Η σύνθεση “Exquisite Corpse” του Anders Hillborg, εμπνευσμένη από την ομώνυμη σουρεαλιστική τεχνική όπου καλλιτέχνες όπως οι Yves Tanguy και Joan Miró συνέβαλαν σε ένα έργο χωρίς να βλέπουν τις προηγούμενες συνεισφορές, παρουσιάστηκε από την BBC National Orchestra of Wales υπό τη διεύθυνση του Ryan Bancroft. Σε αντίθεση με τους σουρεαλιστές που αναζητούσαν την έκφραση του ασυνείδητου, ο Hillborg ενσωμάτωσε τη δική του μοναδική ταυτότητα, ενώ παράλληλα ενέταξε αναφορές σε συνθέτες όπως ο Stravinsky, ο Ligeti και ο Sibelius.
Στην εκτέλεση, οι πλούσιοι ηχοχρωματικοί πειραματισμοί του Hillborg, από λεπτές αρμονικές και βαθιά μπάσα έως επιτακτικά κρουστά και οξείες πιανίσσιμες, μάγεψαν το κοινό, οδηγώντας σε ένα αιθέριο φινάλε.
Η “Lemminkäinen Suite Op 22” του Sibelius, και ειδικότερα το “Swan of Tuonela”, έφερε μια σκοτεινή, σουρεαλιστική σύνδεση. Η ιστορία του ημίθεου Lemminkäinen, που διαμελίζεται και στη συνέχεια αποκαθίσταται, αντικατοπτρίστηκε στη ζωντανή εκτέλεση της ορχήστρας. Η Amy McKean διακρίθηκε στο σόλο κορν αγγλέ, ενώ ο Bancroft κατάφερε να ισορροπήσει το δραματικό αφήγημα με την εκφραστική δύναμη του έργου.
Ανάμεσα στα δύο αυτά κομμάτια, ακούστηκε το “Cello Concerto No 2, Op 126” του Shostakovich, με σολίστ τον Alban Gerhardt. Ο Gerhardt ανέδειξε τη μελαγχολική ομορφιά του κοντσέρτου, με την άψογη εκτέλεση και την ακρίβεια στον ρυθμικό, σαρκαστικό τόνο του Shostakovich. Τέλος, ο Gerhardt, με σεμνότητα, εντάχθηκε στην τσελοκεφαλιαία ομάδα για να παίξει στη σουίτα του Sibelius, αποδεικνύοντας την αγάπη του για τη μουσική “just for the hell of it”.
