Η λέξη Vespers φέρνει στον νου μια μεθυστική ατμόσφαιρα λυκόφωτος και λιβανιού. Αν και η προέλευσή της εντοπίζεται στη χριστιανική λειτουργική παράδοση για τον αγιασμό του ηλιοβασιλέματος, οι ρίζες της είναι πολύ βαθύτερες, αγγίζοντας τον ιουδαϊσμό του πρώτου αιώνα, ενώ η ετυμολογία της, από τον Έσπερο, παραπέμπει σε σκοτεινές παγανιστικές καταβολές. Αυτή η συναυλία επιχείρησε να αποδώσει το πνεύμα των εσπερινών όπως θα ακούγονταν στη Βενετία του Vivaldi, εντάσσοντάς τους στο ευρύτερο πλαίσιο των αρχαίων πολιτισμών της Μεσογείου.

Το κοινό, περιτριγυρίζοντας μια υπερυψωμένη εξέδρα, βυθίστηκε εξαρχής στην ατμόσφαιρα με τον ήχο των καμπανών. Από τη μία πλευρά, οι μουσικοί εγχόρδων της ορχήστρας Figure, υπό την καθοδήγηση του Frederick Waxman, απέδωσαν το έργο με απόλυτη ακρίβεια. Στην απέναντι πλευρά, ο Iestyn Davies, υποδυόμενος έναν προβληματισμένο χαρακτήρα, αναζητούσε απαντήσεις μέσα από το φως ενός κεριού. Καθώς φορούσε τα ακουστικά του, ένας απόκοσμος ήχος Kyrie αντήχησε από τον εξώστη, ερμηνευμένος από το φωνητικό σύνολο Idrîsî Ensemble, το οποίο ειδικεύεται στα αρχαία ρωμαϊκά μέλη της πρώιμης χριστιανικής εκκλησίας στη Ρώμη.

Ο κεντρικός άξονας του προγράμματος ήταν το Nisi Dominus του Vivaldi, μια ζωντανή σύνθεση πάνω στον 127ο Ψαλμό. Η πλούσια φωνή του Iestyn Davies προσέδωσε λυρική ζεστασιά στο έργο, τονίζοντας το νόημα των στίχων που θέλουν κάθε ανθρώπινο μόχθο μάταιο χωρίς την ευλογία του Θεού. Η σκηνοθεσία του Sam Rayner κορυφώθηκε με την Isadora Pulman, η οποία, τραγουδώντας το παραδοσιακό σεφαραδίτικο τραγούδι Morenica, ήρθε σε δημιουργική αντιπαράθεση με τον χαρακτήρα του Davies. Συνοδευόμενη από βαλκανικό φλάουτο και ζήθρα της Μέσης Ανατολής, η ερμηνεία της πρότεινε μια επιστροφή σε ένα παρελθόν λιγότερο περιορισμένο, προσφέροντας μια διέξοδο αναζήτησης νοήματος σε έναν κόσμο γεμάτο ανησυχία.