Η πρόκληση της φιλοξενίας ενός φίλου για μακροχρόνιο διάστημα, χωρίς σαφείς συμφωνίες, μπορεί να οδηγήσει σε αδιέξοδα. Όταν η αρχική συμφωνία για έξι μήνες έως ένα χρόνο παρατείνεται απροσδιόριστα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση μιας γυναίκας που επέτρεψε σε φίλη της να συγκατοικήσει μαζί της και των δύο παιδιών της, η κατάσταση γίνεται δυσβάσταχτη. Η αμοιβή των 350 λιρών μηνιαίως, που αρχικά προοριζόταν για την κάλυψη κοινών εξόδων, δεν μπορεί πλέον να δικαιολογήσει τη συνεχή παραμονή της φίλης, η οποία δεν έχει ούτε προχωρήσει σε επανεκπαίδευση, ούτε βρει νέα εργασία, ούτε έχει αποταμιεύσει για δικό της χώρο.
Η αίσθηση του παγιδευμένου και ο θυμός που νιώθει η οικοδέσποινα, καθώς επωμίζεται όλες τις ευθύνες της καθημερινότητας ως εργαζόμενη μητέρα, επιδεινώνεται από το αίσθημα ενοχής. Η αίσθηση της υπεροχής λόγω της μεγάλης κατοικίας και της καλοπληρωμένης εργασίας, την κάνει να διστάζει να επιβάλει όρια. Η παρουσία της φίλης, που βλέπει την οικοδέσποινα στις χειρότερες στιγμές της, και η ανάγκη να διατηρεί τις συναισθηματικές της αντιδράσεις υπό έλεγχο, έχει αλλοιώσει την αρχική φιλία, μετατρέποντάς την σε μια δυναμική γονέα-παιδιού.
Η αδυναμία επικοινωνίας, από φόβο μήπως η φίλη κλάψει, την κάνει να νιώθει δειλή. Σύμφωνα με ειδικούς, η κατάσταση απαιτεί “σκληρή αγάπη”. Η οικοδέσποινα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η υπερβολική της ευαισθησία και το αίσθημα ενοχής την οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση, αντί να σταθεί δίπλα στην φίλη της ως συμπαραστάτης, βοηθώντας την να λύσει μόνη της τα προβλήματά της.
Η νομική πτυχή της υπόθεσης, στην Αγγλία και την Ουαλία, υποδεικνύει ότι το ποσό των 350 λιρών δεν προσδίδει στην φίλη “μερίδιο” στην κατοικία, καθώς καλύπτει έξοδα και δεν υπάρχει αποκλειστική κατοχή. Ωστόσο, η σύσταση είναι η λήψη νομικών συμβουλών και η κατάρτιση επίσημης συμφωνίας συνοίκησης.
Είναι απαραίτητο να ξεκινήσει μια ενήλικη συζήτηση, παρά τον κίνδυνο αντιδράσεων και την ενεργοποίηση των συναισθημάτων ενοχής. Η αίσθηση της ευθύνης για την άνεση της φίλης δεν πρέπει να την εμποδίζει από το να διεκδικήσει τον προσωπικό της χώρο. Η ανακοίνωση της ανάγκης να αποχωρήσει η φίλη, δίνοντας επαρκή προειδοποίηση, χωρίς δικαιολογίες ή απολογίες, είναι το πιο ευγενικό που μπορεί να κάνει για όλους. Η ακεραιότητα και η αυτοεκτίμηση της οικοδέσποινας πρέπει να προηγηθούν. Η ικανότητα να είναι κανείς σαφής, αποφασιστικός και να επαναπροσδιορίζει τα όρια, είναι ουσιαστική για την διατήρηση υγιών σχέσεων.
