Η διπλωματία του κινηματογράφου αποτελεί πλέον ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία της Κίνας στην προσπάθειά της να ενισχύσει τη «μαλακή ισχύ» της στην Αφρική. Πρόσφατα, στην Μπουζουμπούρα, την οικονομική πρωτεύουσα του Μπουρούντι, η έναρξη της Εβδομάδας Κινεζικού Κινηματογράφου στις 15 Ιουλίου ανέδειξε ακριβώς αυτή τη στρατηγική: κινεζικοί χοροί δράκων και λιονταριών συνδυάστηκαν με τους παραδοσιακούς ήχους των τυμπάνων του Μπουρούντι, σε μια γιορτή φιλίας.
Η πρέσβης της Κίνας στο Μπουρούντι, Zhu Kewei, τόνισε ότι ο κινηματογράφος λειτουργεί ως «γέφυρα» που ξεπερνά γλωσσικά και πολιτισμικά εμπόδια, υπενθυμίζοντας πως πολλοί Αφρικανοί γνώρισαν την Κίνα μέσα από τις θρυλικές ταινίες πολεμικών τεχνών του Bruce Lee και του Jackie Chan. Στο πλαίσιο του Κινεζο-Αφρικανικού Έτους Ανθρώπινων και Πολιτιστικών Ανταλλαγών, επτά ταινίες, όπως το *The Wandering Earth II* και το *Changan*, προβλήθηκαν σε μεγάλες πόλεις όπως η Μπουζουμπούρα, η Νγκόζι και η Γκίτεγκα.
Η πρωτοβουλία αυτή δεν περιορίζεται μόνο στο Μπουρούντι. Η Κίνα ενισχύει την παρουσία της με κινηματογραφικές δράσεις σε χώρες όπως η Αίγυπτος, η Αιθιοπία, η Κένυα, το Μαρόκο, η Νιγηρία, η Ουγκάντα, η Ζιμπάμπουε και η Νότια Αφρική. Στο Ναϊρόμπι της Κένυας, οι προβολές συνοδεύτηκαν από ταινίες για τον επιστήμονα Yuan Longping, υπογραμμίζοντας τη συνεργασία των δύο πλευρών στον γεωργικό τομέα.
Ο Alessandro Jedlowski, αναλυτής στο Sciences Po Bordeaux, εξηγεί πως αυτές οι κινήσεις δεν είναι τυχαίες. Το Πεκίνο στοχεύει να αποβάλει το «στρατιωτικό» προφίλ και να παρουσιάσει μια πιο καθημερινή, οικεία μορφή της κινεζικής νεωτερικότητας. Επιπλέον, κινεζικές εταιρείες όπως η StarTimes δραστηριοποιούνται πλέον στην παραγωγή και διανομή τοπικού περιεχομένου, ενώ προωθούνται κοινές παραγωγές όπως η ταινία *30 Days in China*.
Βέβαια, η ανταπόκριση του κοινού παραμένει ανάμεικτη. Ενώ πολλοί απολαμβάνουν τις νέες ιστορίες, υπάρχουν αντιδράσεις από τοπικούς κινηματογραφιστές, όπως στη Νιγηρία, που προστατεύουν τη δική τους βιομηχανία, το Nollywood. Παρά τις προκλήσεις, η Κίνα συνεχίζει να επενδύει σε αυτή τη διπλωματική οδό, ποντάροντας στη δύναμη της μεγάλης οθόνης για να χτίσει μόνιμους δεσμούς με τους τοπικούς θεσμούς και την κοινή γνώμη.
