Η θητεία του Callum Turner ως bond/”>James Bond διήρκεσε το πολύ δύο εβδομάδες. Μόλις είχε εδραιωθεί ως το πρώτο φαβορί για να διαδεχθεί τον Daniel Craig, όταν και ξετρυπήθηκε από τη θέση του οδηγού της DB5 από τον νεότερο διάδοχο, Jacob Elordi, ο οποίος πλέον θεωρείται το νέο φαβορί των στοιχηματικών εταιρειών μετά την αισθησιακή και ιδιαίτερα επιτυχημένη του εμφάνιση στο “Wuthering Heights”. Κάπου στο παρασκήνιο, αισθάνεται πικρία ο Aaron Taylor-Johnson, ο οποίος φαινόταν να έχει κλειδώσει τον ρόλο πριν από δύο χρόνια, απολαμβάνοντας την υποστήριξη των πρώην 007, Pierce Brosnan και George Lazenby, αλλά πλέον φαίνεται να έχει πέσει σε δυσμένεια. Και ας μην ξεχνάμε τη διαδοχή άλλων ηθοποιών που θεωρούνταν σίγουροι για τον ρόλο, οι οποίοι πλέον έχουν εξοστρακιστεί από την αγορά των αποδόσεων: οι πολυακουστοί Tom Hardy και Idris Elba (και οι δύο πλέον πιθανότατα έχουν ξεπεράσει την ηλικία για τον ρόλο), Theo James, James Norton, Josh O’Connor, Harris Dickinson, Rége-Jean Page από το “Bridgerton”, και περίπου 5.000 άλλοι, κατά κύριο λόγο Βρετανοί ηθοποιοί, που γνώρισαν επιτυχία στο box office, πρωταγωνίστησαν σε επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά ή δείχνουν όμορφοι με σμόκιν.
Η αναζήτηση συνεχίζεται ασταμάτητα. Πέντε χρόνια μετά την τελευταία εμφάνιση του Craig, η οποία δεν άφησε κανένα περιθώριο για επιστροφή του, και όχι πολύ πριν από ένα χρόνο από τότε που ο Denis Villeneuve ανακοινώθηκε ως σκηνοθέτης της επόμενης, ακόμη ατιτλοφόρητης, ταινίας, ο επόμενος 007 δεν έχει βρεθεί ακόμη. Ή, αν έχει βρεθεί (και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι άνδρας), όλοι όσοι εμπλέκονται στην παραγωγή των ταινιών Bond παραμένουν, όπως συνηθίζεται, πολύ διακριτικοί.
Ήταν μια ασυνήθιστα μεγάλη αναμονή – μια αναμονή που πιθανότατα παρατάθηκε περαιτέρω λόγω της αλλαγής της δημιουργικής ηγεσίας από τους μακροχρόνιους διαχειριστές της αυτοκρατορίας Bond, Barbara Broccoli και Michael G. Wilson, στην MGM και την μητρική της εταιρεία, Amazon – αν και ίσως δεν είναι εντελώς ανεπιθύμητη. Διότι η “αναζήτηση του επόμενου Bond” είναι ένα εξίσου κρίσιμο κομμάτι της σειράς με τα μαρτίνι, τις femme fatales και τις τοποθετήσεις προϊόντων. Μια ζωτικής σημασίας πράξη αυτοπροβολής που διατηρεί τον Bond στα πρωτοσέλιδα, ακόμη και όταν δεν κυκλοφορεί κάποια νέα ταινία.
Η ιδέα του Bond ως του πιο επιθυμητού ρόλου του κινηματογράφου έχει καλλιεργηθεί προσεκτικά από τους διαχειριστές της σειράς. Ιστορίες για τους A-listers (Paul Newman, James Brolin, Mel Gibson και άλλα διάσημα ονόματα) που προσεγγίστηκαν ή έκαναν δοκιμαστικό για τον 007, έχουν γίνει μέρος του μύθου του Bond, όπως και οι προσπάθειες που κατέβαλαν οι παραγωγοί για να βρουν τον κατάλληλο άνθρωπο για τη δουλειά. Η πρώτη ταινία Bond προηγήθηκε ενός διαγωνισμού, που ανακοινώθηκε στην Daily Express, για να βρεθεί ο άνδρας που θα ερμήνευε τον ομώνυμο χαρακτήρα. Μεταξύ των προσόντων που απαιτούνταν από τους διαγωνιζόμενους ήταν ύψος έξι ποδιών, αγγλική προφορά και “αποφασισμένο πηγούνι”. Ο νικητής, ο Λονδρέζος μοντέλο Peter Anthony, έδειχνε σίγουρα ταιριαστός, αλλά η έλλειψη υποκριτικών ικανοτήτων οδήγησε τον μακροχρόνιο παραγωγό των ταινιών Bond, Cubby Broccoli, και την Eon Productions, να στραφούν σε πιο καταξιωμένες προσωπικότητες. Όπως θα γινόταν παράδοση κάθε φορά που αναζητούνταν ένας νέος Bond, υπήρχαν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με τα χαρακτηριστικά που απαιτούνταν: ο δημιουργός του, Ian Fleming, έδινε προτεραιότητα στην “ευγένεια”, ενώ ο Broccoli ήθελε “έναν άντρα με θάρρος”. Ο Broccoli επικράτησε και ο Sean Connery προσλήφθηκε.
Όταν ο Connery αποχώρησε από τον ρόλο για πρώτη φορά, λέγεται ότι ο Broccoli και ο συνεργάτης του παραγωγός Harry Saltzman έκαναν δοκιμαστικό σε 400 άτομα για να βρουν τον αντικαταστάτη του, πριν τελικά καταλήξουν στον George Lazenby, έναν Αυστραλό πρώην πωλητή αυτοκινήτων, τον οποίο ο Broccoli και ο Saltzman εντόπισαν να δείχνει γοητευτικός σε μια διαφήμιση για σοκολάτες Fry’s. Σε αντίθεση με τον Peter Anthony, δεν φάνηκε να έχει σημασία το γεγονός ότι ο Lazenby δεν είχε πει ποτέ καμία ατάκα πριν υποδυθεί τον Bond. Σε αντίθεση με τον Lazenby, η προ-Bond θητεία του Roger Moore είχε περισσότερο νόημα: πρωταγωνιστούσε ήδη σε έναν παρόμοιο ρόλο στην τηλεοπτική σειρά “The Saint”. Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί και για την πρώτη επιλογή για τον αντικαταστάτη του Moore, τον Pierce Brosnan, ο οποίος εμφανιζόταν σε ρόλο παρόμοιο με του Bond στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά ντετέκτιβ “Remington Steele”. Φημολογείται ότι όταν προσφέρθηκε στον Brosnan ο ρόλος του 007, το NBC, που μόλις είχε ακυρώσει το “Remington Steele”, το επανέφερε αμέσως λόγω της αύξησης του ενδιαφέροντος για τον πρωταγωνιστή του, αναγκάζοντας τον Broccoli να προσφέρει τη θέση στον Timothy Dalton.
Ήταν ένα παιχνίδι “πάνε-έλα” που συνέβη στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν η ειδησεογραφία του celebrity και της ψυχαγωγίας γνώριζε άνοδο, καλύπτοντας με ενθουσιασμό τα βρετανικά ταμπλόιντ, αμερικανικές εκδόσεις όπως το περιοδικό Premiere και νυχτερινές ειδησεογραφικές εκπομπές. Η αναζήτηση του επόμενου Bond είχε γίνει ένα μέσο ενημέρωσης, το οποίο εκμεταλλεύτηκαν οι στοιχηματιστές, οι οποίοι είχαν αρχίσει να κάνουν τα “novelty” ή “special” στοιχήματα μεγαλύτερο μέρος της προσφοράς τους (ξεκινώντας με το ευρέως προβεβλημένο στοίχημα της William Hill για το ποιος πυροβόλησε τον JR). Όταν ο Dalton αποχώρησε επίσημα από τον ρόλο το 1994, οι στοιχηματιστές προσέφεραν αποδόσεις 20-1 για τον Kenneth Branagh, 25-1 για τον Lenny Henry και 50-1 για την Emma Thompson ως αντικαταστάτη του, αν και οι έξυπνοι παίκτες θα είχαν ποντάρει στον Brosnan με τις λιγότερο γενναιόδωρες αποδόσεις 2-1.
Μέχρι την (αθέλητη) αποχώρηση του Brosnan από τον ρόλο, η φασαρία γύρω από την εύρεση του αντικαταστάτη του είχε ενταθεί εκ νέου χάρη στην άνοδο του διαδικτύου. Τα chatrooms έβραζαν από εικασίες, τις οποίες αγκάλιασαν και τα ταμπλόιντ: φέρεται ότι στα γραφεία της Eon υπήρχε μια λίστα με κάθε πιθανό ηθοποιό που προτάθηκε για τον ρόλο από τις εφημερίδες, 72 συνολικά, συμπεριλαμβανομένων “ενός νάνου και δύο γυναικών”. Η τελική επιλογή του Daniel Craig από το στούντιο, που ανακοινώθηκε μέσω ενός δραματικού σόου με σκάφος ταχύτητας στον Τάμεση, ήταν τολμηρή και αμφιλεγόμενη – ένα τραχύ, ξανθομάλλικο “παχύπαιδο” σε μια οικογένεια γοητευτικών μελαχρινών – και προκάλεσε αρνητικούς τίτλους και διαδικτυακές εκστρατείες μποϊκοτάζ.
Φυσικά, οι Wilson και Broccoli αποδείχθηκαν απόλυτα σωστοί στην επιλογή τους. Ένα θέμα υψηλού προφίλ κοροϊδίας στις δεκαετίες του ’90 και των αρχών του ’00, ο Bond έχει αποκατασταθεί στη θέση του ως κινηματογραφικό γεγονός χάρη στην τεράστια επιτυχία των χρόνων του Craig. Αυτός είναι πιθανότατα ο λόγος για τον οποίο εφαρμόζεται τόση προσοχή στην εύρεση του αντικαταστάτη του από τους σημερινούς διαχειριστές της σειράς. Μπορούν πιθανότατα να πάρουν τον χρόνο τους – η μηχανή της άνευ όρων διαφημιστικής εκστρατείας θα εξασφαλίσει ότι κανείς δεν θα χάσει το ενδιαφέρον του για τον Bond σύντομα.
