Μια παράσταση στην καρδιά του Λονδίνου, στο Trafalgar Theatre, ξεσηκώνει συζητήσεις και προκαλεί αντιδράσεις, με πρωταγωνίστρια τη Μαίρη Τοντ Λίνκολν, τη σύζυγο του 16ου προέδρου των ΗΠΑ, Αβραάμ Λίνκολν. Η παράσταση, με τίτλο “Oh, Mary!”, του Cole Escola, που έρχεται από το Broadway, παρουσιάζει μια άκρως ανατρεπτική και μαύρη κωμωδία για τη ζωή της Μαίρης, λίγο πριν τη δολοφονία του συζύγου της.

Η υπόθεση της παράστασης, η οποία έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις, δεν διστάζει να αγγίξει ευαίσθητα σημεία, παρουσιάζοντας τη Μαίρη Τοντ Λίνκολν ως μια φιλόδοξη πρωταγωνίστρια στην cabaret σκηνή, ενώ υπονοεί την κρυφή ομοφυλοφιλία του Αβραάμ Λίνκολν. Ο δάσκαλος υποκριτικής της Μαίρης, και πρώην σύντροφος του Αβραάμ, παρουσιάζεται επίσης με έναν αμφιλεγόμενο τρόπο, προσθέτοντας στην έντονη θεματολογία.

Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Sam Pinkleton, υιοθετεί ένα ευρύ φαρσικό ύφος, με το σκηνικό να υπογραμμίζει τη δυναμική αυτή. Παρόλο που η αρχική παραγωγή στις ΗΠΑ γνώρισε επιτυχία, με τους θεατές να επευφημούν την “camp chaos”, η κριτική επισημαίνει ότι το έργο βασίζεται σε “χαμηλά κρεμασμένους καρπούς” και ευκολίες, προβλέποντας τα αστεία πριν την εκπνοή τους. Ακόμη και η παρουσίαση κωμικών στιγμών, όπως η αποκάλυψη των σχεδιασμένων εσωρούχων της Μαίρης ή η σκηνή όπου κάνει εμετό και τον πίνει, κρίνονται ως απλοϊκό χιούμορ, επιπέδου “American Pie”.

Η απουσία έρευνας εκ μέρους του συγγραφέα σχετικά με τη ζωή της Μαίρη Τοντ Λίνκολν, όπως έχει ομολογήσει, καθιστά δύσκολη την ερμηνεία της παράστασης ως κοινωνικής παρατήρησης ή οξείας κριτικής. Αντί για την εξερεύνηση των περιορισμών ή των επιρροών που μπορεί να δέχτηκε η Μαίρη από την ιστορία, η παράσταση εστιάζει στις “δραματικές” εξελίξεις των ανδρών γύρω της, όπως η κρυφή ομοφυλοφιλία του Αβραάμ, ο πρώην εραστής του και η τωρινή του σύντροφος. Η Μαίρη παρουσιάζεται ως ένα απωθητικό πρόσωπο, ενώ οι γύρω της την υποτιμούν.

Η παράσταση, διάρκειας 90 λεπτών, κρίνεται από ορισμένους ως υπερβολικά “θερμή” και “σοφομορική”, φτάνοντας στο σημείο να γίνεται κουραστική. Η αναφορά στο “Tony awards success” της παραγωγής και η παρουσία του Mason Alexander Park, γνωστού από άλλες παραστάσεις, δεν φαίνεται να σώζει την κατάσταση, με τις μουσικές του ερμηνείες να μην αποκτούν ποτέ δραματικό βάθος.

Η παράσταση ολοκληρώνεται στην Trafalgar Theatre του Λονδίνου στις 25 Απριλίου.