσεις και οργανωμένα πακέτα διακοπών.
Μια αμήχανη απολογία και προσπάθεια επικοινωνίας με τους ενοίκους, δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο Danny, με αισιοδοξία που πηγάζει από άγνοια, υπόσχεται τα πάντα, ενώ η οικογένεια Jimi και η ομάδα εξηγούν τις δυσκολίες: την αφαίρεση των λαμπτήρων λόγω συγκεντρώσεων εφήβων, το υψηλό κόστος για μια εσωτερική πισίνα και την αποδοχή των επιθυμιών για παιδική χαρά, η οποία όμως δεν είναι επιθυμητή ακριβώς έξω από τις κατοικίες.
Η σειρά συνεχίζει σε παρόμοιο ύφος, με την Alex να συγκινείται μιλώντας για τον πατέρα της που αγαπούσε το πάρκο, το οποίο όμως πλέον αντιμετωπίζει κενές θέσεις και οικονομικές ζημίες. Ενώ η Dani ασχολείται με αμφιλεγόμενες μεθόδους καθαρισμού και ο Danny με αλλόκοτες ιδέες για την προσέλκυση πελατών – όπως αφίσες ακατανόητες και ακατάλληλες, ένα βίντεο διαφήμισης γεμάτο βωμολοχίες που δημοσιεύεται παρά τη θέληση της ομάδας, και ένας αθλητικός αγώνας που χωρίζει περισσότερο τους ενοίκους παρά τους ενώνει.
Το αποτέλεσμα είναι μια αίσθηση απροσεξίας και αδιαφορίας προς τους ανθρώπους που εξαρτώνται από αυτό το πάρκο για τα προς το ζην. Η σύγκριση του Dyer με άλλες επιτυχημένες τηλεοπτικές παραγωγές δεν ευσταθεί, καθώς η δική του προσέγγιση θυμίζει περισσότερο παιδικές αταξίες παρά σοβαρό επιχειρηματικό σχέδιο.
