Μια προειδοποίηση στην αρχή της παράστασης “A Ghost in Your Ear” μας υπενθυμίζει ότι το φάντασμα δεν είναι πραγματικό. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε, αν νιώσουμε υπερβολική πίεση, είναι να βγάλουμε τα ακουστικά μας και το φάντασμα θα φύγει. Ωστόσο, η αλήθεια είναι πως δεν το επιθυμούμε, καθώς το θρίλερ του συγγραφέα Jamie Armitage καταφέρνει να προκαλέσει ανατριχίλες μέσω του ήχου, των λέξεων και των υπαινιγμών.
Το κοινό εισέρχεται σε ένα σκοτεινό αμφιθέατρο, με δυσκολία ανεβαίνοντας τα σκαλιά. Στην πλάτη κάθε θέσης κρέμονται ακουστικά, προσφέροντας πρόσβαση σε αυτή τη στοιχειωμένη εμπειρία, η οποία φέρει στοιχεία από τον MR James: ένας άντρας πηγαίνει στο απομακρυσμένο σπίτι του πρόσφατα αποθανόντος και αλλοτριωμένου πατέρα του για να το αδειάσει, οπότε το σπίτι αρχίζει να ξυπνά με παρελθοντικές απειλές.
Ως ιστορία φαντασμάτων, είναι γεμάτη από δοκιμασμένα και αληθινά μοτίβα – ένα σπίτι που βγάζει θορύβους τη νύχτα, μια ανήσυχη ψυχή, τριζάτα πατώματα, κινούμενες σκιές, δυνατά χτυπήματα, κρότους και αστραφτερά φώτα. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία ασκούν τη δύναμή τους σαν μια βόλτα σε λούνα παρκ. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Armitage και σε συνεργασία με τους ειδικούς στο ηχητικό σχεδιασμό Ben και Max Ringham, διαδραματίζεται σε ένα ηχογραφικό στούντιο, σχεδιασμένο από την Anisha Fields, όπου ένας ηθοποιός (George Blagden) και ένας ηχολήπτης (Jonathan Livingstone) ηχογραφούν ένα audiobook. Υπάρχουν πειράγματα μεταξύ τους πριν ξεκινήσει η ιστορία, μετά την οποία ο ηθοποιός γίνεται ολοένα και πιο ανήσυχος από αυτά που αφηγείται, ενώ οι στιγμές αιφνίδιου, απόλυτου τρόμου είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές.
Η μίξη του καθημερινού με το ανεξήγητο θυμίζει τη σειρά “Inside No 9” και η ανατροπή στο τέλος αξίζει αυτή τη σύγκριση. Παρόλο που οι τακτικές του τρόμου δεν είναι ιδιαίτερα νέες, από τα ξαφνικά σκοτάδια μέχρι την κοφτερή μουσική και τα “jump scares”, η παράσταση είναι κομψά εκτελεσμένη και εξαιρετικά υποκριτικά αποδοσμένη από τον ολοένα και πιο νευρικό αφηγητή. Αυτό που την καθιστά καινοτόμο είναι η εστίαση στην ακοή: υπάρχει μια ανατριχιαστικά οικεία αίσθηση του ήχου που εισέρχεται στα αυτιά μας, από το σιγανό θρόισμα των υαλοκαθαριστήρων κατά την οδήγηση του άντρα προς το σπίτι του πατέρα του, μέχρι την επιταχυνόμενη αναπνοή και τα κοφτά του αναπνευστικά. Αν ήρθατε για να τρομάξετε, είστε στο σωστό μέρος. Αυτή είναι μια καλή, παλιομοδίτικη ιστορία τρόμου, σαν τρενάκι του λούνα παρκ. Hampstead Theatre, Λονδίνο, έως 31 Ιανουαρίου.
