Φτάσαμε αισίως στο τέλος. Αυτή είναι η ανταμοιβή μας. Μετά την ταλαιπωρία των Χριστουγέννων και τη θλιβερή, γεμάτη κρίσεις χρονιά του 2025, οι θεότητες της τηλεόρασης μας χάρισαν το “The Hunting Wives”, οκτώ επεισόδια της απόλυτης “trash” διασκέδασης που γέμισαν τις οθόνες μας από… ουσιαστικά, από ποτέ.
Μήπως από το “Rivals”; Ίσως, αλλά όπως και το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε, γραμμένο από την αείμνηστη Jilly Cooper, εκείνη η σειρά ήταν υπερβολικά καλή για να διεκδικήσει αυτόν τον πολυπόθητο τίτλο. Το “The Hunting Wives” δεν είναι. Το “The Hunting Wives” είναι η απόλυτη “trash” διασκέδαση. Η πιο τέλεια “trash” διασκέδαση ίσως ποτέ – πώς σας φαίνεται αυτό;
Δεν είμαι σίγουρος αν μπορώ να εξηγήσω πόσο διασκεδαστικό είναι μόνο με τους περιορισμένους πόρους της γραπτής λέξης, αλλά ας σκιαγραφήσω πρώτα τα ξεκαρδιστικά του περιγράμματα και θα δούμε πώς θα τα πάμε.
Λοιπόν: Η Σόφι Ο’ Νηλ (Μπρίτανι Σνόου, τελευταία εμφάνιση στο “The Beast in Me”), πρώην διευθύντρια εκστρατείας των Δημοκρατικών, και ο σύζυγός της, αρχιτέκτονας Γκράχαμ (Έβαν Τζόνικιτζ), κάτοχος πτυχίου από το Χάρβαρντ, μετακομίζουν με το Tesla τους και τον μικρό γιο τους Τζακ από τον ελιτίστικο πύργο ελεφαντοστού τους στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης, στην μικρή πόλη Maple Brook του Τέξας, νότια της “Χώρας των Απορριπτέων” και ελαφρώς στα δεξιά του Τραμπ, όπου ο Γκράχαμ ξεκινά μια νέα εργασία ως αρχιτέκτονας. Όλοι είναι μεθυσμένοι, οπλισμένοι και σε εγρήγορση. Ας ξεκινήσουμε!
Η Σόφι γίνεται γρήγορα αποδεκτή από τη Μάργκο (Μάλιν Άκερμαν), την εντυπωσιακή δεύτερη (τουλάχιστον – έχω χάσει το μέτρημα) σύζυγο του εντυπωσιακού νέου αφεντικού του Γκράχαμ, Τζεντ Μπανκς (Ντέρμοτ Μαλρόνεϊ), ο οποίος – από κοινού και χωριστά – διαθέτει μια σειρά από σεξουαλικές προτιμήσεις που μπορεί να γίνουν πρωτοσέλιδο, αν και όταν ο Τζεντ ανακοινώσει την προγραμματισμένη του υποψηφιότητα για κυβερνήτης. Η Μάργκο βρίσκεται στο επίκεντρο της πιο “ψαγμένης” γυναικείας παρέας της πόλης και η Σόφι σύντομα ανακαλύπτει την ξεχασμένη, άγρια πλευρά της, καθώς αρχίζει να απολαμβάνει τη συντροφιά αυτής της μονίμως μεθυσμένης Ρεπουμπλικανικής ομάδας.
Αυτές οι “Μέσης” με κοκτέιλ περιλαμβάνουν: τη σύζυγο του σερίφη, Κάλι (Τζέιμι Ρέι Νιούμαν), η οποία έχει σχέση με τη Μάργκο (κάτι που μάλλον είναι αποδεκτό από τον σερίφη, καθώς φαίνεται να έχει σχέση με έναν από τους νεαρούς αστυνομικούς του τμήματός του). Τη βαθιά θρησκευόμενη Τζιλ (Κέιτι Λόουζ), σύζυγο του κατά τα άλλα κακοποιητικού πάστορα της πόλης και μητέρα του εφήβου και μονίμως σε εγρήγορση Μπραντ (Τζορτζ Φέριερ). Και δύο περιφερειακές κοινωνικές φιγούρες, τη Μονέ (Τζόις Γκλεν) και την Τέιλορ (Αλεξάνδρα ΝτεΜπέρι), που υπάρχουν κυρίως για να συμπληρώνουν τον αριθμό στα κοκτέιλ.
Ο Μπραντ βγαίνει με την Έμπι (Μάντισον Γουλφ), κόρη μιας υπέρβαρης ανύπαντρης μητέρας, οπότε δεν την “ταιριάζει” καθόλου, όσο κι αν αρέσει στον Μπραντ να την “θέλει”. Ποτέ δεν θα μαντέψετε ποιον άλλον του αρέσει να “θέλει”. Ω, το μαντέψατε; Μπράβο σας! Έχετε πάρει ήδη την ουσία της σειράς. Δεν είναι υπέροχο;
Κάθε δύο με τρία λεπτά αποκαλύπτεται ένα νέο μυστικό, ρίχνεται μια βόμβα ή γίνεται κάποια σεξουαλική πράξη, σπάνια σε ετεροφυλοφιλικά ζευγάρια, σπάνια σε ζευγάρια της ίδιας ηλικίας ή ακόμα και σε ζευγάρια γενικά. Καταλαβαίνω τώρα γιατί η “φιλοξενία του Νότου” είναι τόσο θρυλική. Δεν ξέρω πού βρίσκουν τον χρόνο για όλες τις εξασκήσεις σκοποβολής, τους εκβιασμούς, τις πληρωμές σε “μαύρα πρόβατα” αδέρφια και τις παγίδες για φόνους, αλλά τα καπέλα Στέτσον σηκώνονται για όλους στο Maple Wood. Κάπως τα καταφέρνουν.
Αν προσέξετε πολύ – αλλά γιατί να το κάνετε; – μπορεί περιστασιακά να εντοπίσετε ίχνη σάτιρας, υποθέτω από ένα πολύ πρώιμο προσχέδιο, προτού ο συγγραφέας δεχτεί ένα χαστούκι και του υπενθυμίσουν να αφήσει τέτοια πράγματα απ’ έξω. Το “The Hunting Wives” είναι προσαρμογή του ομώνυμου βιβλίου του 2021 από την May Cobb, το οποίο ξεκινώ σε λίγα λεπτά, και επομένως δεν γνωρίζω ποιες ήταν οι αρχικές προθέσεις ούτε της συγγραφέως ούτε της showrunner της σειράς, Rebecca Perry Cutter. Ξέρω μόνο ότι δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ευχαριστημένος με τα γρήγορα, μανιασμένα, γεμάτα πάθος αποτελέσματα, που εκμεταλλεύονται πλήρως τη χημεία όλων των πρωταγωνιστών και έχουν αρκετή εξυπνάδα για να μην καταντήσουν σε απόλυτο μελόδραμα, ενώ ποτέ δεν μας στερούν την υπέροχη “άγρια” πλευρά τους. Θαυμάζω την Cobb και την Cutter από κοινού και χωριστά, μαζί με όποιον έχει ήδη παραγγείλει δεύτερη σεζόν και μου έχει δώσει λόγο να ανυπομονώ για το 2026.
Το “The Hunting Wives” προβάλλεται στο ITVX.
