Η δύναμη του δολαρίου, η παγκόσμια κυριαρχία του οποίου προσφέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες μια εξαιρετική ελευθερία, επιτρέποντάς τους να δανείζονται με ευνοϊκούς όρους και διευρύνοντας έτσι τις δυνατότητες δαπανών, κρύβει όμως μια δυσμενή πραγματικότητα. Με την πάροδο του χρόνου, τα ελλείμματα του προϋπολογισμού διογκώνονται σε ένα βουνό χρέους, καθώς το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους, με σύνθετους τόκους, απορροφά συνεχώς μεγαλύτερο μέρος των πόρων και περιορίζει την ευελιξία της πολιτικής.
Το δόγμα του “boomerangi”, όπως εφαρμόζεται στα νομίσματα, υποδηλώνει ότι η παγκόσμια ρευστότητα, που παράγεται από την κυριαρχία του δολαρίου, μετατρέπεται σε εγχώριο κόστος. Η “υπέρμετρη προνομία” της θέσης του αποθεματικού νομίσματος δεν είναι μόνο οικονομική διάκριση, αλλά μια δομική συνθήκη που διαστρεβλώνει την οικονομία, αλλάζει τα κίνητρα και ανακατανέμει ευκαιρίες και κινδύνους. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η κατάσταση αφήνει ένα χαρακτηριστικό αποτύπωμα στην αμερικανική οικονομία: όχι μόνο χρόνιες ελλείμματα στον προϋπολογισμό και αυξανόμενο χρέος, αλλά και επίμονες εμπορικές ανισορροπίες και σταδιακή διάβρωση του βιομηχανικού πυρήνα, τροφοδοτώντας λαϊκιστικές εξεγέρσεις.
Η παγκόσμια κυριαρχία του δολαρίου διαστρεβλώνει τους όρους του διεθνούς εμπορίου. Ο μηχανισμός της ισοζυγίου πληρωμών, ως ένα κλειστό κύκλωμα, διασφαλίζει ότι κάθε ροή χρημάτων προς τα έξω επιστρέφει στην εγχώρια οικονομία, είτε ως δανεισμός είτε ως επένδυση σε αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία. Οποιοδήποτε δολάριο βγαίνει από τις ΗΠΑ, από λογιστική ανάγκη, πρέπει τελικά να επιστρέψει, εμφανιζόμενο ως απαίτηση επί της εγχώριας οικονομίας.
Το δίλημμα Triffin, στην καρδιά αυτού του συστήματος, καθιστά τις ΗΠΑ δομικά επιρρεπείς σε μεγάλα, χρόνιες ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο. Η υπερβολική ζήτηση για δολάρια, για να διατηρηθεί ο παγκόσμιος εμπορικός και αποθεματικός ρόλος του, οδηγεί σε μια «δευτερογενή» εκτίμηση του δολαρίου. Αυτή η σταθερή εκτίμηση λειτουργεί ως ένα σιωπηλό φόρος για τους Αμερικανούς εξαγωγείς, καθιστώντας τα αμερικανικά προϊόντα πιο ακριβά στις ξένες αγορές και επιδοτώντας τις εισαγωγές. Η εκτίμηση του δολαρίου κατά 5-10% υπολογίζεται ότι μειώνει τα έσοδα των εξαγωγών των ΗΠΑ κατά 30-60 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Η εξάρτηση του δολαρίου από το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα και τις αποθεματικές του λειτουργίες αναστέλλει την φυσική διόρθωση που θα επιτύγχανε η υποτίμηση του νομίσματος, η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα αποκαθιστούσε την εξωτερική ισορροπία. Αντί αυτού, τα ελλείμματα γίνονται χρόνιες, με αντίκτυπο στην αυξανόμενη ξένη ιδιοκτησία αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων. Η αμερικανική οικονομία ζει πλέον από αγαθά που δεν παράγει και αφήνει πίσω της αξιώσεις που δεν μπορεί να ξεφύγει.
