Στη Νέα Υόρκη, ο oah Segan σκηνοθετεί ένα αστυνομικό νουάρ με ελαφρύ άγγιγμα, το “The Only Living Pickpocket in New York”, μια ταινία που εστιάζει στην απόσταση μεταξύ παλιού και νέου. Μέσα από αναμνήσεις για το πώς ήταν τα πράγματα κάποτε και χαρακτήρες που αρνούνται να συμβαδίσουν με την ψηφιακή πρόοδο, έρχεται σε αντίθεση με την νεότερη γενιά που χλευάζει όσους χάνουν την επαφή τους με τον σύγχρονο κόσμο. Αν και το θέμα μπορεί να θεωρηθεί κάπως υπερβολικά τονισμένο, η ταινία δικαιολογεί με πειστικό τρόπο την αξία του παρελθόντος, αποτελώντας μια γρήγορη αναφορά σε ένα αστυνομικό θρίλερ της δεκαετίας του ’70, με δανεισμένη αίγλη από παλιότερες εποχές.
Ο τίτλος, δανεισμένος εν μέρει από ένα τραγούδι των Simon & Garfunkel, αναφέρεται σε έναν πρωταγωνιστή μιας εξαφανιζόμενης φυλής, έναν πορτοφολά που υπερηφανεύεται για τους παλιούς τρόπους του. Παρόλο που μπορεί να κλέβει smartphones, δεν κατέχει ο ίδιος κανένα. Τον ρόλο ενσαρκώνει ο John Turturro, ένας ηθοποιός που δεν έχει βρεθεί συχνά σε πρωταγωνιστικούς ρόλους τελευταία. Αυτή η επιστροφή σε έναν ουσιαστικό ρόλο είναι ευπρόσδεκτη, ειδικά για κάποιον που θα μπορούσε να είχε διαγράψει μια πιο λαμπρή καριέρα ως πρωταγωνιστής σε διαφορετική εποχή.
Ο χαρακτήρας του Harry, αν και βγαλμένος από ένα φθαρμένο αστυνομικό μυθιστόρημα, λειτουργεί μόνος, τηρεί τη ρουτίνα του και είναι καλύτερος κλέφτης παρά πατέρας. Το πάθος της ταινίας βρίσκεται εν μέρει στην οικειότητα. Η νοσταλγία μπορεί να γίνει δικαιολογία για πολλούς κινηματογραφιστές, αλλά εδώ υπάρχει και γνήσια ειλικρίνεια.
Ο Harry ακολουθεί κυρίως απλές κλοπές, δραστηριοποιείται στο μετρό, ζει στο Bronx αλλά βρίσκει το περισσότερο έργο του στο Manhattan. Πουλάει τα κλοπιμαία σε έναν παλιό φίλο, τον ενεχυροδανειστή Ben (Steve Buscemi), και περνά τον ελεύθερο χρόνο του φροντίζοντας τη σύζυγό του, η οποία πάσχει από μια εκφυλιστική ασθένεια που την καθιστά άφωνη και ακίνητη. Όπως συμβαίνει συχνά με έναν χαρακτήρα αυτού του τύπου, ο Harry κάνει το λάθος να κλέψει από το λάθος άτομο, τον σπασικλά της κόρης μιας ισχυρής οικογένειας του οργανωμένου εγκλήματος (Will Price, πειστικά αντιπαθής), και πρέπει να βρει μια διέξοδο από μια επικίνδυνη κατάσταση πριν τελειώσει η μέρα.
Πρόκειται για μια ταινία όπως την περιμένει κανείς, αλλά είναι αρκετά ελκυστική και συμπυκνωμένη στα 88 λεπτά της. Αυτό που κάποτε θεωρούνταν δεδομένο, στις “καλές παλιές μέρες” που θα θυμόταν με αγάπη ο Harry, μπορεί τώρα να μοιάζει με θαύμα. Όπως θα περίμενε κανείς, δεδομένου του τίτλου, πρόκειται για μια ταινία γυρισμένη σε πραγματικές τοποθεσίες της Νέας Υόρκης, μια από τις καλύτερες που έχουμε δει εδώ και καιρό. Η ζωή του Harry μπορεί να κινδυνεύει, αλλά υπάρχει μια γοητευτική ατμόσφαιρα “hangout movie” στα ταξίδια του στην πόλη, αναγκασμένος να βρει τον δρόμο του χωρίς Google Maps. Παρόλο που η επανένωσή του με την αποξενωμένη κόρη του μπορεί να φαίνεται κάπως σχηματική, επιτρέπει μια υπέροχα αποτελεσματική ερμηνεία από την Tatiana Maslany, η οποία ενσωματώνει δεκαετίες θυμού και θλίψης σε μια μόνο σκηνή. Τον κατηγορεί επίσης ότι “άσχημα” την κοιτάζει, ίσως η πιο απίθανη στιγμή της ταινίας, δεδομένου πόσο υπέροχος δείχνει ο Turturro στα 68 του. Είναι ένας δροσερός αλλά όχι υπερβολικά στιλιζαρισμένος άντρας της πόλης, και ένας τόσο συμπαθητικός, αν και ηθικά αμφισβητούμενος, σύντροφος που θα ήθελα ευχαρίστως να είχα περάσει περισσότερο χρόνο μαζί του, να κλέβει από τους Νεοϋορκέζους και να παραπονιέται για τις τιμές σε όποιον τον ακούει.
Το σενάριο του Segan δεν είναι τόσο ευφυές όσο νομίζει κάποιες φορές, και υπάρχουν κάποιες εξηγήσεις του τύπου “α, λοιπόν, έτσι συνέβη” που είναι λιγότερο δαιμόνιες και περισσότερο αστεία κατασκευασμένες. Υπάρχει επίσης μια έκπληξη τελευταίας στιγμής από έναν βραβευμένο με Όσκαρ ηθοποιό, η οποία είναι λίγο πολύ απότομη για να λειτουργήσει, δεδομένης της ιδιαίτερα εξωφρενικής του περσόνας. Ωστόσο, ο Segan καταφέρνει ένα ικανοποιητικά γλυκόπικρο τέλος. Είναι ένας ειλικρινής φόρος τιμής σε πολλά πράγματα: μια πόλη, μια εποχή, ένα είδος, μια νοοτροπία, ένας ηθοποιός στον Turturro. Και ενώ έχουμε σίγουρα ξαναβρεθεί εδώ, είναι ωραίο να επιστρέφουμε.
Το “The Only Living Pickpocket in New York” προβάλλεται στο φεστιβάλ κινηματογράφου Sundance και αναζητά διανομή.
