Η διπλωματία άμυνας του Ισλαμαμπάντ φαίνεται να κερδίζει έδαφος, καθώς το μαχητικό αεροσκάφος JF-17 Thunder προσελκύει ολοένα και περισσότερο ενδιαφέρον από διάφορες χώρες, μετά τις πρόσφατες αεροπορικές συγκρούσεις μεταξύ Πακιστάν και Ινδίας. Μόλις στην αρχή του νέου έτους, η ανακοίνωση για επικείμενη συμφωνία πώλησης των JF-17 στο Μπαγκλαντές, μετά από συνάντηση του Αρχηγού της Πολεμικής Αεροπορίας του Πακιστάν, Στρατηγού Zaheer Ahmed Babar Sidhu, με τον ομόλογό του από το Μπαγκλαντές, Στρατηγό Hasan Mahmood Khan, έχει φέρει το εν λόγω αεροσκάφος στο προσκήνιο. Ο Στρατηγός Khan εξήρε τις επιδόσεις του Πακιστανικού Στρατού στον αέρα και εξέφρασε την επιθυμία για υποστήριξη στην αναβάθμιση του στόλου της Πολεμικής Αεροπορίας του Μπαγκλαντές, με έμφαση στην ενσωμάτωση συστημάτων ραντάρ αεράμυνας. Εκτός από την πιθανή προμήθεια των JF-17, συζητήθηκε και η ταχεία παράδοση εκπαιδευτικών αεροσκαφών Super Mushshak.
Παράλληλα, η εφημερίδα Reuters ανέφερε ότι το Πακιστάν βρίσκεται σε συνομιλίες με τη Σαουδική Αραβία για τη μετατροπή δανείων ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε συμφωνία για μαχητικά JF-17, ενισχύοντας τη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Αυτές οι εξελίξεις έρχονται λίγους μήνες μετά την υπογραφή αμυντικής συμφωνίας τον Σεπτέμβριο. Επίσης, στα τέλη του 2025, υπήρξαν αναφορές για συμφωνία ύψους 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων με μια ανταρτική οργάνωση στη Λιβύη, το Αυτοαποκαλούμενο Λιβυκό Εθνικό Στρατό (LNA), για την πώληση περισσότερων από δώδεκα JF-17 Thunder.
Αν και το Πακιστανικό Στρατό δεν έχει επιβεβαιώσει επίσημα καμία συμφωνία με τη Λιβύη ή τη Σαουδική Αραβία, και το Μπαγκλαντές έχει εκφράσει μόνο «ενδιαφέρον», αναλυτές θεωρούν ότι τα γεγονότα του 2025 έχουν αυξήσει την ελκυστικότητα του JF-17. Το σχετικά χαμηλό κόστος του αεροσκάφους, που εκτιμάται μεταξύ 25 και 30 εκατομμυρίων δολαρίων, έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών χωρών τα τελευταία δέκα χρόνια, με τη Νιγηρία, τη Μιανμάρ και το Αζερμπαϊτζάν να έχουν ήδη το αεροσκάφος στο στόλο τους. Οι πρόσφατες εξελίξεις ενίσχυσαν επιπλέον τη φήμη των αεροπορικών ικανοτήτων του Πακιστάν.
Τον Μάιο του 2025, Ινδία και Πακιστάν ενεπλάκησαν σε μια έντονη αεροπορική σύγκρουση τεσσάρων ημερών, ανταλλάσσοντας πυραύλους και drones. Το Πακιστάν ισχυρίστηκε ότι κατέρριψε πολλά ινδικά μαχητικά, κάτι που οι ινδοί αξιωματούχοι παραδέχτηκαν αργότερα, χωρίς όμως να διευκρινίσουν τον αριθμό. «Η Πολεμική Αεροπορία του Πακιστάν (PAF) επέδειξε ανώτερη απόδοση έναντι πολύ ακριβότερων δυτικών και ρωσικών συστημάτων, καθιστώντας αυτά τα αεροσκάφη ελκυστική επιλογή για πολλές αεροπορικές δυνάμεις», δήλωσε ο Adil Sultan, πρώην Αεροπορικός Διοικητής της Πολεμικής Αεροπορίας του Πακιστάν.
Το JF-17 Thunder είναι ένα ελαφρύ, παντός καιρού, πολυρόλο μαχητικό αεροσκάφος, συνιδιοκτησίας της Pakistan Aeronautical Complex (PAC) και της κινεζικής Chengdu Aircraft Corporation (CAC). Η παραγωγή του μοιράζεται μεταξύ των δύο χωρών, με το 58% να πραγματοποιείται στο Πακιστάν και το 42% στην Κίνα. Το αεροσκάφος, που αποκαλύφθηκε δημόσια τον Μάρτιο του 2007, αντικατέστησε τα παλαιότερα αεροσκάφη του Πακιστάν, όπως τα Mirage III και J-7. Η πιο εξελιγμένη έκδοση, Block 3, εντάχθηκε σε υπηρεσία το 2020, τοποθετώντας το JF-17 στην λεγόμενη «4.5 γενιά» μαχητικών, με δυνατότητες αέρος-αέρος και αέρος-επιφάνειας, προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και ραντάρ AESA.
Η Μιανμάρ ήταν η πρώτη χώρα που αγόρασε JF-17, ακολουθούμενη από τη Νιγηρία και το Αζερμπαϊτζάν. Άλλες χώρες, όπως το Ιράκ, η Σρι Λάνκα και η Σαουδική Αραβία, έχουν επίσης εξετάσει την αγορά του. Το JF-17, αν και δεν χρησιμοποιείται από την κινεζική αεροπορία, αποτελεί τον πυρήνα της πολεμικής δύναμης του Πακιστάν.
Σύγκριση με άλλα μαχητικά: Τα JF-17 Block 3 ανήκουν στην 4.5 γενιά, ενώ τα πλέον εξελιγμένα αεροσκάφη παγκοσμίως είναι της 5ης γενιάς (π.χ. F-22, J-20), τα οποία διαθέτουν τεχνολογία stealth. Παρόλο που τα JF-17 δεν έχουν stealth, διαθέτουν ειδικές επιστρώσεις για τη μείωση του ίχνους ραντάρ και προηγμένες δυνατότητες εμπλοκής σημάτων. Η τιμή του JF-17 (25-30 εκατομμύρια δολάρια) είναι σημαντικά χαμηλότερη σε σύγκριση με αεροσκάφη όπως το Rafale (πάνω από 90 εκατομμύρια δολάρια). Η ελκυστικότητα του JF-17 έγκειται στην οικονομική του αποδοτικότητα, τις χαμηλότερες απαιτήσεις συντήρησης και την «αποδεδειγμένη μάχη» του, χωρίς τις πολιτικές προϋποθέσεις των δυτικών πωλητών.
Το Πακιστάν εκμεταλλεύεται την πρόσφατη στρατιωτική του παρουσία για να προωθήσει το JF-17 ως μια αποδεδειγμένη, προσιτή επιλογή για χώρες με περιορισμένους αμυντικούς προϋπολογισμούς. Η αλλαγή στάσης του Μπαγκλαντές προς το Πακιστάν, μετά την αλλαγή κυβέρνησης το 2024, και το ενδιαφέρον για κινεζικά J-10s, υποδεικνύουν μια στρατηγική ευθυγράμμιση. Η πώληση μαχητικών αεροσκαφών είναι μια μακροπρόθεσμη δέσμευση, και η επιλογή του JF-17 από το Μπαγκλαντές υποδηλώνει μια στρατηγική συνεργασία.
