Η Ruth Ozeki, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «The Typing Lady» από τον εκδοτικό οίκο Canongate, ξεδιπλώνει τις σημαντικότερες λογοτεχνικές στιγμές της ζωής της. Για την ίδια, η γραφή είναι μια διαρκής προσπάθεια να αναδημιουργήσει τη μαγεία του αγαπημένου της παιδικού βιβλίου, «Σαρλόττα: Η ιστορία ενός αραχνάκι» (Charlotte’s Web) του EB White. Όπως παραδέχεται, το έργο αυτό δεν αφορά απλώς ένα κορίτσι που σώζει ένα γουρουνάκι, αλλά τη δύναμη της γλώσσας να σώζει ζωές.
Ανατρέχοντας στα εφηβικά της χρόνια, η Ozeki θυμάται τη σημασία του «Ο φύλακας στη σίκαλη» (The Catcher in the Rye), το οποίο τη δίδαξε πώς να εντοπίζει την υποκρισία, ενώ η εμπειρία της διαβάζοντας το «Εκατό χρόνια μοναξιάς» του Gabriel García Márquez κατά τη διάρκεια μιας πεζοπορίας στα Ιμαλάια το 1975, της αποκάλυψε πως ο μαγικός ρεαλισμός είναι μια πραγματική εμπειρία.
Η συγγραφέας αναλύει επίσης τη σχέση της με το χιούμορ του Kurt Vonnegut, την παρηγορητική δύναμη της ποίησης της Elizabeth Bishop και τις δυσκολίες που συνάντησε επανεκτιμώντας το «Zen and the Art of Motorcycle Maintenance» του Robert M Pirsig ως ενήλικη. Σήμερα, στην εργαλειοθήκη της συγκαταλέγεται η 13τομη συλλογή διηγημάτων του Anton Chekhov, ενώ παράλληλα διαβάζει το ντεμπούτο «Sublimation» της Isabel J Kim και το «The Typewriter Revolution». Για την Ozeki, η ανάγνωση παραμένει μια πράξη επιβίωσης και διαρκούς μάθησης, με τα διηγήματα της Lydia Davis να αποτελούν το απόλυτο καταφύγιό της.
