Η Lucinda Williams, μια θρυλική φιγούρα στον χώρο της μουσικής Americana, απέδειξε για άλλη μια φορά γιατί κατέχει περίοπτη θέση στην παγκόσμια μουσική σκηνή. Λίγες ημέρες μετά τα 73α γενέθλιά της και αντιμετωπίζοντας τις μετα-εγκεφαλικές επιπτώσεις ενός πρόσφατου εγκεφαλικού επεισοδίου, η Williams εμφανίστηκε στη σκηνή του Belfast Limelight, δικαιώνοντας την προσδοκία ενός κατάμεστου κοινού. Η συναυλία, που μεταφέρθηκε από το Mandela Hall λόγω απρόοπτων συνθηκών, διατήρησε μια παράξενη ηρεμία, σε αντίθεση με την τυπική ζωντάνια του χώρου.
Παρά την προσεκτική της κίνηση στη σκηνή, η παρουσία της Williams ήταν γεμάτη δυναμισμό και αποφασιστικότητα. Η φωνή της, φαινομενικά ανανεωμένη, αποκάλυψε μια νέα στιλπνότητα, με τις φράσεις της να γίνονται πιο εμπεριστατωμένες και το vibrato της να αιχμαλωτίζει το φως. Το πρόγραμμα ξεκίνησε με το ομότιτλο τραγούδι του νέου της, 16ου album, “World’s Gone Wrong”. Το κομμάτι, με τις σταθερές αρμονίες και την αργή, προειδοποιητική slide κιθάρα, λειτούργησε ως ύμνος διαμαρτυρίας. “Εμείς οι άνθρωποι… οι άνθρωποι έχουν τη δύναμη”, δήλωσε, παραπέμποντας στην Patti Smith, με την μπάντα της να ανταποκρίνεται με αφοπλιστική δύναμη. Ο κιθαρίστας Marc Ford (πρώην Black Crowes) πρόσθεσε blues γραμμές με αργή, εκφραστική ευφράδεια, ενώ ο ντράμερ Brady Blade συνέβαλε με ένα διάχυτο, φασματικό ηχητικό τοπίο, ωθώντας τη μουσική σε ουράνια ύψη.
Οι πιο δυνατές στιγμές της βραδιάς αναδείχθηκαν όταν η γραφή της Williams έδωσε έμφαση στις μικρές, καθημερινές λεπτομέρειες. Το “Right in Time” μετέτρεψε στιγμές όπως το βράσιμο του νερού ή την αφαίρεση κοσμημάτων σε φορτισμένη οικειότητα. Το “Car Wheels on a Gravel Road” εξερεύνησε τις μνήμες μέσω της όσφρησης και του ραδιοφώνου, με την απλότητά του να προκαλεί έντονα συναισθήματα. Στη συνέχεια, το “You Can’t Rule Me” αποτέλεσε κορυφαία στιγμή, με ένα delta boogie να ανεβάζει το τέμπο στο διπλάσιο. Ήταν παρατηρήσιμη μια σχετική ομοιογένεια στην εκτέλεση των νέων τραγουδιών διαμαρτυρίας, που εστιάζουν στην οικονομική πίεση, τη φυλετική αδικία και την εξουσία. Ωστόσο, η Williams υποστήριξε πειστικά ότι αυτά τα ζητήματα βρίσκονται “στο προσκήνιο” και όλοι χρειάζονται ανακούφιση.
Η βραδιά έκλεισε με την ερμηνεία του “Rockin’ in the Free World” του Neil Young, μετατρέποντας το χώρο σε ένα φωνητικό, συλλογικό τραγούδι. Η Williams, εμφανώς ευχαριστημένη, αιφνιδιάστηκε: “Είναι υπέροχο να είμαι στο Δουβλίνο… ωχ, συγγνώμη – Μπέλφαστ. Θα με συγχωρέσετε;” Η αποθέωση του κοινού ήταν η απάντηση.
Η Lucinda Williams θα εμφανιστεί στο Town Hall, Birmingham, στις 29 Ιανουαρίου, και θα συνεχίσει την περιοδεία της στο Ηνωμένο Βασίλειο έως τις 7 Φεβρουαρίου.
