Η Sue Perkins υπόσχεται μια επιστροφή στη ζωντανή κωμωδία, μετά από χρόνια απουσίας, αποκαλύπτοντας την αληθινή, ταπεινωμένη πλευρά της προσωπικότητάς της. Μετά από 30 χρόνια παρουσίας στα σαλόνια μας, η πρώην σταρ του “Bake Off” επιχειρεί να μας μαγέψει. Ωστόσο, η παράσταση δεν προσφέρει ακριβώς αυτό που περιμέναμε. Όπως και η Dawn French στο παρελθόν, που παρουσίασε ένα σόου για το πόσο “μεγάλο ηλίθιο” ήταν, η “Η Αιώνια Ντροπή της Sue Perkins” συνθέτει μια σειρά από ζωηρές επαγγελματικές και προσωπικές ιστορίες, χαλαρά συνδεδεμένες με το κεντρικό θέμα, και επιδεικνύει φειδώ όσον αφορά τις προσωπικές της αποκαλύψεις.
Το πρώτο μέρος της παράστασης βρίσκει την Perkins να αμφισβητεί τη ντροπή της για τη μέση ηλικία και την κόπωση σε μια βιομηχανία που αναζητά τη νεανική ορμή. Οι ιστορίες που ακολουθούν δεν σχετίζονται καθόλου με αυτό. Περιλαμβάνουν μια ασαφή αφήγηση για έμπορους ναρκωτικών που κλωνοποιούσαν την πινακίδα του αυτοκινήτου της, και μια κυριολεκτική ιστορία με σκύλο, που θυμίζει περισσότερο περηφάνια παρά ντροπή, για τη διάσωση ενός τραυματισμένου κουταβιού κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Βολιβία.
Σε καμία από τις δύο περιπτώσεις, η Perkins δεν επιτρέπει στην αλήθεια να σταθεί εμπόδιο σε μια ζωντανή κωμική αφήγηση. Και σίγουρα τις αφηγείται με μαεστρία, πλαισιώνοντας κάθε μία με ζοφερές λεπτομέρειες της δικής της ανικανότητας. Χαρακτηριστική είναι η χολιασμένη ιστορία, γεμάτη κλάματα και ξερούς εμετούς, μιας ναρκωμένης εμπειρίας για την τηλεόραση με έναν σαμάνο της Νότιας Αμερικής. Αυτή η σκηνή δεν είναι η μόνη που μετατρέπει τη δημόσια ζωή της Perkins σε κωμωδία: μια άλλη εξαιρετική ρουτίνα, στο στυλ του Dave Gorman, σχετικά με μια ιστορία που έγραψε για μια ανθολογία διασημοτήτων, εστιάζει στην στατιστική πιθανότητα του “να σε βιάσει ένα Dyson”.
Ωστόσο, μακριά από τον κόσμο του θεάματος, το πιο εντυπωσιακό σημείο της παράστασης είναι η κατάρρευση που βίωσε η Perkins πριν από μια δεκαετία, εξαιτίας ενός καλοήθους όγκου στην υπόφυση, που την οδήγησε σε ένα σενάριο “εξαιρετικά πολυτελούς “One Flew Over the Cuckoo’s Nest””, το οποίο σκιαγραφείται εδώ με ζωντάνια. Το υπόλοιπο της παράστασης, γεμάτο χαρούμενες ιστορίες επιφανειακής αυτο-υποτίμησης, είναι αρκετά διασκεδαστικό. Αλλά μόνο εδώ οι προστατευτικοί της “ρωσικοί κούκλοι” ξεφλουδίζονται, και αποκαλύπτεται κάτι πιο ουσιαστικό.
Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στο Leeds Playhouse στις 6 Φεβρουαρίου, ενώ θα ακολουθήσει περιοδεία.
