Η κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Maggie O’Farrell, “Hamnet“, από την Chloé Zhao, παρουσιάζει μια τρυφερή ελεγεία στην αγάπη και τη θλίψη. Η ταινία, που εστιάζει στον ανείπωτο πόνο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και της συζύγου του, Agnes (ή Anne) Hathaway, για τον θάνατο του 11χρονου γιου τους – γεγονός που λέγεται ότι ενέπνευσε το έργο “Άμλετ” – έχει αγγίξει βαθιά τους θεατές και έχει κερδίσει την ομόφωνη αναγνώριση των κριτικών.
Η συναισθηματική δύναμη της ταινίας μεταφέρεται από την Ιρλανδή ηθοποιό και τραγουδίστρια Jessie Buckley. Στον ρόλο της Hathaway, απέναντι στον Paul Mescal ως Σαίξπηρ, αποδίδει με μια ωμότητα και οικειότητα που της έχει ήδη χαρίσει βραβείο Critics’ Circle καλύτερης ηθοποιού, ενώ την έχει τοποθετήσει ανάμεσα στα κορυφαία φαβορί για τις Χρυσές Σφαίρες, τα Baftas και τα Όσκαρ. Ο κριτικός κινηματογράφου των The Guardian, Peter Bradshaw, την χαρακτήρισε “αυθόρμητα γοητευτική”, ενώ το Rolling Stone προέβλεψε ότι “το κοινό θα μιλάει για την ερμηνεία της Jessie Buckley για χρόνια”.
“Η Agnes ήταν η πλήρης ιστορία του τι καταλαβαίνω ότι είναι μια γυναίκα,” δήλωσε πρόσφατα η Buckley, 36 ετών. “Και η ικανότητά τους ως γυναίκες, και ως μητέρες, και ως ερωμένες, και ως άνθρωποι που διαθέτουν μια δική τους γλώσσα δίπλα σε γιγάντιους άνδρες της λογοτεχνίας όπως ο Σαίξπηρ.”
Αυτή η αίσθηση της Agnes ως ενός αχαλίνωτου όντος βρίσκει την πιο συγκλονιστική της έκφραση σε μια από τις κεντρικές σκηνές της ταινίας. Όταν η Agnes συνειδητοποιεί ότι ο Hamnet έχει πεθάνει στην αγκαλιά της, η Buckley απελευθερώνει μια κραυγή τόσο ακατέργαστη που διαπερνά την προσεγμένη ησυχία του φιλμ. Η Zhao περιέγραψε τη στιγμή ως προερχόμενη “από πέρα από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον”.
Η ικανότητα της Buckley να ενσαρκώνει ακραία συναισθήματα έχει σφυρηλατηθεί μέσα στα χρόνια – στο θέατρο και την οθόνη. Γεννημένη στο Killarney, County Kerry, η μεγαλύτερη από πέντε αδέλφια, παρακολούθησε σχολείο θηλέων και στη συνέχεια σπούδασε στη Royal Academy of Dramatic Art (Rada) στο Λονδίνο.
Η καριέρα της ξεκίνησε το 2008 ως διαγωνιζόμενη στο talent show του BBC “I’d Do Anything”, όπου διεκδίκησε τον ρόλο της Nancy σε μια θεατρική παραγωγή του “Oliver!” (τερμάτισε δεύτερη πίσω από την Jodie Prenger, και πρόσφατα χαρακτήρισε την εμπειρία “βασανιστική”). Μετά την αποφοίτησή της από τη Rada το 2013, η θεατρική της καριέρα απογειώθηκε, συμπεριλαμβανομένων πρωταγωνιστικών ρόλων στο “The Tempest” στο Shakespeare’s Globe και απέναντι στον Jude Law σε μια παραγωγή του “Henry V”. Οι πρώτες της εμφανίσεις στην οθόνη ήταν σε τηλεοπτικές σειρές του BBC όπως “War & Peace”, “Taboo”, και “The Woman in White”.
Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε στο ψυχολογικό θρίλερ “Beast”, όπου υποδύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Moll, μιας προβληματισμένης νεαρής γυναίκας που ερωτεύεται έναν λαθροθήρα ύποπτο για δολοφονίες. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Michael Pearce, δήλωσε στους The Guardian ότι η Buckley έδωσε “κάθε σταγόνα του εαυτού της” στον ρόλο. “Λόγω αυτής της αφοσίωσης, καταλήγεις με τόσες πολλές απίστευτες εκπλήξεις στην ερμηνεία. Η αρχική μου εκδοχή της Moll ήταν ελαφρώς πιο ψυχρή και συγκρατημένη, και η Jessie ενστικτωδώς την προώθησε σε κάτι πολύ πιο ζωντανό, σαν να ήταν ωμή νευρική κατάσταση που ένιωθε τα πάντα έντονα και προσπαθούσε συνεχώς να διατηρήσει αυτή την ένταση υπό έλεγχο.” Ο μοντέρ του Pearce εντυπωσιάστηκε επίσης από αυτήν. “Το πρώτο πράγμα που είπε ήταν: ‘Πού βρήκατε αυτόν τον απίστευτο ηθοποιό; Είναι τόσο συναισθηματικά ζωντανή στην οθόνη!'”
Η καριέρα της Buckley προχώρησε με πρωταγωνιστικούς ρόλους στις τηλεοπτικές σειρές “Chernobyl” και “Fargo”, και σε ταινίες όπως “Wild Rose”, “The Courier” και “I’m Thinking of Ending Things”. Υποδύθηκε μια νεότερη εκδοχή του χαρακτήρα της Olivia Colman στο σκηνοθετικό ντεμπούτο της Maggie Gyllenhaal, “The Lost Daughter”, το 2021, μια πολυβραβευμένη ερμηνεία για την οποία έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ. Στη συνέχεια, η Buckley πρωταγωνίστησε στο folk horror φιλμ του Alex Garland, “Men”, τον επόμενο χρόνο, υποδυόμενη μια χήρα που ταξιδεύει σε ένα χωριό και στοιχειώνεται από παράξενους άνδρες, όλους τους οποίους υποδύεται ο Rory Kinnear. Ο Kinnear δήλωσε στους The Guardian ότι “όλοι όσοι έχουν δουλέψει με [την Jessie] γνωρίζουν ότι θα θεωρηθεί μία από τις καλύτερες όλων των εποχών”.
Άλλες πρόσφατες ταινίες της Buckley περιλαμβάνουν μια μεταφορά του “Women Talking” (2022) και το “Wicked Little Letters” (2023). Στο θέατρο, η ερμηνεία της ως Sally Bowles σε μια επανεμφάνιση του “Cabaret” στο West End το 2021 της χάρισε το βραβείο Olivier καλύτερης ηθοποιού σε μιούζικαλ. Τον επόμενο χρόνο, κυκλοφόρησε το άλμπουμ “For All Our Days That Tear the Heart” με τον πρώην κιθαρίστα των Suede, Bernard Butler, το οποίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο Mercury.
Η σκηνοθέτης του “Cabaret”, Rebecca Frecknall, θυμήθηκε την πρώτη φορά που έκαναν πρόβα τη σκηνή που οδηγούσε στον τίτλο του έργου. “Όλοι στην αίθουσα σταδιακά σταμάτησαν αυτό που έκαναν και εστίασαν πάνω της. Δεν ξέρω τι διοχέτευε εκείνη τη στιγμή, αλλά ήταν μια από τις πιο συναρπαστικές στιγμές που έχω βιώσει ποτέ σε πρόβα.” Η Frecknall δήλωσε ότι η Buckley ήταν “τόσο ζωντανή συνεχώς, σαν να είχε ένα στρώμα δέρματος λιγότερο από οποιονδήποτε άλλο”.
Ο Ben Whishaw, ο οποίος συμπρωταγωνίστησε με την Buckley στο “Fargo” και στο “Women Talking”, δήλωσε ότι η παρακολούθηση της δουλειάς της στα γυρίσματα ήταν συναρπαστική. “Ήταν σαν να παρατηρείς ένα ζώο στο φυσικό του περιβάλλον: υπακούοντας σε ένα φυσικό ένστικτο που δεν καταλάβαινε καν, πολύ όμορφο, αλλά και, αν κάτι έμπαινε στον δρόμο της, μπορεί να δάγκωνε,” είπε. “Υπάρχουν μέρες που μοιάζει η Jessie να έχει γράψει ένα τραγούδι, ηχογραφήσει ένα άλμπουμ, μαγειρέψει μεσημεριανό για 12 άτομα και κάνει μπέιμπι, όλα πριν προλάβω να σηκωθώ από το κρεβάτι. Η ερμηνεία της στο ‘Hamnet’ είναι τώρα ανάμεσα στις αγαπημένες μου όλων των εποχών – στο ίδιο επίπεδο με Gena Rowlands, Maria Falconetti και Anna Magnani – ανθρώπους που και οι δύο αγαπάμε και σεβόμαστε.”
Η Buckley και ο σύζυγός της, που εργάζεται στην ψυχική υγεία, ζουν στο Norfolk και απέκτησαν το πρώτο τους παιδί πέρυσι, μετά το οποίο η υποδυόμενη την Agnes της έδωσε “μια βαθιά ανάγκη” να γίνει μητέρα.
Αντιμετωπίζει μια σειρά από αναγνωρισμένες ερμηνεύτριες αυτή τη σεζόν βραβείων, συμπεριλαμβανομένων των Chase Infiniti (One Battle After Another) και Renate Reinsve (Sentimental Value). Είτε θριαμβεύσει είτε όχι, η Buckley έχει δηλώσει ότι πρόθεσή της είναι “να κάνει τους ανθρώπους να νιώσουν παρά να αποσυνδεθούν, απομακρυνθούν, αδιαφορήσουν”.
