Η νέα μίνι-σειρά “The Lady”, παραγωγής Left Bank Pictures και σε σενάριο Debbie O’Malley, καταπιάνεται με την αληθινή ιστορία της Τζέιν Άντριους, πρώην υπηρέτριας της Σάρα Φέργκιουσον, η οποία κατέληξε κατηγορούμενη για φόνο. Παρότι ο τίτλος του ITV αναφέρει ότι η ιστορία έχει εμπνευστεί από αληθινά γεγονότα, με αλλαγές ονομάτων και πλοκής για δραματικούς σκοπούς, η σειρά κρίνεται ως μια αμφιλεγόμενη απόπειρα να παρουσιαστεί μια πολύπλοκη πραγματικότητα.
Η σειρά ξεκινά με την εισαγωγή μιας αποποίησης ευθύνης, που προκαλεί ερωτηματικά για την προσέγγιση της παραγωγής. Η ελπιδοφόρα συνεργασία με το Left Bank Pictures (που έκανε το “The Crown”) και τη Debbie O’Malley (γνωστή για την επιτυχημένη επανεκκίνηση του “All Creatures Great and Small”) δίνει αρχικά ελπίδες. Ωστόσο, μόλις 16 λεπτά μετά την πρεμιέρα, η εμφάνιση της Σάρα Φέργκιουσον (την οποία υποδύεται η Natalie Dormer) στη συνέντευξη της Τζέιν Άντριους (Mia McKenna-Bruce) στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ, θέτει υπό αμφισβήτηση την ικανότητα της σειράς να προσφέρει μια σοβαρή και ευαίσθητη απεικόνιση των γεγονότων.
Η σειρά περιγράφεται ως ένα “πολύχρωμο χάος” που μετακινείται αμήχανα μεταξύ σαπουνόπερας, αστυνομικής διαδικασίας, ιστορίας ενηλικίωσης και εσωτερικής δράσης, με τη χάρη ενός αλόγου-καρναβαλιού σε επίσημο δείπνο. Η εμφάνιση της Φέργκιουσον, ντυμένης με πουά φόρεμα, που απευθύνεται στην νεαρή πρωταγωνίστρια με ερωτήσεις για την απόφασή της να μετακομίσει στο Λονδίνο, αποδυναμώνει άμεσα τις ελπίδες για μια σοβαρή δραματική αφήγηση.
Η φιλόδοξη και εύθραυστη Άντριους, που παλεύει να κρύψει την καταγωγή της από το Lincolnshire και τα ψυχολογικά της προβλήματα, γοητεύεται από την ατμόσφαιρα της υψηλής κοινωνίας. Παράλληλα, η πλοκή παρακολουθεί την αστυνομική έρευνα για τη βάναυση δολοφονία του Thomas Cressman, πρώην χρηματιστή, τον Σεπτέμβριο του 2000, ο οποίος φέρεται να αρνήθηκε να παντρευτεί την Άντριους. Η εναλλαγή χρονικών γραμμών, η παρουσία του DCI Jim Dickie (Philip Glenister) στον τόπο του εγκλήματος και οι αναφορές στα “αιματοβαμμένα πόδια” του θύματος, εισάγουν μια δυσοίωνη πραγματικότητα στην επιφανειακή λάμψη.
Η σειρά χαρακτηρίζεται ως “ματαιόδοξη σύνοψη”, παρά τις στιγμές που υπόσχονται μια πιο λεπτή και περίπλοκη δραματική προσέγγιση, όπως στις σκηνές με τη μητέρα της Άντριους. Η επιρροή της ex-Δούκισσας είναι τόσο ισχυρή που καθιστά δύσκολη την σοβαρή αντιμετώπιση των υπόλοιπων στοιχείων. Παρά την απουσία του πρώην συζύγου της Φέργκιουσον, η σειρά θεωρείται απογοητευτική στην αδυναμία της να “διαβάσει το (βασιλικό) δωμάτιο”.
Συμπερασματικά, το “The Lady” επικρίνεται ως άλλη μια τηλεοπτική σειρά που μετατρέπει μια τραγική αληθινή ιστορία εγκλήματος σε διασκέδαση, αδιαφορώντας για την ουσία και το βάθος των γεγονότων.
