Η Αμάντα Σέιφριντ, γνωστή για την αφοσίωσή της στους ρόλους της, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την «μετα-κινηματογραφική φροντίδα» του κοινού, ρωτώντας με αν είδα την ταινία «The Testament of Ann Lee» με κάποιον με τον οποίο θα μπορούσα να συζητήσω τις εντυπώσεις μου. Η ανησυχία της είναι δικαιολογημένη, καθώς η ταινία, όπως παραδέχεται η σκηνοθέτις Μόνα Φάστβολντ, προκαλεί έντονα συναισθήματα, αφήνοντας λίγους αδιάφορους.
Το «The Testament of Ann Lee» περιγράφεται ως μια «επιθετική φαντασμαγορία» με έντονες οπτικές και μουσικές στιγμές, που θυμίζει το στυλ σκηνοθετών όπως ο Λαρς Φον Τρίερ ή ο Μπρούνο Ντυμόν. Η Φάστβολντ, που συνυπογράφει το σενάριο με τον σύντροφό της Μπρέιντι Κόρμπετ, δηλώνει ενθουσιασμένη όταν η ταινία προκαλεί «μοναδικές εμπειρίες».
Η Σέιφριντ, η οποία ενσαρκώνει με «ατρόμητη, πυρετώδη ερμηνεία» την Αν Λη, την αναλφάβητη κόρη ενός σιδηρουργού από το Μάντσεστερ, εντάχθηκε στους Shaking Quakers το 1758. Η θρησκευτική αυτή ομάδα, γνωστή για τις έκστατικές, τρεμάμενες χορευτικές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια των τελετών, ακολουθούσε έναν ασκητικό βίο. Η μουσική επένδυση της ταινίας, βασισμένη σε πραγματικούς ύμνους και πνευματικά τραγούδια των Shaker, έχει δημιουργηθεί από τον Όσκαρ-νικητή συνθέτη Ντάνιελ Μπλούμπεργκ.
Το 1774, η Λη και οι ακόλουθοί της έφεραν τη θρησκεία στις ΗΠΑ, ιδρύοντας ένα χωριό στην κομητεία Albany της Νέας Υόρκης, κηρύττοντας τον πασιφισμό, την ισότητα φυλής και φύλου, και την αγαμία. Η τραγική απώλεια των τεσσάρων παιδιών της ενέτεινε την θρησκευτική της αφοσίωση, οδηγώντας την να «μητροποιήσει τον κόσμο», όπως περιγράφει η Φάστβολντ.
Η Φάστβολντ, η οποία ανακάλυψε την ιστορία της Αν Λη κατά την έρευνά της για την προηγούμενη ταινία της, «The World to Come», τονίζει την επικαιρότητα της ιστορίας της Λη. «Χρειαζόμαστε την ηγεσία να προέρχεται από μια θέση φόβου και εκφοβισμού, που είναι το αντίθετο από την Αν Λη. Εκείνη ηγήθηκε από μια θέση φροντίδας, μητρότητας και ισότητας».
Η συνεργασία μεταξύ Φάστβολντ και Σέιφριντ δεν είναι η πρώτη, καθώς είχαν συνεργαστεί σε επεισόδια της σειράς «The Crowded Room» και στη μίνι-σειρά «Long Bright River». Η Σέιφριντ, μιλώντας για την προετοιμασία της, αναφέρει: «Υπήρχε πολλή επαναλαμβανόμενη κίνηση, χρησιμοποιώντας το σώμα μου με έναν τρόπο που δεν είχα ξανακάνει ποτέ».
Η Σέιφριντ περιγράφει την ερμηνεία της Αν Λη ως μια «αμόλυντη πάθηση και αφοσίωση», ενώ παράλληλα εκφράζει τον φόβο της, παρόμοιο με αυτόν που ένιωσε για τον ρόλο της Μάριον Ντέιβις στην ταινία «Mank». Παρά την αναγνώριση της ερμηνείας της από κριτικούς, η Σέιφριντ δεν έχει λάβει υποψηφιότητα για Όσκαρ για τον ρόλο της Αν Λη, κάτι που ίσως αποδίδεται σε πιθανές ανησυχίες της Ακαδημίας μετά από πρόσφατα περιστατικά στα social media. Ωστόσο, η Σέιφριντ δηλώνει ότι δεν χρειάζεται ένα Όσκαρ για να νιώσει επιτυχημένη, έχοντας ήδη πετύχει με την προηγούμενη ταινία της, «The Housemaid».
Η ερμηνεία της στην ταινία απαιτούσε τεχνική αρτιότητα, χορογραφία και ζωντανή ερμηνεία, στοιχεία που την κατέστησαν πιο απαιτητική από προηγούμενους μιούζικαλ ρόλους της. Για να χαλαρώσει μετά από τις έντονες σκηνές, άκουγε «κάτι εντελώς διαφορετικό, όπως οι Backstreet Boys».
Η Φάστβολντ, αναφερόμενη στην προσωπική της ζωή, εξηγεί πως προσπαθεί να παρουσιάζει στα παιδιά της την αγάπη της για την εργασία της, αντί να εστιάζει στην απουσία της. Η Σέιφριντ, με τη σειρά της, επιτρέπει στα παιδιά της να βλέπουν την ευαλωτότητά της, τονίζοντας ότι η εργασία της είναι σημαντική για εκείνη.
Και οι δύο γυναίκες εκφράζουν τον θαυμασμό τους η μία για την άλλη. Η Φάστβολντ περιγράφει τη Σέιφριντ ως «λίγο τρελή, με την καλή έννοια», ενώ η Σέιφριντ χαρακτηρίζει τη Φάστβολντ ως «γενναία», τονίζοντας την ικανότητά της να ακολουθεί το δικό της μονοπάτι.
Το «The Testament of Ann Lee» κυκλοφορεί στις κινηματογραφικές αίθουσες του Ηνωμένου Βασιλείου από τις 20 Φεβρουαρίου.
