Ο Carl Jung υπήρξε μεγάλος θαυμαστής του I Ching, γνωστού και ως Βιβλίου των Αλλαγών. Μάλιστα, ήταν στενός φίλος με τον Richard Wilhelm, του οποίου η γερμανική μετάφραση θεωρείται η πιο επιδραστική δυτική εκδοχή του αρχαίου κινεζικού κειμένου για τον τελευταίο αιώνα. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, η πεποίθηση πως ο σπουδαίος Jung δεν είχε κατανοήσει πλήρως το πνεύμα του έργου ενισχύεται.

Ένα «καμπανάκι» κινδύνου είναι η άποψή του πως είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον δυτικό νου να αντιληφθεί το πνεύμα του I Ching, το οποίο ο ίδιος θεωρούσε εντελώς ξένο. Αντιθέτως, το κείμενο είναι απόλυτα προσιτό. Η αινιγματική του φύση είναι ακριβώς αυτό που γοήτευσε προσωπικότητες όπως ο ποιητής Allen Ginsberg, η μουσικός Joni Mitchell, ο συνθέτης John Cage και ο χορογράφος Merce Cunningham, οι οποίοι επαίνεσαν το έργο για τη σοφία και την ποιητική του διάσταση, σύμφωνα με τον Brian Bruya. Ο Bruya μετέφρασε πρόσφατα το ευχάριστο «Εικονογραφημένο Βιβλίο των Αλλαγών» του C.C. Tsai, του σκιτσογράφου και μοναχού Shaolin που έχει αναδείξει και έργα των Κομφούκιο, Sun Tzu και Chuang Tzu.

Το πρόβλημα με τον Jung είναι ότι προσπάθησε να ερμηνεύσει το I Ching μέσα από τη δική του θεωρία της συγχρονικότητας, προσδίδοντάς του μια εσωτεριστική διάσταση, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα λαϊκό εργαλείο πρόβλεψης, όπως η αστρολογία. Όπως επισημαίνει ο Brian Bruya, το βιβλίο δεν αποκαλύπτει το μέλλον ως κάτι προδιαγεγραμμένο, αλλά περιγράφει πώς εξελίσσονται οι καταστάσεις και προτείνει τον καλύτερο δυνατό τρόπο δράσης. Τελικά, το I Ching αφορά την επίγνωση: το μέλλον δεν είναι σταθερό και ο καθένας μας έχει τη δύναμη να αλλάξει την πορεία των γεγονότων, καθώς και την ίδια μας την ταυτότητα που μεταβάλλεται διαρκώς.