Η Κέιτι Λέουνγκ, γνωστή από τον ρόλο της Τσόου Τσάνγκ στη σειρά ταινιών “Χάρι Πότερ“, αφήνει πίσω τα ξόρκια για να φορέσει τα κοστούμια της αριστοκρατίας, ενσαρκώνοντας την Lady Araminta Gun στη δημοφιλή σειρά του Netflix, “Bridgerton”. Η ηθοποιός εξέφρασε την ικανοποίησή της για τον ρόλο της μητέρας, επισημαίνοντας ότι “βλέπει τον εαυτό της” σε αυτόν, καθώς πλέον είναι και η ίδια μητέρα. “Σίγουρα όχι, δεν με πείραξε καθόλου”, δήλωσε με γέλιο, όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσε να νιώσει αδικημένη που δεν υποδύεται τον ρομαντικό πρωταγωνιστικό ρόλο. “Μοιάζω νεότερη για την ηλικία μου – όπως πιστεύουν οι περισσότεροι στη Δύση για τους Ασιάτες – αλλά ένιωσα πραγματικά ότι αναγνωρίστηκα, όταν τελικά μου δόθηκε ο ρόλος μιας μητέρας.”
Ο ρόλος της Lady Araminta Gun, μιας αδίστακτης αριστοκράτισσας που επιδιώκει να παντρέψει τις δύο έφηβες κόρες της, ιδανικά με μέλη της οικογένειας Bridgerton, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί την ετεροθαλή της κόρη, Sophie, σε θέση υπηρέτριας, είναι ιδιαίτερα γοητευτικός. “Οι showrunners με διαβεβαίωσαν ότι δεν θα ήταν ο αρχετυπικός ρόλος της κακιάς θετής μητέρας”, ανέφερε η Λέουνγκ. “Ήθελαν να βρουν την ανθρώπινη πλευρά της Araminta. Ήθελαν να βεβαιωθούν ότι γνώριζα το παρελθόν της, τους αγώνες της, γιατί παίρνει αυτές τις αποφάσεις και γιατί είναι τόσο ισχυρή.”
Η Λέουνγκ παραδέχεται ότι η Araminta, όπως φαίνεται στα πρώτα επεισόδια, είναι πράγματι “πολύ κακιά” απέναντι στην Sophie. “Το θέμα με εκείνη, και με πολλούς από τους χαρακτήρες στο Bridgerton, είναι ότι κάνουν αυτά τα τρομερά πράγματα, κάνουν λάθη, είναι άνθρωποι”, εξηγεί. “Όταν δεις το τελευταίο επεισόδιο, μπορεί να σκεφτείς διαφορετικά, και αυτό είναι υπέροχο, γιατί κανονικά δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με αυτούς τους ‘κακούς’ χαρακτήρες. Το κίνητρό της πηγάζει από την αγάπη και την προστασία για τις κόρες της. Το καταλαβαίνω, έχοντας γίνει μητέρα”, λέει, αναφερόμενη στον γιο της που πρόσφατα έκλεισε τα τρία. “Θα κάνεις τα πάντα για τα παιδιά σου. Δεν νομίζω ότι θα ένιωθα έτσι πριν.”
Η ένταξη σε ένα τόσο μεγάλο πρότζεκτ όπως το “Bridgerton” ήταν μια ευλογία για εκείνη. “Νιώθω πραγματικά ευλογημένη, ειλικρινά”, δήλωσε. Είναι συνηθισμένη σε μεγάλες παραγωγές, καθώς ο πρώτος της ρόλος ήταν ως Cho Chang στις ταινίες “Χάρι Πότερ”. “Νιώθω αρκετά οικεία, κατά κάποιον τρόπο. Επίσης, είμαι μεγαλύτερη και σε ένα σημείο της ζωής μου όπου δεν με τρομάζει τόσο το να μπαίνω σε κάτι που φαίνεται τόσο μεγάλο.” Οι ταινίες “Χάρι Πότερ” συνέπεσαν με την άνοδο των social media και του ακραίου διαδικτυακού fandom, κάτι με το οποίο έχουν να αντιμετωπίσουν και οι πρωταγωνιστές του “Bridgerton”, συχνά με έντονη, απαράδεκτη και ρατσιστική ρητορική.
Η Λέουνγκ, ωστόσο, δεν δείχνει να ανησυχεί. Έχει περάσει από κάτι παρόμοιο με τον “Χάρι Πότερ” και, σε κάποιο βαθμό, με το “Arcane”, την animated σειρά του Netflix που βασίζεται στο σύμπαν του βιντεοπαιχνιδιού “League of Legends”, όπου δανείζει τη φωνή της σε έναν χαρακτήρα. Η ηθοποιός δηλώνει ότι έχει μάθει να διατηρεί μια υγιή απόσταση από τον “θόρυβο” γύρω από τη δουλειά της. “Ακόμα νοιάζομαι για την τέχνη [του υποκριτής], θέλω να τα πάω καλά, αλλά μπορώ να το αφήσω πίσω μόλις τελειώσω για την ημέρα και να πάω σπίτι και να ζήσω αυτήν την άλλη ζωή. Είναι περισσότερο σαν δουλειά για μένα παρά το παν και το τέλος, κάτι που ένιωθα για την υποκριτική όταν ήμουν στα 20 μου.”
Η Λέουνγκ εμφανίζεται προσγειωμένη και στοχαστική. Έχει υπάρξει υπέρμαχος της ευαισθητοποίησης για τη σεξουαλική βία κατά των γυναικών και στο Instagram είναι εξίσου πιθανό να αναρτήσει για τα δεινά στη Γάζα όσο και για τη δική της δουλειά. Συζητάμε για την άνοδο της ακροδεξιάς και την εξάπλωση της αντιμεταναστευτικής ρητορικής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι τρομακτικό, λέει: “Νιώθω σαν να το έχω βιώσει, στο σούπερ μάρκετ, στην καθημερινή ζωή. Είμαι πολύ ενήμερη ότι ζω σε μια φούσκα στο Λονδίνο, γιατί αν υπάρχει κάπου που είναι πολυπολιτισμικό, αυτό είναι το Λονδίνο.” Στην περιοχή της, ειδικά, λέει, “υπάρχει μια αληθινή αίσθηση κοινότητας και συμπερίληψης και όλα αυτά, και ακόμη και τότε, το βιώνω. Ανησυχώ. Και δεν είναι μόνο η Βρετανία, είναι παντού στον κόσμο.”
Η Λέουνγκ μεγάλωσε μετακινούμενη μεταξύ διαφόρων πόλεων της Σκωτίας, λόγω της δουλειάς του πατέρα της που διηύθυνε μια χονδρική επιχείρηση. Έγινε ηθοποιός κατά τύχη. Δεν συμμετείχε καν σε παραστάσεις στο σχολείο, εκτός από μια παραγωγή του μιούζικαλ “Bugsy Malone”, και ακόμη και τότε εμφανίστηκε ως χορεύτρια. Ο πατέρας της εντόπισε μια ανοιχτή οντισιόν για τον “Χάρι Πότερ” και την πρότεινε στη Λέουνγκ. Εκείνη ενδιαφερόταν λιγότερο να εξασφαλίσει τον ρόλο και περισσότερο να φέρει τους διαζευγμένους γονείς της στο ίδιο δωμάτιο για πρώτη φορά μετά από χρόνια – καθώς η μητέρα της θα τους συνόδευε στην οντισιόν.
“Η μητέρα μου και ο πατέρας μου δεν είχαν δει ο ένας τον άλλον για πολύ καιρό, αλλά ήμουν πολύ ενθουσιασμένη, γιατί, πιστεύω, στο μυαλό των 16 ετών μου υπήρχε ακόμα η πιθανότητα να τα ξαναβρούν.” Χαμογελά. Όταν συμμετείχε στην οντισιόν στο Λονδίνο, οι τρεις πρώτες ταινίες “Χάρι Πότερ” ήταν ήδη τεράστιες επιτυχίες, και ένιωθε ότι υπήρχαν χιλιάδες άνθρωποι που περίμεναν στην ουρά, όπως λέει. Πίστευε ότι δεν είχε καμία πιθανότητα να την πάρει.
Οι γονείς της Λέουνγκ χώρισαν όταν εκείνη ήταν τριών ετών, και η μητέρα της, που εργαζόταν στα οικονομικά, πήγε να ζήσει στο Χονγκ Κονγκ. Η Λέουνγκ και ο αδελφός της μεγάλωσαν με τον πατέρα τους (εκείνος ξαναπαντρεύτηκε, και εκείνη έχει επίσης μικρότερα αδέλφια). “Για να είμαι ειλικρινής, ήταν η γιαγιά μου που με μεγάλωσε πραγματικά. Ο πατέρας μου δούλευε όλη μέρα.” Πρέπει να ήταν δύσκολο, και αρκετά ασυνήθιστο, να μεγαλώσει χωρίς τη μητέρα της κοντά. “Ναι”, λέει η Λέουνγκ, προσεκτικά. “Είναι ένα τόσο μεγάλο μέρος της ταυτότητάς μου, δεν είναι κάτι που μπορώ να αγνοήσω και να πω ότι δεν είχε τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή μου. Αλλά επειδή είμαι πολύ ευχαριστημένη με το πού βρίσκομαι και ποια είμαι, [αν και υπάρχει] προφανώς ακόμα πολλή δουλειά να γίνει, δεν θα το ήθελα αλλιώς.” Η Λέουνγκ και η μητέρα της διατηρούσαν επαφή καθ’ όλη τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας και έχουν καλή σχέση τώρα, λέει.
Πώς διαχειρίστηκε την ακραία και ξαφνική φήμη που ήρθε με τον “Χάρι Πότερ”; “Δεν νομίζω ότι το έκανα”, λέει. “Ήταν συντριπτικό από την αρχή. Το να είσαι στο προσκήνιο από αυτήν την ηλικία, όταν είσαι ήδη ανασφαλής, ήταν δύσκολο, για να το πούμε κομψά.” Είναι πιο ενήμερη τώρα, λέει, κοιτάζοντας πίσω. “Τότε, περνούσα πολύ καλά. Σκέφτηκα: αυτό είναι διαφορετικό από το σχολείο, και πραγματικά δεν μου άρεσε το σχολείο. Έτσι ήταν ένας τρόπος να ξεφύγω. Ακόμα προσπαθώ να το καταλάβω, πραγματικά, πώς με επηρέασε.”
Οι νεαροί ηθοποιοί φροντίζονταν, λέει, ακόμα κι αν οι συζητήσεις για την ψυχική υγεία, και ειδικά ο αντίκτυπος στους νεαρούς σταρ, δεν ήταν τόσο προχωρημένες όσο σήμερα. “Δεν ξέρω αν κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει τότε για να γίνουν τα πράγματα καλύτερα ή ευκολότερα”, λέει. “Σε αυτήν την ηλικία, είσαι περίεργος. Θυμάμαι να είμαι πολύ περίεργος για το τι έλεγαν οι άνθρωποι για μένα, και έψαχνα τον εαυτό μου στο Google. Κανείς δεν θα μπορούσε να με σταματήσει, γιατί ήμουν αρκετά μεγάλη για να πάρω τη δική μου απόφαση.”
Αυτό που βρήκε online ήταν φρικτός ρατσισμός και πληγικά προσωπικά σχόλια. Πώς το αντιμετώπισε; “Δεν το αντιμετώπισα. Νομίζω ότι απλώς έμεινε μέσα μου, και με επηρέασε με τρόπους όπως, ‘Ω ναι, πήρα αυτήν την απόφαση επειδή οι άνθρωποι έλεγαν αυτό για μένα’. Πιθανώς με έκανε λιγότερο εξωστρεφή. Ήμουν πολύ αυτο-ενήμερη για το τι έλεγα.” Δεν βοήθησε, λέει, το γεγονός ότι η εκτόξευση σε αυτήν την επιτυχημένη καριέρα σήμαινε ότι ένιωθε πως δεν την είχε κερδίσει. “Έγινε από καθαρή τύχη”, λέει, υποβαθμίζοντας το ταλέντο της, σαν να ήταν μια λοταρία. “Και για πολύ καιρό, ίσως προσπάθησα να το αναπληρώσω και να υπερ-αντισταθμίσω.”
Η Λέουνγκ ήταν στις τελευταίες πέντε ταινίες της σειράς. “Θυμάμαι όταν τελείωσε και σκεφτόμουν, ‘Τίποτα δεν θα το ξεπεράσει’, επειδή ήταν τόσο επιτυχημένο. Θυμάμαι να είμαι χαμένη, να σκέφτομαι, ‘Και μετά τι; Οι άνθρωποι θα έχουν αυτές τις υψηλές προσδοκίες από μένα να το ξεπεράσω, και αυτό δεν θα συμβεί ποτέ’. Νομίζω ότι φοβόμουν τόσο πολύ να ανταποκριθώ σε αυτές τις προσδοκίες που τα παράτησα, ή δεν έδινα στον εαυτό μου την ευκαιρία, μετά από αυτό, να προσπαθήσω να συνεχίσω να παίζω.” Ξεκίνησε ένα πτυχίο στη φωτογραφία, αλλά προς το τέλος των σπουδών της, πήρε έναν ρόλο σε μια θεατρική παράσταση. Στη σκηνή, θυμάται να σκέφτεται, “Όχι, στην πραγματικότητα, αυτό θέλω να κάνω.”
Στη συνέχεια σπούδασε δράμα στο Royal Conservatoire of Scotland. Ένιωθε συνειδητή ότι ήταν η ηθοποιός από τον “Χάρι Πότερ”; “Ω Θεέ μου, ναι, απολύτως. Προσπάθησα πολύ σκληρά να μην το αναφέρω, ακόμα και όταν κάναμε συστάσεις στην αρχή της χρονιάς, παρόλο που όλοι το ήξεραν. Δεν ήθελα οι άνθρωποι να πιστέψουν ότι γι’ αυτό με πήραν. Όχι ότι γι’ αυτό έγινε, αλλά ήμουν πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου. Προσπαθούσα συνεχώς να αποδείξω ότι ήμουν κάτι παραπάνω από απλώς η ηθοποιός από τον “Χάρι Πότερ”.” (Οι ταινίες, τονίζει, είναι “ένα τεράστιο κομμάτι του πού προέρχομαι, και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό, και ακόμα έχει απήχηση σε πολλούς ανθρώπους”.)
Για πολύ καιρό μετά τη σχολή δραματικής τέχνης, η Λέουνγκ θεωρούνταν κυρίως για ρόλους που ήταν “αυτά τα είδη επικών ιστοριών της Ανατολής, είτε από τη Βόρεια Κορέα είτε από την Κίνα. Βαθιά, σκοτεινά θέματα.” Στο δράμα του BBC “One Child”, έπαιξε το παιδί μιας Κινέζας μητέρας, υιοθετημένο από ένα βρετανο-αμερικανικό ζευγάρι· και στο “Run” του Channel 4, μια παράνομη μετανάστρια. Απόλαυσε αυτούς τους ρόλους, λέει, “και μου έδωσε την ευκαιρία να γίνω πιο γνώστης του κόσμου, και των αδικιών που συμβαίνουν γύρω μας όλη την ώρα.” Αλλά ένιωθε επίσης περιορισμένη. “Είναι ένα από αυτά τα πράγματα όπου απλώς επειδή δεν υπήρχαν πολλοί ρόλοι εκεί έξω, ήμουν απίστευτα ευγνώμων που με σκεφτόντουσαν. Ένα μεγάλο μέρος αυτού ήταν εγώ, πάλι, που αυτομαστιγωνόμουν, σκεπτόμενη ότι δεν άξιζα τίποτα.”
Θυμάται το τέλος του σχολείου, και το yearbook στο οποίο οι άνθρωποι είχαν γράψει ποιον πίστευαν ότι θα γίνουν οι συμμαθητές τους· η Λέουνγκ περιγράφηκε ως η επόμενη Lucy Liu, η σταρ του Χόλιγουντ. “Προφανώς είμαι τεράστια φαν της Lucy Liu, έχει μεγάλη διάρκεια στην καριέρα της, αλλά αυτό με ενόχλησε. Θυμάμαι να σκέφτομαι, γιατί όχι Meryl Streep; Ήμουν κάπως περιορισμένη από τη φυλή μου, και υποθέτω ότι η Lucy Liu ήταν η μόνη άλλη Ασιάτισσα ηθοποιός που, εκείνη την εποχή, ήταν στη μεγάλη οθόνη.”
Τι θα σήμαινε για τη Λέουνγκ να έβλεπε έναν πρωταγωνιστή – στο “Bridgerton”, η Yerin Ha παίζει την ετεροθαλή της κόρη, Sophie, η ιστορία της οποίας, και η πιθανή ρομαντική της σχέση με τον Benedict Bridgerton, τροφοδοτεί την τέταρτη σεζόν – που θα έμοιαζε με εκείνη, σε μια από τις μεγαλύτερες εκπομπές στον κόσμο, όταν μεγάλωνε; “Είμαι ζηλιάρα της νεότερης γενιάς που βλέπει πλέον ανθρώπους που τους εκπροσωπούν στις οθόνες”, λέει. “Ξέρω ότι θα μου έκανε καλό.”
Όταν συνεργάζεται με νεότερους ηθοποιούς όπως η Ha, νιώθει ότι η εμπειρία τους ήταν διαφορετική από τη δική της; “Είμαστε ακόμα πολύ μακριά από εκεί που πρέπει να είμαστε. Είναι καλύτερα, αλλά δεν είναι τόσο καλό όσο πρέπει να είναι. Θαυμάζω πολύ τη νεότερη γενιά επειδή είναι πιο αυτο-ενημερωμένοι και εκφράζονται με έναν τρόπο που εγώ, κάποτε, δεν το έκανα. Ακόμα και τώρα, δουλεύω πάνω στον εαυτό μου, για να λέω αυτό που χρειάζομαι, είτε σε μια σχέση είτε στο χώρο εργασίας, με τη μητέρα μου ή τον σύντροφό μου. Είναι πραγματικά θεμελιώδες για να έχεις οποιαδήποτε καλή σχέση με οποιονδήποτε.”
Η Λέουνγκ πιστεύει ότι η ιδιόρρυθμη αστυνομική δραματική σειρά του BBC, “Annika”, μπορεί να ήταν η πρώτη φορά που επιλέχθηκε για ρόλο όπου η εθνικότητά της δεν ήταν σχετική (αν και η σκωτσέζικη καταγωγή της ήταν, παίζοντας μια ντετέκτιβ με τη Μονάδα Ανθρωποκτονιών του Γκλάσκοου). Η πρόοδος ήταν αργή, αλλά συμβαίνει, λέει. “Φτάνουμε εκεί, και ειδικά με έναν ρόλο όπως η Araminta στο “Bridgerton”, να μπορείς να παίξεις μια μητέρα που έχει κόρες – αυτή η οικογενειακή δυναμική είναι κάτι που νιώθω ότι λείπει πάντα. Εκεί πρέπει να προσπαθήσουμε να φτάσουμε τώρα.” Σε αντίθεση, λέει, με τους μικρότερους, περιστασιακούς ρόλους – έναν δημοσιογράφο, ας πούμε, ή έναν κοινωνικό λειτουργό – “που δεν έχουν δεσμούς με τους υπόλοιπους ηθοποιούς. Επειδή έχει να κάνει με τις σχέσεις.”
Το διάσημα ποικιλόμορφο καστ του “Bridgerton” έχει αλλάξει το τοπίο για τα ιστορικά δράματα. “Η συμπερίληψη και η ποικιλομορφία τους πίσω και μπροστά από την κάμερα είναι απλώς…” η Λέουνγκ χαμογελά. “Μπορείς να το δεις και να το νιώσεις, και αυτό με έκανε να νιώσω πραγματικά ασφαλής να μπορώ να παίζω ως ηθοποιός.” Ωστόσο, απογοητευτικά, αλλά όχι απροσδόκητα, η “χρωματικά συνειδητή” επιλογή καστ του “Bridgerton” έχει επικριθεί. Θα φτάσουμε ποτέ στο σημείο όπου ένα σόου μπορεί να το κάνει αυτό, και να μην είναι; “Όσο περισσότερο μπορούμε να το έχουμε, τόσο λιγότερο θέμα γίνεται. Αλλά προς το παρόν, είμαστε κάπου στη μέση”, λέει η Λέουνγκ. Αλλά δείχνει ότι λειτουργεί. “Ο λόγος που είναι επιτυχημένο είναι επειδή το σενάριο είναι υπέροχο, η σκηνοθεσία είναι υπέροχη, η υποκριτική, οι σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων.”
Στη συνέχεια, η Λέουνγκ ετοιμάζεται να γυρίσει έναν άλλο ρόλο στη Σκωτία, για τον οποίο δεν μπορεί να πει πολλά, εκτός από το ότι είναι ένας ενδιαφέρον ρόλος με “κάποια ευελιξία για να παίξω με αυτόν, οπότε είμαι πολύ ενθουσιασμένη.” Έχει φτάσει σε ένα σημείο, λέει, όπου πλέον δεν αμφισβητεί αν αξίζει την καριέρα της. “Ξέρω ποια είμαι. Ξέρω τι μπορώ να κάνω.”
