Το θεατρικό έργο «The Virgins» της Miriam Battye, υποψήφιο για το Women’s Prize for Playwriting το 2020, μας μεταφέρει πίσω στην εποχή της εφηβείας, σε μια νύχτα όπου μια παρέα νεαρών αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα να κάνουν το επόμενο βήμα στις σεξουαλικές τους ζωές. Το έργο είναι ένας καταιγισμός σωματικών και ψυχικών δυσκολιών, μαζί με την προσποίηση για την ηδονή.
Βρισκόμαστε σε ένα Παρασκευοβράδυ. Οι κολλητές φίλες και παρθένες, Chloe (Anushka Chakravarti) και Jess (Ella Bruccoleri), ετοιμάζονται για την πρώτη τους πραγματική έξοδο. Τις συντροφεύει η φίλη τους Phoebe (Molly Hewitt-Richards), που γεμίζει τους φίλους της με πληροφορίες και πανικοβάλλεται και μόνο στην ιδέα της σωματικής επαφής. Οι τρεις τους βουρτσίζουν τα δόντια τους και ισιώνουν τα μαλλιά τους, εν αναμονή της Anya (Zoë Armer) από την παραπάνω τάξη, η οποία θα τους διδάξει όλα όσα χρειάζονται να γνωρίζουν. Επιπλέον, ο αδερφός της Chloe, Joel (Ragevan Vasan), που σχεδόν συρρικνώνεται όταν μπαίνει κορίτσι στο δωμάτιο, μαζί με τον φίλο του, Mel (Alec Boaden), παίζουν βιντεοπαιχνίδια στο διπλανό δωμάτιο. Χωρίς γονείς στο σπίτι και με βότκα-μίξερ έτοιμα, η νύχτα είναι συνταγή για επιτυχία.
Το σενάριο της Battye παρουσιάζει κάθε δωμάτιο να συζητάει το άλλο σαν να περιέχει παράξερα άγρια ζώα. Τα κορίτσια συγκεντρώνονται στο διάδρομο, κοιτάζοντας με δέος και αναστεναγμούς τα αγόρια που παρακολουθούν την οθόνη της τηλεόρασης, ενώ η Anya μοιράζει συμβουλές προσπαθώντας να επιβάλει την εξουσία της. Η σεξουαλική εμπειρία εδώ είναι το νόμισμα, και η Chloe της Chakravarti, με την άψογη ερμηνεία της, προσπαθεί να εντυπωσιάσει την Anya με επινοημένες ιστορίες και τεχνητή αυτοπεποίθηση, απορρίπτοντας στην πορεία τους αληθινούς της φίλους. Στο μεταξύ, ο Joel ακολουθεί τις συμβουλές του Mel σαν να ήταν χαραγμένες σε χρυσό κανόνα.
Η απειλή από την παρουσία των ανδρών βρίσκεται πάντα σε εγρήγορση: η Phoebe μόλις και μετά βίας μπορεί να συμμαζέψει τα λόγια της όταν ένα αγόρι μπαίνει στο δωμάτιο, και τα κορίτσια σχεδιάζουν συνθήματα για να ειδοποιεί η μία την άλλη αν βρεθούν σε άβολες καταστάσεις. Παρόλα αυτά, η επιθυμία βράζει κάτω από τις μισάνοιχτες συνομιλίες τους. Η παρακολούθηση της προσπάθειάς τους να αποκτήσουν ενήλικο στυλ είναι μια ναυτία, μια αίσθηση στομάχου που γυρίζει.
Σε σκηνοθεσία Jaz Woodcock-Stewart, το έργο εκτυλίσσεται σαν ταινία τρόμου σε σύντομες, κοφτές εκρήξεις. Μεταξύ των σκηνών, η σκηνή πέφτει στο σκοτάδι καθώς ακούγεται δραματική ορχηστρική μουσική. Όταν τα φώτα επιστρέφουν, κάθε στιγμή μοιάζει να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, ακόμα κι αν κάποια βασικά στοιχεία – οι φήμες γύρω από την Anya, ή οι ρίζες της ομιλίας του Mel για την απογοήτευση που αισθάνεται από τις γυναίκες – παραμένουν ανεξήγητα.
Ωστόσο, η δύναμη της Battye έγκειται στη συγγραφή σκηνών που αποπνέουν απόλυτη αυθεντικότητα. Εάν έχετε ζήσει την άβολη χορογραφία νυχτών σαν αυτές, το «The Virgins» χτυπάει άβολα κοντά στο σπίτι.
Soho theatre, London, έως 7 Μαρτίου.
