Το κοινό, ακόμη και σχεδόν δύο μήνες μετά την προβολή του, εκφράζει δυσαρέσκεια για το φινάλε της σειράς *Stranger Things*. Η ολοκλήρωση της πενταετούς πορείας της επιστημονικής φαντασίας κρίθηκε τόσο απογοητευτική, που κάποιοι από τους πρωταγωνιστές καλούνται να διαψεύσουν την ύπαρξη ενός επερχόμενου μυστικού τελικού επεισοδίου. Ωστόσο, η άποψη ότι οι περισσότερες πρόσφατες τηλεοπτικές σειρές θα έπρεπε να έχουν διάρκεια μίας σεζόν, είναι μια άποψη που κερδίζει έδαφος.
Η σειρά *Stranger Things* είχε, κατά την αρχική της σύλληψη, μια ιδανική πορεία οκτώ επεισοδίων: ένα μικρό αγόρι εξαφανίζεται σε μια παράλληλη διάσταση, και η μητέρα του (η Winona Ryder!) μάχεται με νύχια και δόντια για να τον επαναφέρει. Οι δημιουργοί, τα αδέρφια Duffer, αρχικά είχαν προτείνει τη σειρά ως ανθολογία, με διαφορετικούς χαρακτήρες ανά σεζόν. Η Netflix, ωστόσο, αρνήθηκε, καθώς μια σειρά με γνωστούς χαρακτήρες είναι πιο εμπορική. Έτσι, η σειρά τελικά απλώθηκε πέρα από τα όριά της, χάνοντας την αρχική της πρωτοτυπία και την καινοτομία που την έκανε να ξεχωρίζει.
Πολλές άλλες σειρές, όπως οι *Industry*, *Killing Eve*, *Bad Sisters*, *Am I Being Unreasonable?*, *Your Friends and Neighbors* και *Nobody Wants This*, θα μπορούσαν επίσης να είχαν ολοκληρωθεί σε μία σεζόν. Η άποψη αυτή δεν είναι καινούρια, αλλά η πραγματικότητα του ασταθούς και απρόβλεπτου media ecosystem, με τις περικοπές στις αναθέσεις, τα μειωμένα budget και την αποφυγή ρίσκων, δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι showrunners δυσκολεύονται να προβλέψουν αν οι σειρές τους θα ανανεωθούν.
Αυτό το περιβάλλον ενθαρρύνει τους δημιουργούς να προσφέρουν ό,τι καλύτερο έχουν στην πρώτη σεζόν, δημιουργώντας κάτι πρωτότυπο, σφιχτοδεμένο και αυτόνομο. Ο Christopher C Rogers, συν-δημιουργός του *Halt and Catch Fire*, έχει δηλώσει ότι η αβεβαιότητα ενίσχυσε τη νοοτροπία του “να δώσεις τα πάντα” στην αφήγηση, οδηγώντας σε ταχύτερη παραγωγή καλύτερης δουλειάς. Αντίθετα, η παράταση της ιστορίας ή η σκόπιμη καθυστέρηση της εξέλιξης μπορεί να γίνει αντιληπτή από το κοινό.
Στην περίπτωση του *Halt and Catch Fire*, η τέταρτη και τελευταία σεζόν θεωρείται η καλύτερη, με 100% θετικές κριτικές στο Rotten Tomatoes. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Παράλληλα με τις προσπάθειες διατήρησης των budget, υπάρχει μια τάση για μείωση της απόδοσης. Ο Vince Gilligan, δημιουργός του *Breaking Bad*, έχει επισημάνει την εμμονή με το IP (intellectual property), όπου η ασφαλέστερη επιλογή είναι η επανεκκίνηση κάτι που έχει ήδη κοινό. Ο David Simon, δημιουργός του *The Wire*, εκφράζει τη δυσκολία του να “φτιάξει κάτι” σε ένα περιβάλλον που ευνοεί τα franchises. Η εμμονή των media με το IP σημαίνει ότι τα επιτυχημένα έργα πρέπει να παραμένουν ζωντανά για μέγιστα κέρδη, αδιαφορώντας για το τι είναι καλύτερο για την αφήγηση. Το *Stranger Things* δεν είναι μόνο μια σειρά, αλλά έχει μετατραπεί σε θεατρικό έργο, σε σειρά μυθιστορημάτων και σύντομα θα έχει και ένα animated spin-off.
Είναι, λοιπόν, περίεργο που σειρές που αποδεικνύονται επιτυχημένες, ανανεώνονται για δεύτερη σεζόν; Ακόμα κι αν το κεντρικό μυστήριο μιας σειράς φόνων έχει λυθεί, η δυνατότητα κέρδους παραμένει. Η Sharon Horgan, δημιουργός του *Bad Sisters*, έχει δηλώσει ότι η σειρά προοριζόταν ως περιορισμένη σειρά με ένα “όμορφο, ικανοποιητικό τέλος”. Αυτή η άποψη επιβεβαιώνεται και από την πορεία άλλων σειρών, όπως το *Killing Eve*, όπου η πρώτη σεζόν είχε βαθμολογία 8.3/10 από χρήστες του IMDb, ενώ το φινάλε της, τρεις σεζόν αργότερα, έφτασε μόλις το 3.4.
Η άποψη ότι “λιγότερο είναι συχνά περισσότερο” φαίνεται να συμμερίζονται πολλοί. Σειρές όπως το *Industry* και το *Nobody Wants This* θα μπορούσαν να είχαν ολοκληρωθεί ικανοποιητικά με την πρώτη τους σεζόν. Παρόλο που κάποιες σειρές, όπως το *Succession* με τις τέσσερις επιτυχημένες σεζόν του, μπορεί να αποτελούν εξαίρεση, η γενική τάση υποδηλώνει ότι πολλές σύγχρονες σειρές θα ωφελούνταν από μια πιο συνοπτική αφήγηση.
