Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, που έθεσε τέλος σε μια ανεπιθύμητη σύγκρουση, έγινε δεκτή με ανακούφιση από τα κράτη του Κόλπου. Παρά το γεγονός ότι οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) —Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ, Κουβέιτ, Μπαχρέιν και Ομάν— δημιουργήθηκαν το 1981 ως ανάχωμα στην επεκτατική πολιτική της Τεχεράνης, η τρέχουσα συγκυρία επιβάλλει μια ρεαλιστική προσέγγιση.
Οι εξελίξεις στις 28 Φεβρουαρίου, όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν πλήγματα κατά του Ιράν και η Τεχεράνη απάντησε στοχεύοντας κράτη του Κόλπου, ανάγκασαν την περιοχή να επανεκτιμήσει τις σχέσεις της με τον γείτονά της. Όπως επισημαίνει η Farah al-Qawasmi από το Πανεπιστήμιο του Κατάρ, η σύγκρουση αυτή ανάγκασε τα κράτη του Κόλπου να υιοθετήσουν μια πιο ρεαλιστική στάση, δίνοντας έμφαση στον διάλογο για την αποτροπή μελλοντικών εχθροπραξιών.
Αν και οι χώρες του GCC παραμένουν καχύποπτες απέναντι στο Ιράν, θεωρούν ότι η διπλωματία είναι προτιμότερη από τη στρατιωτική αντιπαράθεση. Ο Rob Geist Pinfold, ειδικός σε θέματα ασφαλείας στο King’s College London, υπογραμμίζει πως η άμεση απειλή για το Κόλπο δεν είναι τόσο το πυρηνικό πρόγραμμα, όσο η χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και πυραύλων που απειλούν τη σταθερότητα και την κυριαρχία των χωρών της περιοχής.
Στο πλαίσιο αυτό, το Κατάρ αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στις διαπραγματεύσεις, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα των μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου. Ένα από τα κρίσιμα ζητήματα που παραμένουν στο επίκεντρο των συζητήσεων είναι το μέλλον του Στενού του Ορμούζ, με τα κράτη του Κόλπου να διεκδικούν ρόλο στη διαχείριση της θαλάσσιας οδού, απορρίπτοντας μονομερείς κινήσεις από την πλευρά του Ιράν. Παράλληλα, η οικονομική βοήθεια προς το Ιράν, συμπεριλαμβανομένου του επενδυτικού ταμείου που συζητείται, παραμένει ένα “φιλόδοξο” σενάριο, όπως ανέφερε ο Πρωθυπουργός του Κατάρ, Sheikh Mohammed bin Abdulrahman bin Jassim Al Thani, με το ποσό των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων να μην έχει λάβει μέχρι στιγμής καμία δέσμευση χρηματοδότησης από τις αραβικές χώρες.
