Ένα οξυγόνο που παρέμενε εγκλωβισμένο σε σιδηρομετάλλευμα για πάνω από 2 δισεκατομμύρια χρόνια, από την Παλαιοπρωτεροζωική περίοδο, αποτελεί πλέον το επίκεντρο μιας συναρπαστικής καλλιτεχνικής εγκατάστασης. Στα έγκατα του μουσείου Mona στην Tasmania, ο Γαλλοελβετός καλλιτέχνης Julian Charrière, σε συνεργασία με τον ιδιοκτήτη του μουσείου David Walsh, δημιούργησε το έργο «Breathe», το οποίο δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να εισπνεύσουν αέρα που δεν έχει αγγίξει ποτέ κανένας άνθρωπος.

Η διαδικασία είναι μια σύνθετη επιστημονική παρέμβαση: ο καλλιτέχνης προμηθεύεται αρχαίο σιδηρομετάλλευμα από την περιοχή Pilbara της Αυστραλίας. Μέσα από έναν ειδικό εξοπλισμό στο εργαστήριο του μουσείου, εξάγεται νερό, το οποίο στη συνέχεια υποβάλλεται σε ηλεκτρόλυση μέσω μιας συσκευής Hofmann. Το οξυγόνο που απελευθερώνεται διοχετεύεται σε έναν υπόγειο χώρο, όπου ο επισκέπτης, σε μια μοναχική και σχεδόν μυσταγωγική ατμόσφαιρα, εισπνέει το καθαρό αρχέγονο στοιχείο.

Όπως επισημαίνει ο Julian Charrière, ο επισκέπτης γίνεται μέρος ενός κύκλου που ξεκινά από την αρχή της ζωής στη Γη και ολοκληρώνεται μόνο με το τέλος της ζωής του ανθρώπου που εισέπνευσε το οξυγόνο. Το έργο «Breathe» αποτελεί τμήμα της μεγάλης έκθεσης «Hard Core», η οποία φιλοξενείται στο Mona από τις 6 Ιουνίου έως τις 29 Μαρτίου 2027. Η έκθεση εξερευνά τη γεωλογία και τη σχέση μας με τον πλανήτη, παρουσιάζοντας έργα που μετατρέπουν τον «βαθύ χρόνο» σε μια άμεσα αντιληπτή ανθρώπινη εμπειρία, συνδυάζοντας την τέχνη με την επιστημονική περιέργεια σε ένα περιβάλλον βιομηχανικής αισθητικής και φυσικού βράχου.

