Ίσως να μην μάθουμε ποτέ γιατί ο Johann Sebastian Bach, γύρω στο 1726, διέκοψε την παραγωγική του δημιουργία σε εκκλησιαστικές καντάτες για να εκτελέσει ένα σύνολο 18 έργων ενός μακρινού τρίτου ξαδέρφου του. Ωστόσο, όπως καταδεικνύει αυτό το αποκαλυπτικό, τετραπλό άλμπουμ, πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που το έκανε.
Ο Johann Ludwig Bach, γεννημένος κοντά στο Eisenach το 1677, υπηρέτησε ως καντόρος και αργότερα ως αρχιμουσικός στο Meiningen, όπου και απεβίωσε το 1731. Η μουσική του αποκαλύπτει ένα εμπνευσμένο χάρισμα για μελωδία, ευαισθησία στο κείμενο και μια ικανότητα να μετατρέπει προτεσταντική δογματική ποίηση σε μουσικό δράμα πρώτης γραμμής. Το πώς ο J.S. Bach απέκτησε πρόσβαση στη μουσική του J.L. Bach παραμένει ασαφές – δεν υπάρχουν στοιχεία ότι οι δύο άνδρες συναντήθηκαν ποτέ – όμως η σχολαστική αντιγραφή του έργου του συγγενή του από τον Sebastian έχει διασώσει έναν θησαυρό μουσικής που ενδεχομένως θα είχε χαθεί στην άμμο του χρόνου.
Απίστευτο, αλλά οι εξαιρετικά ιδιότυπες ερμηνείες της Capella Sollertia αποτελούν τις πρώτες ηχογραφήσεις αυτών των καντάτων, που εκτείνονται σε σχεδόν πεντέμισι ώρες μουσικής, με κάποιες από αυτές να θα μπορούσαν εύκολα να αποδοθούν στον ίδιο τον J.S. Bach. Πράγματι, η καντάτα του Πάσχα, “Denn du wirst meine Seele nicht in der Hölle lassen”, είχε κάποτε αποδοθεί στον Johann Sebastian ως BWV 15. Αποτελεί ένα τέλειο παράδειγμα του τι κάνει ο J.L. Bach καλύτερα: γοητευτικές αριέτες ιταλικής σχολής που ρέουν με γαλλική αυλική χάρη και είναι γεμάτες φαντασμαγορικά εικονογραφημένες λέξεις. Τρομπέτες και τύμπανα, ευαίσθητα χρησιμοποιημένα, δημιουργούν μια ζωντανή αίσθηση της περίστασης.
Η διεύθυνση της Johanna Soller είναι ευκρινής αλλά και ευέλικτη, ενώ η εξαιρετική της σύνθεση σολίστ με φρέσκες φωνές απολαμβάνει έναν πλούσιο ήχο χάρη στην επιμελημένη μηχανική ήχου της Ricercar. Μια αξιοσημείωτη επαννακάλυψη, θερμά συνιστώμενη.
