Η δικαστική διαμάχη που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή την εβδομάδα στο Ανώτατο Δικαστήριο μεταξύ του Sting και των πρώην συνεργατών του στους The Police, Stewart Copeland και Andy Summers, αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο στην ιστορία ενός τραγουδιού, του οποίου η αρνητική ενέργεια φαίνεται να έχει διαχυθεί στην πραγματική ζωή. Το “Every Breath You Take” βρίσκεται στο επίκεντρο μιας αγωγής που έχουν καταθέσει οι Copeland και Summers εναντίον του Sting, ισχυριζόμενοι ότι τους οφείλει δικαιώματα που συνδέονται με τη συμβολή τους στο ιδιαίτερα δημοφιλές τραγούδι, ειδικά από τα κέρδη του streaming, τα οποία εκτιμώνται συνολικά στα 2 εκατομμύρια δολάρια (1,5 εκατομμύριο λίρες).
Η νομική ομάδα του Sting αντεπιτέθηκε, υποστηρίζοντας ότι προηγούμενες συμφωνίες μεταξύ εκείνου και των συνεργατών του σχετικά με τα δικαιώματά τους από το τραγούδι δεν περιλαμβάνουν τα έσοδα από το streaming. Επικαλέστηκαν, δε, σε έγγραφα πριν από τη δίκη, ότι το δίδυμο μπορεί να έχει “υπερβολικά πληρωθεί”. Κατά την εναρκτήρια ημέρα της ακρόασης, αποκαλύφθηκε ότι από την κατάθεση της αγωγής, ο Sting έχει καταβάλει 870.000 δολάρια (647.000 λίρες) για να διορθώσει αυτό που ο δικηγόρος του χαρακτήρισε ως “ορισμένες παραδεκτές ιστορικές υποπληρωμές”. Παρόλα αυτά, εκκρεμούν ακόμη αρκετά πιθανά μελλοντικά κέρδη για συζήτηση.
Η διαμάχη δεν αφορά κάποια ξεχασμένη παλιά επιτυχία, με τα μέλη του συγκροτήματος να επιδιώκουν απλώς την ανακατανομή παλαιότερων εσόδων – οποιαδήποτε ερμηνεία των συμφωνιών μεταξύ των συνεργατών θα έχει τεράστιο και συνεχιζόμενο οικονομικό αντίκτυπο. Καθώς ξεκινούν οι ακροάσεις, το “Every Breath You Take” βρίσκεται στο Top 10 των πιο πολυ-streamαρισμένων τραγουδιών καθημερινά παγκοσμίως στο Spotify, συγκεντρώνοντας περίπου 3,5 εκατομμύρια αναπαραγωγές μόνο σε αυτή την πλατφόρμα καθημερινά: περισσότερες από ορισμένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια των τελευταίων χρόνων, όπως το “Birds of a Feather” της Billie Eilish και το “Die With a Smile” των Lady Gaga και Bruno Mars. Στο Spotify, οι ροές αυξήθηκαν κατά 89% το 2024 και συνεχίζουν να ανεβαίνουν, αυξανόμενες κατά 36% πέρυσι, με ιδιαίτερη δημοτικότητα στις Αμερικανικές ηπείρους: οι ΗΠΑ, το Μεξικό, η Βραζιλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι οι μεγαλύτερες αγορές του τραγουδιού.
Αυτό καθιστά το “Every Breath You Take” μια εξαιρετικά παραγωγική μηχανή για δικαιώματα εκδοτικής δραστηριότητας (δηλαδή, σύνθεσης τραγουδιών), τα οποία διοχετεύονται κυρίως στον Sting (είναι ο μοναδικός πιστωμένος συνθέτης, αν και οι Copeland και Summers λαμβάνουν το 15% της έκδοσης μέσω συμφωνίας που χρονολογείται από το 1977). Το “Every Breath You Take” επωφελήθηκε από την ένταξή του στο soundtrack του “Stranger Things”, εμφανιζόμενο στις δεύτερη και τέταρτη σεζόν, και, όπως πολλά άλλα τραγούδια καθώς οι θαυμαστές επανεξετάζουν ολόκληρο το έπος επιστημονικής φαντασίας/φαντασίας, κέρδισε μια ώθηση στο streaming – αλλά ήταν επίσης τεράστιο στο TikTok εκτός της σειράς.
Έφτασε στο Νο 1 στα charts στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ όταν κυκλοφόρησε αρχικά το 1983. Και το τραγούδι του 1997 “I’ll Be Missing You”, ο μεταθανάτιος φόρος τιμής του Puff Daddy και της Faith Evans στον Notorious BIG, το οποίο ενσωμάτωσε σε μεγάλο βαθμό το τραγούδι, ήταν μια παγκόσμια επιτυχία στα charts. Όμως, η αιώνια επιτυχία του “Every Breath You Take” κρύβει τις διάφορες μορφές σύγκρουσης στην καρδιά του.
Ο Sting δήλωσε ότι σκόπευε να γράψει ένα “ρομαντικό, κάπως σαγηνευτικό” τραγούδι και αναγνώρισε ότι “δεν είναι καθόλου πρωτότυπο· έχει μια τυπική ακολουθία συγχορδιών που πιθανότατα κλέφτηκε από το “Stand By Me” του Ben E King”. (Έχει επίσης αποδώσει έμπνευση από το “Slip Slidin’ Away” του Paul Simon – όλες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες γύρω από μια δικαστική ακρόαση που επικεντρώνεται στη σύνθεση τραγουδιών). Είναι τόσο κλασικό που ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Aarhus της Δανίας το βρήκαν ως το πιο καθολικά ελκυστικό τραγούδι όσον αφορά την προσαρμογή στους ρυθμούς της καθημερινής ζωής: “ένα πολύ ευχάριστο, ίσως και λίγο βαρετό τραγούδι”, όπως το χαρακτήρισε ο επικεφαλής ερευνητής της μελέτης το 2021.
Ωστόσο, το “Every Breath You Take” αντλεί τη δύναμή του από το διαβολικό τέχνασμα που παίζει στον ακροατή. Ο Sting το διατήρησε ως μια τρυφερή μπαλάντα με μια καθησυχαστικά απλή και κλασική δομή, γεμάτη υποσχέσεις αιώνιας αγάπης και υποστήριξης. Είναι απόλυτα δυνατόν να λάβει κανείς αυτά τα λόγια κατά λέξη, και η Faith Evans δεν χρειάστηκε να αλλάξει πολλά για να το μετατρέψει σε ένα αγνό τραγούδι αφοσίωσης στον νεκρό σύζυγό της. Παίζεται, φαινομενικά χωρίς ειρωνεία, σε γάμους. Αλλά ο Sting πρόσθεσε αυτό που ονόμασε “μια καταναγκαστική δύναμη πίσω από αυτό, μέχρι σημείου εμμονής, όπου γίνεται κάπως δυσοίωνο” – κάνοντας αυτή την ειλικρινή δήλωση αγάπης τα λόγια ενός καταδιώκτη που δεν μπορεί να αφήσει.
Υπάρχει κάτι κοντά στο δαιμονικό στην ήρεμη, αποφασιστική χειραγώγησή του, και ο Sting – ο οποίος το χαρακτήρισε “ένα κακό μικρό τραγούδι, πραγματικά αρκετά κακό” – ένιωσε ακόμη και την ανάγκη να αναιρέσει το ξόρκι με το σινγκλ του 1985 που έδωσε ουσιαστικά την αρχή στην σόλο καριέρα του, “If You Love Someone Set Them Free”. “Έπρεπε να γράψω το αντίδοτο”, είπε, “αφού είχα δηλητηριάσει τους ανθρώπους με αυτό το φρικτό πράγμα”.
Το “Every Breath You Take” ήταν επίσης εφιαλτικό στην παραγωγή του, όπως και ολόκληρο το εξαιρετικά δημοφιλές άλμπουμ “Synchronicity”, στο οποίο εμφανίστηκε. “Όταν φτάσαμε στο ‘Synchronicity’, είχαν βαρεθεί ο ένας τον άλλον”, δήλωσε ο παραγωγός του άλμπουμ Hugh Padgham. “Ο Sting και ο Stewart μισούσαν ο ένας τον άλλον, και παρόλο που ο Andy δεν έδειχνε τόση δηλητηριώδη συμπεριφορά, μπορούσε να είναι αρκετά γκρινιάρης – και υπήρχαν τόσο λεκτικές όσο και σωματικές συγκρούσεις στο στούντιο”. Ήταν το “Every Breath You Take” που σχεδόν τους έφερε στο σημείο θραύσης, με τον Copeland να αισθάνεται περιορισμένος από το πολύ σφιχτό, ευθύ μοτίβο ντραμς του τραγουδιού. Ο Padgham θυμήθηκε: “Ο Stewart έλεγε, ‘Θέλω να βάλω το κομμάτι μου στα ντραμς!’ και ο Sting έλεγε, ‘Δεν θέλω να βάλεις το κομμάτι σου στα ντραμς! Θέλω να βάλεις αυτό που θέλω να βάλεις!’ και συνεχίζονταν έτσι. Ήταν πραγματικά δύσκολο… Θυμάμαι επίσης πολύ καθαρά να δουλεύουμε εντατικά για 10 ημέρες… και να μην έχουμε τίποτα σε κασέτα που να ακούγεται.”
Αν ο Copeland αισθανόταν περιορισμένος από το όραμα του Sting για το τραγούδι, ο Summers έχει ισχυριστεί ότι είχε μια πιο βαθιά επίδραση σε αυτό: “Ήταν σκουπίδι μέχρι να παίξω εγώ”, είπε το 2016. Ανταποκρινόμενος σε μια demo έκδοση που έπαιξε ο Sting πάνω από ακορντέ στα όργανα, ο Summers πρότεινε το arpeggiated κιθαριστικό ριφ, όπως είπε αργότερα, ως έναν τρόπο “να κρατήσουμε αυτούς τους άλλους μαλάκες χαρούμενους. Το τραγούδι αυτό θα είχε πεταχτεί. Ο Sting και ο Stewart δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν στο πώς θα πήγαιναν το μπάσο και τα ντραμς. Ήμασταν στη μέση του ‘Synchronicity’ και ο Sting λέει, ‘Λοιπόν, προχώρα λοιπόν, μπες εκεί μέσα και κάν’ το δικό σου. Και το έκανα με ένα take. Όλοι σηκώθηκαν και χειροκρότησαν.”
Σωματικές συμπλοκές συνεχίστηκαν στην περιοδεία “Synchronicity”, με τον Copeland να σπάει ένα πλευρό του Sting. Ο Copeland αργότερα το απέρριψε ως “παιχνίδι”, αλλά τα ρήγματα αποδείχθηκαν πολύ βαθιά. Ο Sting ήθελε να εξερευνήσει τη μουσική δημιουργία με άλλους και οι Police διαλύθηκαν στο απόγειο της επιτυχίας τους, κερδίζοντας τον θρύλο τους ως ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ροκ συγκροτήματα της ιστορίας.
Απαντώντας σε μια ερώτηση αναγνώστη της Guardian το 2024, ο Copeland δήλωσε ότι αυτή η φήμη δεν ήταν εντελώς δίκαιη. “Τρώγαμε ο ένας τον λαιμό του άλλου στο στούντιο, αλλά αυτοί οι δύο μάγκες έβγαλαν απίστευτο υλικό και τα πηγαίναμε πολύ καλά στη σκηνή, στο βαν, στο αεροπλάνο. Μέχρι σήμερα ακόμη στέλνουμε ο ένας στον άλλον ηλίθια κλιπ στο Instagram. Είναι μύθος ότι ο Sting κι εγώ τσακωνόμασταν όλη την ώρα.”
Ένα άλλο από τα συνεχή αστεία του συγκροτήματος επικεντρώνεται στο “Every Breath You Take”. Όπως είπε ο Copeland το 2018: “Ένα από τα αγαπημένα μας ενδο-συγκροτηματικά αστεία είναι ότι, όταν ο Puff Daddy έκανε sample το ‘Every Breath You Take’ στο ‘I’ll Be Missing You’, έκανε sample την κιθαριστική φιγούρα του Andy, όχι τη μελωδία ή τους στίχους. Ο Andy κι εγώ λέμε, ‘Πάμε Sting, πλήρωσε τον Andy τα δικαιώματά του’, κι ο Sting λέει, ‘Εντάξει Andy, ορίστε…’ Χωρίς να φτάσει καν κοντά στο πορτοφόλι του.”
Όμως, αυτό το αστείο επιχείρημα έχει γίνει πλέον πολύ πραγματικό, και με το “Every Breath You Take” τόσο δημοφιλές όσο ποτέ, οι σχέσεις στους The Police μπορεί κάλλιστα να είναι τόσο κακές όσο ήταν όταν το ηχογράφησαν.
