Από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στο Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, η Τουρκία έχει καταφέρει να τοποθετηθεί ως ένας καθοριστικός περιφερειακός παίκτης, λειτουργώντας ως οικονομική γέφυρα και ουδέτερος διαμεσολαβητής. Ο Πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan καταδίκασε τόσο τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, όσο και τις επιθέσεις αντιποίνων του Ιράν κατά των κρατών του Κόλπου.
Την περασμένη εβδομάδα, ο Τούρκος Πρόεδρος συνομίλησε τηλεφωνικά με τον Ιρανό ομόλογό του Masoud Pezeshkian και τον Πακιστανό Πρωθυπουργό Shehbaz Sharif, επαναλαμβάνοντας τη στήριξή του στις ειρηνευτικές συνομιλίες. Νωρίτερα, σε επικοινωνία με τον Αμερικανό Πρόεδρο Donald Trump, χαιρέτισε την παράταση της εκεχειρίας που ξεκίνησε τον Απρίλιο, εκφράζοντας αισιοδοξία για την επίλυση των ζητημάτων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.
Ο Cameron Johnson, ανώτερος συνεργάτης της εταιρείας συμβούλων εφοδιαστικής αλυσίδας Tidalwave Solutions, σημειώνει ότι η συγκυρία αυτή ανέδειξε τη μακρόχρονη στρατηγική ασάφεια της Τουρκίας, καθιστώντας την «έναν από τους κερδισμένους» της αναταραχής. Η Τουρκία λειτουργεί ως φυσική βαλβίδα αποσυμπίεσης για εταιρείες που αντιμετωπίζουν αστάθεια, καθώς αποτελεί κομβικό σημείο αναδρομολόγησης για ενέργεια, φορτηγά, αερομεταφορές και βιομηχανία. Επιπλέον, διαθέτει ήδη μια ισχυρή κατασκευαστική βάση και ανταγωνιστικά χαμηλό κόστος εργασίας, γεγονός που της επιτρέπει να αξιοποιεί τα πλεονεκτήματά της ταχύτερα από τους ανταγωνιστές της.
Από την πλευρά του, ο Zhu Zhaoyi, εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου Μελετών Μέσης Ανατολής στο Pangoal Institution, συμφωνεί ότι ο πόλεμος άνοιξε περιθώρια ελιγμών για την Άγκυρα. Η άνοδος των τιμών της ενέργειας ενίσχυσε τον ρόλο της ως γέφυρας μεταξύ Ευρασίας, αυξάνοντας την αξία του αγωγού TurkStream. Ωστόσο, ο ίδιος προειδοποιεί ότι η Τουρκία είναι ένας «περιορισμένος, ευκαιριακός ωφελούμενος» και όχι ένας δομικός νικητής, καθώς η κατάσταση αυτή επιδεινώνει τον πληθωρισμό και το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών της χώρας.
Ενώ οι ΗΠΑ και το Ιράν παραμένουν σε διπλωματικό αδιέξοδο, την Τετάρτη σημειώθηκαν ανταλλαγές πυρών κοντά στο Bandar Abbas, το λιμάνι που βλέπει στα Στενά του Ορμούζ. Η Τουρκία προωθεί τον «Μεσαίο Διάδρομο» ως εναλλακτική εμπορική διαδρομή, ωστόσο η φιλοδοξία του Erdogan για κυριαρχία παραμένει περιορισμένη από τον ανταγωνισμό με δυνάμεις όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Ρωσία. Τελικά, η Τουρκία προορίζεται περισσότερο για ρόλο «ρυθμιστή» σε τοπικά ζητήματα, παρά για ηγεμονική δύναμη.
