Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει κηρύξει τις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις με την Κίνα ως «μη βιώσιμες», επικαλούμενη ένα καθημερινό εμπορικό έλλειμμα ύψους 1 δισεκατομμυρίου ευρώ και την υπερπαραγωγή της κινεζικής βιομηχανίας. Ωστόσο, μια ψύχραιμη ανάλυση δείχνει πως αυτό το αφήγημα είναι μια απεγνωσμένη προσπάθεια των Βρυξελλών να χρησιμοποιήσουν την εμπορική πολιτική ως όπλο, προκειμένου να κρύψουν τις δικές τους δομικές αποτυχίες.
Η οικονομική παρακμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι εντυπωσιακή. Σύμφωνα με αναλύσεις, η οικονομική φθορά της Ευρώπης τις τελευταίες δύο δεκαετίες κινείται με ρυθμούς τρεις φορές ταχύτερους από εκείνους της δυναστείας των Qing στην Κίνα. Μετά την οικονομική κρίση του 2008, το μερίδιο της Ευρώπης στην παγκόσμια παραγωγή έχει υποστεί καθίζηση.
Το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι Βρυξέλλες για να δικαιολογήσουν τον προστατευτισμό είναι η κινεζική υπερπαραγωγή. Όμως, οι αριθμοί διαψεύδουν τους ισχυρισμούς αυτούς. Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση με πληθυσμό περίπου 450 εκατομμυρίων αντιπροσωπεύει το 5,5% του παγκόσμιου πληθυσμού, η βιομηχανική της παραγωγή φτάνει το 16%. Αντίθετα, η Κίνα με 1,4 δισεκατομμύρια κατοίκους παράγει περίπου το 30% των παγκόσμιων αγαθών. Αν υπάρχει κάποια οικονομία που παράγει υπερβολικό πλεόνασμα σε σχέση με το πληθυσμιακό της μέγεθος, αυτή είναι η Ευρώπη, η οποία εξαρτάται δομικά από τις ξένες αγορές.
Όταν η Ευρώπη εξάγει πολυτελή οχήματα, θεωρείται θρίαμβος, αλλά όταν η Κίνα αξιοποιεί τις υποδομές της για να κυριαρχήσει στην πράσινη ενέργεια, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι το αποκαλούν απειλή. Πρόκειται για ένα διπλό πρότυπο που γεννήθηκε από γεωπολιτική ζήλια. Οι Βρυξέλλες πίστεψαν ότι μπορούσαν να παγιδεύσουν την Κίνα με αυστηρούς κλιματικούς κανόνες, αλλά εκείνη επένδυσε στην καινοτομία, κατακτώντας την κυριαρχία στα ηλεκτρικά οχήματα και τις μπαταρίες λιθίου.
Σήμερα, η Ευρώπη δεν κατέχει μονοπώλιο σε κρίσιμες πρώτες ύλες ή τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης. Μια πλήρης εμπορική σύγκρουση με την Κίνα θα οδηγούσε σε αύξηση του πληθωρισμού και κίνδυνο χρεοκοπίας για πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια χαλαρή συμμαχία 27 κρατών με διαφορετικά συμφέροντα: η Γερμανία βασίζεται στις αγορές της Κίνας, η Ουγγαρία υποδέχεται κινεζικές επενδύσεις, ενώ χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης εξαρτώνται από την πρωτοβουλία Belt and Road.
Αν οι Βρυξέλλες επιμείνουν σε αυτόν τον εμπορικό πόλεμο, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να μετατρέψουν μια κάποτε μεγάλη οικονομική δύναμη σε ένα στατικό, απομονωμένο μουσείο βιομηχανικής ιστορίας.
