Το False Aralia, ένα project που κινείται ανάμεσα σε δισκογραφική εταιρεία και καλλιτεχνική δημιουργία, εξαφανίζεται σε μια ομιχλώδη χαράδρα. Λειτουργεί ως δισκογραφική, όπου κάθε EP παρουσιάζει έναν διαφορετικό καλλιτέχνη και κάθε εξώφυλλο, σχεδιασμένο από τον Nick Almquist, φέρει ένα μοναδικό αφηρημένο μονοχρωματικό σκίτσο. Ωστόσο, όλα τα κομμάτια είναι αριθμημένα και όχι ονοματισμένα, και κάθε EP είναι ουσιαστικά η δημιουργία ενός μόνο παραγωγού, του Izaak Schlossman (με την ονομασία IS), ο οποίος συνεργάζεται με μια διαρκώς μεταβαλλόμενη ομάδα καλλιτεχνών.
Η μουσική μοιάζει να διαφεύγει προς την ομίχλη, όχι μόνο αρνούμενη την ταξινόμηση σε είδος, αλλά και σαν να εξατμίζεται καθώς παίζει. Η πιο εμφανής σύγκριση είναι με τη σκηνή του microhouse των αρχών της δεκαετίας του 2000, όπου καλλιτέχνες όπως ο Vladislav Delay, ο Isolée και ο Ricardo Villalobos δημιουργούσαν ήπια, ρυθμικά κομμάτια με την ίδια playful λεπτομέρεια που θα μπορούσε κανείς να ακούσει σε ένα τροπικό δάσος. Τα κομμάτια του False Aralia διαθέτουν επίσης έντονη αίσθηση dub techno, χάρη στις μελαγχολικές, αχνές χορδές. Ένα κομμάτι όπως το “01” από τον Externalism έχει έναν ρυθμικό, χαλαρό dub ρυθμό, χωρίς όμως τους σταθερούς ρυθμούς τέσσερα-τέσσερα της techno. Ο Schlossman πλησιάζει περισσότερο σε αυτό το ύφος στο σχεδόν Kraftwerk-ικό EP “Iri.gram” ή στο “03” του Borgesian Term, ένα άριστα ενορχηστρωμένο groove χτισμένο από ζωντανά ντραμς, έντονα παραμορφωμένα φωνητικά και ήχους που προκαλούν ASMR.
Η τραγουδίστρια Anya Prisk συμμετέχει σε τέσσερις κυκλοφορίες, με τη φωνή της να επεξεργάζεται τόσο έντονα που γίνεται ένα ακόμη συνθετικό ηχητικό στοιχείο. Ωστόσο, η μοναδική παραχώρηση του Schlossman στην παραδοσιακή σύνθεση τραγουδιού, το εκπληκτικό “01” των Vehicular (με ερμηνεία από τον Lucas Deleon), μοιάζει με chillout μουσική για ένα πραγματικά παγωμένο σημείο δίπλα στην πισίνα ενός θέρετρου εκτός σεζόν. Τα κομμάτια του False Aralia μοιάζουν να διπλώνουν τις γωνίες της πραγματικότητας με την ευαισθησία ενός ειδικού στην οριγκάμι, επιτρέποντας μας να ρίξουμε μια ματιά σε έναν απαλό, εστιασμένο εναλλακτικό κόσμο.
Ακολουθούν επίσης σύντομες περιγραφές για νέα κομμάτια από άλλους καλλιτέχνες: Η Frances Chang παρουσιάζει το “I Can Feel the Waves”, ένα γοητευτικό κομμάτι που θυμίζει μια πιο εξημερωμένη εκδοχή του ιδιόρρυθμου πιάνου και των συνομιλητικών στίχων της Astrid Sonne. Η Robyn, με το “Sexistential”, κυκλοφορεί ένα τολμηρό ραπ για τις ερωτικές αναδιατάξεις του dating κατά τη διάρκεια solo IVF. Το “They Keep Trying to Find You” του Bonnie “Prince” Billy είναι ένα λιτό και ηλιόλουστο, αλλά ταυτόχρονα σκοτεινό, κομμάτι που τραγουδά έναν φόρο τιμής σε κάποιον που θα έκανε τα πάντα για να παραμείνει κρυμμένος. Ο A$AP Rocky, στο “Punk Rocky”, εκφράζει τη θλίψη του και προσπαθεί να γράψει τραγούδια αγάπης σε μια ψυχεδελική ατμόσφαιρα. Ο Peter Gabriel, στο πλαίσιο της κυκλοφορίας ενός νέου single κάθε πανσέληνο, παρουσιάζει το “Been Undone”, ένα συγκινητικό κομμάτι για την ανθρώπινη πτώση και το άγχος για το κενό. Οι Doechii και SZA συνεργάζονται στο “Girl, Get Up”, ένα κομμάτι όπου οι έντονοι στίχοι της Doechii απαλύνονται από το αισθησιακό ρεφρέν της SZA. Η Juni Habel, με το “Evergreen in Your Mind”, εξερευνά το χάσμα μεταξύ πραγματικότητας και μνήμης με ηχοχρωματισμένες φωνητικές αρμονίες πάνω σε μια καθησυχαστική ακουστική κιθάρα.
